సత్య పథ గామి

జాన్ గాల్ట్ః ద సత్యాన్వేషి

2012-01-14T00:21:00.002+05:30

Who is John Galt? అనేది Ayn Rand వ్రాసిన నవల (విశేషణాలు పెట్టలేని నవల) Atlas Shrugged లో తరచూ వినిపించే మాట. ప్రశ్న. దీనికి రకరకాల వ్యాఖ్యానాలున్నాయి. ఆ నవలలో. ఎన్నో కాంట్రడిక్షన్లు, ఎన్నెన్నో ఊహాగానాల మధ్య ఆ సదరు John Galt ని హీరోయిన్ Dagny Taggart కలుస్తుంది. అప్పుడే ఆమెకి సత్యం అవగతం అవుతుంది.

John Galt! Ayn Rand సృష్టించిన characters లో అద్భుతమైనదీ, ఆసక్తికరమైనదీ. అసలింతకీ ఎవరీ John Galt? ఎందుకితనికి అంత ప్రాధాన్యం?

దీనికి సమాధానం...

John Galt ఒక నిరంతర సత్యాన్వేషి. అతని మోటో... "I will never live for the sake of another person, nor ask another person to live for mine."

The world is open to us, and we oughtta explore it.

Moreover, he is The rational being. The truth finder.

Live 'In the Name of the Best Within Us' అని చెప్పగలిగిన గొప్ప సాహసి. తనని తానే మలచుకున్న నిత్య తాపసి.

కరణం మల్లేశ్వరికి భారత రత్న ఇవ్వాలి!

2011-12-24T14:17:00.000+05:30

సచిన్ టెన్డూల్కర్ కు భారత రత్న ఇవ్వాలని ఆ క్రికెట్ దేvoodoo గారి భక్తులు తెగ ఇదై పోతున్నారు. కానీ సచిన్ వల్ల దేశానికి ఏమి ఒరిగిందని? ఆడినందుకు డబ్బు తీసుకున్నాడు. కష్టపడి ఆడి అన్ని పరుగులు చేసినంత మాత్రానా భారత రత్నకు అర్హుడు ఎలా అవుతాడు?

కరణం మల్లేశ్వరికన్నా అర్హుడా?

అసలు కరణం మల్లేశ్వరికి అవార్డు ఎందుకు ఇవ్వాలి?

౧) మహిళలకు ముప్పైమూడు శాతం రిజర్వేషన్లెటూపార్లమెంటుల్లో ఇవ్వలేదు కనుక అవార్డుల్లో అన్నా ఇచ్చితీరాలి.
౯) ఒలింపిక్స్ లో పతకం గెలిచిన ఏకైక మహిళ కనుక.
౧౭౬) అన్నిటికన్నా ముఖ్యంగా దేశ యువతకు ఆదర్శంగా నిల్చినందుకు. వారికి స్ఫూర్తినిస్తున్నందుకు,

ఎలా అంటారా?

౧౦౧) రెండువేల సంవత్సరంలో ఒలిమ్పిక్ కాంస్య పతకం గెలిచినప్పుడు కోటి రూపాయిలిచ్చారు. చక్కగా వాటిని తీసుకుని బాం౨కులో వేసుకుని హాయిగా సెటిలైపోయింది. ఎంత చక్కని మార్గం? టీనేజ్ లో కాస్త కష్టపడి ఏదన్నా ఒక పతకం గెలిస్తే (ఒలిమ్పిక్స్ లో) గవర్నఎంటు ఇచ్చే డబ్బును ఫిక్సెడ్ చేసుకుని, ఆ వచ్చే వడ్డీతో కాలక్షేపం చెయ్యవచ్చు అని నిరూపించింది. ఇంకా...
౧౦౮) గవర్నమెంటువాళ్ళనడిగి ఏదైనా ఒక ఎకాడమీని స్థాపించవచ్చు. దానికో నాలుగైదారేడెనిమిత్తొమ్మిదిపదిపదకొండు ఎకరాల స్థలం వస్తుంది. సమయం చూసుకుని దాన్లో కొంత అమ్ముకుని మరికాస్త సొమ్ము చేసుకోవచ్చు. ఏదన్నా అంటే క్రీడాకారులకు ప్రభుత్వ మద్దతు లేదని వాపోవచ్చు. తెలుగులో బ్లాగింగ్ వస్తే ఇంకా మంచిది వాపోయేందుకు :D
1098) అప్పుడప్పుడూ ఏవన్నా పదవులొస్తే వాటికి రాజీనామాలు చేసి వార్తల్లో నిలువవచ్చు.

100) ఇలా కడుపులోచల్ల కదలకుండా ఎలా హాయిగా బ్రతికేయ వచ్చో యువతకు ప్రాక్టికల్ గా చూపి ఆదర్శంగా నిలిచిన మల్లేశ్వరికి కాకుండా సచిన్ కు ఎలా ఇస్తారు భారత రత్న??? కమాన్! టెల్మీ!

ఏం? ఎందుకు ఇవ్వకూడదు?

చీక్కులంకు చెందినందుకా?

ఎతెన్స్ ఒలిమ్పిక్స్ మధ్యలోనే వచ్చినందుకా?

డబ్బు బాగా సమకూరాక ట్రయినింగు డుమ్మా కొట్టి వళ్ళు పెంచినందుకా?

Once again శ్వేత దినం:Happy Birthday VenuSrikanth

2011-12-06T17:38:00.001+05:30

LOVE IS THE VALUE WHICH REMAINS UNPERTURBED DURING THE ROLLER-COASTER JOURNEY OF LIFE, BECAUSE IT CONCERNS WITH THE SPIRIT OF THE INDIVIDUAL RATHER THAN PERSON HIMSELF/HERSELF - RAMANUJAN, in The Philosopher

దేశం మొత్తం ఇవాళ బ్లాక్-డే జరుపుకున్నా, బ్లాగుల్లో మట్టుకూ ఇది శ్వేత దినమే. ఊక దంపుడు లెక్చర్లూ, ఎత్తుకొచ్చి, పెట్టొకొచ్చుకునే ప్రెస్టీజీలూ, వాపోవుడు సెక్షన్లూ, మేధావి ముసుగులూ లేకుండా ప్రశాంతంగా ఙ్ఞాపకాల ఊసుల్లో ముంచి తేల్చే వేణూశ్రీకాంత్ పుట్టిన రోజివాళ.

Happy birthday brother. Long Live :)

I told you when we met, whatever happens in the following days, I'll remember you as a good brother. I still, because I love you bro. It always remains the same

Hail!

PS: This is my 100th post in this series (The Inquisistor).

ప్రత్యేక నరసరావుపేట రాష్ట్రం కోసం ఆమరణ నీరాహార దీక్ష

2011-10-19T13:12:00.001+05:30

రేపటి నుండే. కార్యాచరణ ప్రణాలిక త్వరలో

/bye

సంధ్యా కవిత:

2011-10-18T21:13:00.000+05:30

P O E T R Y – ఓ హృద్యమైన కవిత

పక్షులు కిలకిలారావాలతో ఆ ప్రాంతం సందడిగా ఉంది. పరిమళ భరితమైన మలయ మారుతం లేలేత చిగురాకులను పలుకరిస్తూ, ఊసులాడుతున్నది. నీలి రంగు తివాచీలా ఉన్న ఆకాశపు ప్రతిబింబాన్ని తనలో చూపెడుతున్న ఆ సరస్సు ప్రత్యేకమైన అందాన్ని సంతరించుకున్నది. చుట్టూ ఉన్న పచ్చటి ప్రకృతి హొయలుబోతున్నది. స్వప్న సీమలా ఉన్న ఆ వనము సంతోషానికి చిరునామాలా ఉన్నది. అలాంటి చోట ఎవరికైనా కవిత్వం ఉప్పొంగి వస్తుంది. కానీ ఒక విషయం. ఈ రోజుల్లో కవిత్వమంటే ఎందరికి ఆసక్తి ఉంది? ఎద ఉప్పొంగి ప్రవహించే భావాలను ఎంత మంది అక్షరాల రూపంలోకి మార్చి అనుభూతింపజేయ గలుగుతున్నారు? ఏవీ ఒకప్పటి కవిత్వపు సొగసులు? ఏవీ సరియయిన కవితా సంకలనాలు? గుండెను చెమ్మగిల్లేలా చేయగలిగే ఆ మాటల మంత్రాలేవి? ప్రస్తుత ప్రపంచంలో గొప్ప కవి ఎవరు అంటే దశాబ్దాల క్రితంలా ఏ Wordsworth లా లేదా అలాంటి పేరు ఎందరు చెప్పగలరీ రోజుల్లో? కవిత్వాన్ని అనుభూతి చెంది, ఆస్వాదించ గల యువత ఎక్కడ?

కవిత్వం ఔడ్డేటెడ్!

కవిత్వం సరే! కమ్మని అనుబంధాలేవీ? ఆ అనుబంధాల ఊసులేవీ? తాతయ్యా, నాయనమ్మల కబుర్లేవి? అమ్మమ్మ ప్రేమగా పంచే తినుబండారాల గుబాళింపులేవి?

సున్నితమైన అనుబంధాలు ఔడ్డేటెడ్!

కనుమరుగైపోతున్న మానవ సంబంధాలను, అంతకు ముందే ఆ ప్రమాదంలో పడ్డ కవిత్వంతో పోలుస్తూ, కొరియెన్ దిగ్దర్శకుడు లీ చాంగ్-డాంగ్ తీసిన అద్భుత దృశ్యకావ్యమే ‘పోయెట్రీ’. ఒక చిత్రం చూడండి. పోయెట్రీ… పోయె ట్రీ. వెళ్ళిపోయిన వృక్షం. ఒకప్పుడు మహా వృక్షంలా వెలిగిన కవితా సాహితి ఇప్పుడు కనుమరుగవుతున్నదా? అన్న ప్రశ్నను, మాన సంబంధాలకు జతగలిపి, లోతైన ప్రశ్నలు రేకెత్తిస్తూ సాగుతుందీ సినిమా.

ఏ సినిమాకైనా మొదటి పది నిముషాలు కీలకం. కథ వాతావరణం లోనికి తీసుకుని వెళ్ళేందుకు. ఈ సినిమా ప్రారంభ దృశ్యం ‘హన్’ నదీ జలాల మీద. మొదట దర్శకుడు మనకు నీటిని చూపుతాడు. అలా ప్రవహించే నదీ జలాల సవ్వడులు వింటూ, ఆ నీలి నీటి ప్రవాహాన్ని చూస్తూ, ఒడ్డున ఉన్న పచ్చటి చెట్లను చూస్తూ మనం ప్రయాణం సాగిస్తుండగా కొంత మంది పిల్లలు ఆడుకుంటూ కనిపిస్తారు. వారి ఆటల ఊసుల్లో మనమున్న సమయంలో దూరంగా నీటిలో ఏదో కొట్టుకుని వస్తూ కనిపిస్తుంది. దగ్గరకు రాగా, రాగా అది ఒకమ్మాయి శవం!

కథః ఈ సినిమా కథను చెప్పటం చాలా కష్టం. ఎంత కష్టమంటే మానవ హృదయపు లోతులను కనుగొనే ప్రయత్నమంత.

డైవర్సీ అయిన కూతురు వదిలి వెళ్ళిన మనుమడిని భరిస్తున్న మి-జా అనే వృద్ధురాలు జ్ఞాపక శక్తి తగ్గుతోందని గ్రహిస్తుంది. క్రమంగా తన చేయి తిమ్మిరి ఎక్కినట్లుగా ఉండటం, సూదులతో గుచ్చినట్లు అనిపిస్తుండటంతో ఇక తప్పదనుకుని డాక్టర్ను సంప్రదించటంతో అసలు కథ మొదలవుతుంది. రంగు రంగుల పూల పూల స్కర్ట్స్ వేసుకునే మి-జా, ఒక చిన్న పిల్లలా తమాషాగా సరదా అయిన వ్యక్తి. గవర్నమెంటిస్తున్న సబ్సిడీల మీద బ్రతుకు బండిని లాగిస్తుంటుంది. వేణ్ణీళ్ళకు చన్నీళ్ళలా పక్షవాతంతో బాధ పడుతున్న మరొక వృద్ధుడికి నానీలా పని చేస్తూ, అతను ఇచ్చే డబ్బుతో కాలం గడుపుతుంటుంది. అలాంటి పరిస్థితులలో ఉన్న మి-జా కు కవిత్వమంటే ఉన్న ఆసక్తి వల్ల దగ్గరలోనే ఉన్న లోకల్ కమ్యూనిటీ సెంటర్లో జరుగుతున్న పోయెట్రీ క్లా౨సుల్లో చేరుతుంది. అక్కడ కవిత్వం వ్రాయటం గురించి కన్నా, అనుభూతులను గమనించటం, వాటిని మాటల రూపంలో పెట్టటం ఎలా అన్న దానిమీద చర్చ నడుస్తున్న సమయంలో మి-జా అక్కడ అడుగు పెడుతుంది. ఇలా ఎలాగోలా తన జీవనాన్ని ఆనందంగానే గడుపుతున్న ఆమె జీవితంలో ఒక పెద్ద కుదుపు మనవడి స్నేహితుని తండ్రి వల్ల వస్తుంది.

ఒక రోజు మి-జా తన కవిత్వపు క్లా౨సుకు వెళ్ళబోయే సమయంలో ఒక ఫోన్ కాల్ వస్తుంది. ఆమె విషయం చెప్పి, క్లా౨సు ముగిశాక కలుద్దామని అంటుంది. చెప్పిన టైముకు వచ్చిన ఒకతనితో ఆమె వెళుతుంది. అప్పుడు అక్కడ మరో నలుగురు పరిచయమవుతారు. వారు మి-జా మనుమడి స్నేహితుల తండ్రులు. హైస్కూలులో చదివే హీ-జిన్ అనే బాలికను ఆరు నెలల పాటూ రేప్ చేసి హింసిస్తారు. ఆ పిల్ల ఆత్మహత్య చేసుకుంటుంది. అయితే ఈ వివరాలన్నీ ఒక డైరీలో వ్రాసుకుని పెడుతుంది. అది పోలీసుల చేతికి అందితే తమ పిల్లలకు ప్రమాదమనీ, దాన్ని తప్పించాలంటే ఆ పిల్ల తల్లిని కన్విన్స్ చేసి కేసు ఉపసంహరించుకునేలా చెయ్యాలనీ, దాని కోసం అవసరమయితే ఆమెకు డబ్బునిచ్చి అయినా ప్రమాదం నుంచీ గట్టెక్కాలనీ చెప్తారు. తన మనుమడు కూడా ఈ వ్యవహారంలో ఉండటం మి-జాను బాధిస్తుంది. ఆ పిల్ల తల్లి వేదనను గ్రహించి తల్లడిల్లుతుంది. తన మనుమడు ఇందులో ఇరుక్కున్నాడని తెలిసినా సరియయిన న్యాయం జరగాలని, అందు కోసం తను కృషి చెయ్యాలని అనుకుంటుంది.

కథనం: చూడటానికి సాదా సీదాగా ఉన్న ఈ కథ లీ చాం-డాంగ్ చేతిలో పడటం వల్ల అద్భుతమైన సినిమాగా మారింది. సినిమా అన్నది దృశ్య మాధ్యమం. ఇక్కడ కథను మాటల్లో కాకుండా బొమ్మలలో చెప్పాలి. అలా కాకుండా మొత్తం మాటల రూపంలోనే లాగిస్తే అది డ్రామాకన్నా ఎక్కువేమీ కాదు. ఈ విషయం బాగా తెలిసిన అతి కొద్ది దర్శకులలో లీ ఒకడు. మొదటి సినిమా గ్రీన్ ఫిష్ మినహాయిస్తే మిగిలిన అన్నిటిలోనూ తనదైన ముద్రను వేస్తాడు. తెర మీద కనిపించే ప్రతి దృశ్యంలోనూ ఎన్నో విషయాలు. ఒక్క చిన్న వివరం కూడా అనవసరంగా ఉండదు. కథా, కథనాలు కలగలసి ఉండటం అతని సినిమాలలోని ప్రత్యేకత. ఈ సినిమా కూడా ఇందుకు మినహాయింపు కాదు.

కథను దృశ్యాత్మకంగా చెప్పటమే కాదు. ప్రేక్షకుని తెలివి తేటల మీద గౌరవం ఉండటం కూడా లీ కలిగి ఉన్న సుగుణాలలో ఒకటి. అందుకే అనుకున్నదంతా గుమ్మరించ కుండా ప్రేక్షకుల ఆలోచనకు కూడా వదలివేస్తాడు. తెర మీద కనిపించే బొమ్మ ఎంత కథ చెపుతుందో, కనిపించని మన ఆలోచన కూడా అంతే స్పందనను మనలో కలుగజేస్తుంది. Th e ability to help the viewer to integrate his imagination with the pictures shown on the screen is of highest class. అలా చెయ్యగలగటమే లీ ను తన సమకాలికులలో ప్రత్యేకమైన వాడిగా నిలుపుతున్నది. విక్రమార్కుని కదన కౌశలాన్ని తలపించే కథన కౌశలంతో వీక్షకుణ్ణి కట్టి పడేస్తాడు లీ. సాధారణ పరి భాషలో చెప్పాలంటే లీ వన్నీ ఆర్టు సబ్జెక్ట్స్. అతని సినిమాలు కూడా. కానీ, అవన్నీ బాక్సాఫీసు దగ్గర కూడా చెప్పుకోదగ్గ విజయాలు సాధించాయి. అలాంటి విలక్షణమైన దర్శకుడు కనుకనే లీ అంటే ప్రపంచ సినిమాలో గౌరవం.

ఈ సినిమాను మొదటి పది నిముషాలు కనుక ఓపిక చేసుకుని చూస్తే ఎలాంటి ప్రేక్షకుడైనా ఇక ముగిసే దాకా వదలడు. అమ్దుకేనేమో ఎన్నో చోట్ల ఈ సినిమా స్క్రీన్‍ప్లే కు అవార్డులొచ్చాయి.

నటీనటులు.: యాంగ్ మి-జా. ఒక్కసారి చూడగానే చిరకాల సన్నిహితత్వాన్ని కలిగించే పాత్ర. సినిమా ముగిశాక చాలా రోజుల పాటూ వెంటాడుతుంది. అలాంటి పాత్రను సృష్టించటం దర్శకుని గొప్పదనమయితే, దాన్ని అంతే సమర్థవంతంగా పోషించి వీక్షకులను కట్టి పడేటం నటీనటుల గొప్పతనం. Yoon Jeong-hee. ఆరవ, ఏడవ దశకాలలో కొరియెన్ సినిమాను ఏలిన గొప్ప నటి. ఇరవై నాలుగుకు పైగా అత్యున్నత పురస్కారాలను పొందిన విదుషీమణి. పదహారేళ్ళ క్రితం తెర జీవితానికి స్వస్తి పలికి, విశ్రాంత జీవనం గడుపుతున్నది.

ఇక్కడ గమనించాల్సిన విషయం ఒకటి ఉంది. ఒకానొక కాలంలో గొప్ప నటులుగా బాక్సాఫీసును దున్నేసిన వాళ్ళు చాలా కాలం గా౨ప్ తరువాత తెరమీదకు వస్తే, వారి నటనలో పాత వాసనలు ఉంటాయి. అవసరమైన దానికన్నా ఎక్కువగా మెలో డ్రామా పండిస్తారు. ఇప్పటి కాలానికి తగ్గట్టుగా నటించ లేరు. వారిదైన పాత తరహా నటనతోనే అలరించాలని చూస్తారు. అది తప్పు అనలేము కానీ, ఇబ్బంది కరమైన విషయమన్నది మాత్రం ఒప్పుకోవాల్సిందే. కానీ యూన్ జ్యాంగ్‍-హీ ఆ ఇబ్బందిని అధిగమించింది. చాలా సహజమైన నటనతో పాత్రకు ప్రాణం పోసింది. తెరపైన మనకు యూన్ కన్నా మి-జానే కనిపిస్తుంది. ఇది ఆమె నటనను తొలిసారి చూడటం వల్ల అలా అనిపించిందా అని అనుమానం వచ్చి సినిమా సగమ్ కాకుండానే ఆమె నటించిన ఇతర సినిమాలు చూశాక వాటిలో కనిపించిన యూన్ ను పోల్చుకుంటూ మళ్ళా మొదటి నుండీ చూశాను. అయినా నాకు పోయెట్రీలో కనిపించింది ‘మి-జా’నే

ఇక మిగిలిన నటీ నటులలో, మి-జా మనుమడిగా వేసిన కుర్రాడి గురించి. కథలో అతని పాత్రను ముందే ప్రస్తావించాను కదా! అప్పుడు మన మనో ఫలకం మీద కనిపించే లాగానే ఉంటాడు. మి-జా గా వేసిన యూన్ తో పోటీ పడుతాడు. అతని పేరు డేవిడ్ లీ.

మరొక ప్రధాన పాత్ర ప్రెసిడెంట్ కాంగ్. స్ట్రోక్ విక్టిమ్. ఈ పాత్ర పోషించినది కిమ్ హీ-రా, మరొక వెటరన్ నటుడు. అత్యంత సహజమైన నటనతో కట్టి పడేస్తాడు. తప్పదు. ఎందుకంటే అతను నిజ జీవితంలో కూడా పక్షవాతం బారిన పడ్డాడు. అయినా నటన మీద ఉన్న ఆ మక్కువకూ, ఓపికకూ, ఉన్న అవరోధాన్ని అనుకూలంగా మల్చుకుని అద్భుతంగా పాత్ర పోషించిన హీ-రా కు నమో నమః అంతే.మిగిలిన వారు ఇతోధికంగా నటించారు. నటీనటుల సెలెక్షన్ దగ్గర నుండీ, వారి నుంచీ కావలసిన నటనను రాబట్టుకోవటం వరకూ లీ తనదైన ముద్ర వేస్తాడు.

సాంకేతిక నిపుణులు: కెమేరా పనితనాన్ని ఎంత పొగిడినా తక్కువే. కేవలం దాని గురించే ఒక వ్యాసాన్ని వ్రాయ వచ్చు. ఎడిటింగ్ లీ శైలిలోనే నింపాదిగా, జెర్కులు లేకుండా సాగుతుంది. బాగుంది. నేపథ్య సంగీత అతి తక్కువ. కానీ సినిమాకు తగిన సహకారాన్నందించింది. బఖా సటాంగ్ లో హాంటింగ్ మెలడీస్ ను ఉపయోగించిన లీ ఇక్కడ నిశ్శబ్దాన్ని భలే ఉపయోగించాడు. మిగిలినవన్నీ చిత్రాన్ని ఒక మాడ్రన్ క్లా౨సిక్ గా మిగల్చటంలో తగు పాత్రను పోషించాయి.

దర్శకత్వం: Deserves a special post.

రేటింగ్: 4.5/5

PS: 1. Filmmakers కావాలనుకునే ప్రతి ఒక్కరూ ప్రత్యేకంగా స్టడీ చేస్తూ చూడాల్సిన సినిమా.

2. సినిమా టైటిల్ యొక్క అంతరార్థం గురించి చెప్పాలంటే ఈ పరిచయ వ్యాసానికున్న స్కోప్ చాలదు.

నోట్: వ్యాసం మొదట నవతరంగం లో ప్రచురింప బడినది.

కొరియానం: ప్రేమించ్Ing...! ;-)

2011-10-05T21:51:00.003+05:30

/hihi

కొన్ని సినిమాలుంటాయి. ఎన్ని సార్లు చూసినా మళ్ళా ’ఇంకోసారి’ అంటే, సారీ అనకుండా చూసేయగలం. మరికొన్ని ఉంటాయి. చూడం చూడం అంటూ చూసినా క్రమంగా పడతాయవి. ఒక్కసారి పట్టాయా ఎన్ని సార్లు చూసినా తనివి తీరదు. ఏదో మా౨జిక్ ఉంటుంది వాటిలో. సంగీతమో, దృశ్యమో, ఎమోషనో, నటీ నటుల ప్రతిభో, హీరోయిన్/హీరోల అందమో (మన జండర్ ను బట్టీ. అవసరమనుకుంటే డెల్లీ హైకోర్టు తీర్పును కూడా జత పర్చుకోవచ్చు ;) ), ఇలా ఏ ఒక్కటో అనే కాకుండా అన్నీ తెగ నచ్చేస్తాయి. మైమరపిస్తాయి. అప్పుడది ట్రా౨జెడియా, కామెడీయా అని చూడము. సినిమాను మాత్రమే చూస్తాము.

అలాంటి ఒక సినిమాను ఇప్పుడు పరిచయం చేస్తున్నాను.

Past is past. Future is future. But present is a Present. Earn it, and Enjoy it - నేను పాటించే ఒక సిద్ధాంతం.

అలాంటి సిద్ధంతం మీద నడిచేదే ఈ సినిమా. నాకు ఈ సినిమా వేరొకరి ద్వారా పరిచయం కాబడ్డది. అప్పట్లో అంత ఆసక్తిగా చూడలేదు. కానీ ఒకసారి పూర్తిగా చూశాక మాత్రం ఇక వదల్లేక పోతున్నాను. చాలా మందికి రికమెండ్ చేశాను దీన్ని. నా ఆల్టైమ్ సినిమాల లిస్టు తీస్తే ఇది తప్పక ఉండక పోయినా ఆల్టైమ్ ఎప్పుడైనా సరే చూట్టానికి రెడీ అన్న వాటిలో మాత్రం దీనిది అగ్రతాంబూలమే. ప్రేమ గురించి అంత గొప్పగా చెప్పబడ్డదీ సినిమాలో.

చాలా మామూలు కథ, అంతకన్నా మామూలు కథనం. మరి ఎక్కద ఇ సినిమా స్కోర్ చేస్తుంది? దానికి సమాధానం... ప్రేమలో. ప్రేమ అన్న కాన్సెప్ట్ లో. అంత మాత్రాన ఇది ప్రేమ కథా అంటే కాదు. అవును. అవునూ కాదు, కాదూ అవును.

తల్లీ బిడ్డల అనుబంధం, ప్రేయసీ ప్రియుల అనుబంధం, ప్రధానాంశాలు.

కథ: మి సుక్ కు కూతురే లోకం. భర్త మరణిస్తాడు. చిన్నతనంలోనే తన కూతురుకు అనారోగ్యం. ఎన్నాళ్ళు బ్రతుకుతుందో తెలియని స్థితి. ఆ పిల్లను వీలైనంత సంతోషమ్గా ఉంచాలనేది మి సుక్ ఆలోచన.

The unusual title of this introspective and well-executed film refers to the present continuous tense in English. For the film's main character Min-ah -- a high school girl who has spent much of her youth in the hospital -- the present may hold a deeper meaning than for most of us. Living with a disease can sharpen your appreciation for the ordinary days that pass before you. Min-ah's single mother, who has already lost a husband, has also learned to focus her attention on the present, rather than on a future that is struck through with uncertainty.

One day, a young photographer (played by actor Kim Rae-won. కొరియెన్ మహేష్ బాబు అనుకోవచ్చు. అంత అందమ్గా ఉంటాడు మరి ;) ) moves into the apartment below their home. He tries to win over Min-ah's friendship, first by stealing her lighter and later by calling her incessently on her new phone. Min-ah is quite put off by all this, and has no intention of becoming friends with him, although her mother seems to be encouraging her.

ఇదీ కథ.

విశేషం: చాలా సినిమాల్లో ఇలాంటి కథా కథనాలొచ్చాయి. కానీ ఇక్కడి విశేషమేమిటంటే మనకు అస్సలా ఫీలింగే కలుగదు. కారణం ప్రతీ సన్నివేశం ఒక శిల్పి చెక్కినట్లు ఉండటం. నటీనటుల హావభావాల దగ్గర నుండీ, ఫొటోగ్రఫీ, బా౨క్‍గ్రౌండ్ స్కోర్, సీన్ కంపోజిషన్, దర్శకురాలు రాబట్టిన ఎమోషన్స్, అన్నీ సరిక్రొత్తగా ఉంటాయి. Very refreshing.

నటీ, నటులు: With her debut film, young director Lee Eon-hee has created a simple, moving story as well as one of Korean cinema's most vivid mother-daughter relationships ever. Im Su-jung -- virtually everyone's choice for the best new actress of 2003, after her award-winning performance in A Tale of Two Sisters -- plays Min-ah with a convincing mixture of reclusiveness and vulnerability. Meanwhile the supremely talented veteran actress Lee Mi-sook plays Min-ah's mother with a cool, hip demeanor that hides the concern she feels underneath. The bond between mother and daughter is touching but also unconventional by Korean standards. Min-ah even refers to her mother by first name, virtually unheard of in Korea.

ఇక ప్రత్యేకంగా చెప్పుకోవాల్సింది హీరోగా నటించిన కిమ్ రే-వన్ గురించి. నటన అంటే ఇదే అనేంత గొప్పగా నటించాడు. ఒక్క సినిమాకే నా అభిమాన నటుల జాబితాలో చేరిపోయాడు. పాత్రలో జీవించాడనే చెప్పాలి. ఎమ్తలా అంటే అతని ఎమోషన్స్ అన్నీ మనం కూడా రియల్ టైమ్ లో పంచుకుంటాము. ఈ క్రింద ఇచ్చిన వీడియోలో చూడండి.

http://www.youtube.com/watch?v=Gck43_q3md0&feature=related

ఐదవ నిమిషం దగ్గర నుంచీ ఆరవ నిమిషం వరకు. సినిమా మొదట నుండీ చూస్తూ అక్కడకు వచ్చేసరికి కళ్ళు చెమర్చక మానవు. ఆపుకోవాలన్నా ఒక్క కన్నీటి బొట్టైనా రాలక మానదు. కేవలం విషాద సన్నివేశాలలొ నటించటమే నటనా? అనే వాళ్ళకు సరదా అయిన సన్నివేశాల్లో అతని నతన చూస్తే, మనకూ అలాంటి మిత్రుడూంటే ఎంత బావుణ్ణు అనేలా నటిస్తాడు. ఒక నటుని ప్రతిభను అమ్చనా వెయ్యటానికి ఇంతకన్నా వేరే నిదర్శనం ఏముంటుంది?

ఈ క్రింది వీడియోలో రెండవ నిమిషం నుండీ, నాల్గవ నిమిషం వరకూ గమనించండి. ఎంత సహజంగా చెస్తాడో...

http://www.youtube.com/watch?v=fgqmi19KQP0&feature=related

ఇక మిగిలిన సహాయ నటులు కూడా పాత్రోచితంగా బ్రహ్మాండమైన నతన కనబరుస్తారు. అంటే మొహాన్ని ముప్పై మెలికలు త్రిప్పి... మన అరవ తరహా నతన కాదు. అంతా natural expressions. There is one man whose story is told in the first 10 minutes, we can not forget his acting, especially the expressions given with his eyes. ఆ కళ్లలా వెంటాడుతూనే ఉంటాయి.

అతని కథ కానీ, సినిమాలోని కథ గురించి కానీ ఇంతకన్నా ఎక్కువ చెప్పను. చూసి ఆస్వాదించండంతే.

ఫొటోగ్రఫీ చాలా లైవ్లీగా ఉంటుంది. సన్నివేశపు మూడ్ కు తగ్గట్టు. కన్నుల పండుగ అన్నది ఒక్కటే సరి అయిన మాట.

నేపథ్య సంగీతం వీనుల విందు. అంతే! సందర్భానికి తగ్గట్టు ఉండి సన్నివేశపు గాఢతను పట్టి ఇస్తుంది. (Jun-Seok Bang)

ఎడిటింగ్ నేను చూసిన అత్యుత్తమ ఎడిటింగ్ వర్క్స్ లో ఇదొకటి. కేవలం ఈ సినిమా ఎడిటింగ్ గురించే ఒక పెద్ద వ్యాసాన్ని వ్రాయొచ్చు. తప్పక ఈ సీరీస్ లోని వ్యాసాల్లో వ్రాస్తాను. (Hyeon-mi Lee)

ఎక్కడా బోరు కొట్టకుండా సాఫీగా సాగిపోయే ఈ సినిమాను వీలైనంత త్వరగా చూసేయండి.

రేటింగ్: 4.5/5

పైనిచ్చిన యూట్యూబ్ లింకులను పట్టుకుంటే సినిమా మొత్తాన్నీ చూసేయొచ్చు.

అసలు దర్శకుడు/రాలు గురించి ఒక్కముక్కైనా చెప్పలేదేమి అంటారా? ఇన్ని రంగాల చేత అదరగొట్టే పని చేయించిన ఆ దర్శకురాలి పేరు ... Eon-hie Lee.

ఇంకొక్క సినిమానే చేసిన ఈ దర్శకురాలు ఇంత అందమైన హిట్ ఇవ్వలేక పోయిందంటే ఆశ్చర్యమే. వన్ హిట్ వండర్ గా నిల్చిపోరాదని అభిలషిస్తున్నాను

/bye

సినిమా ట్రైలర్...

http://www.youtube.com/watch?v=vO1HwVqeFPI

Five Blogs You Must Read Before You Die

2011-10-03T21:23:00.001+05:30

నువ్వు చచ్చే లోగా చూడాల్సిన ఐదొందల సినిమాలు, చదవాల్సిన ఐదొందల పుస్తకాలు చెయ్యీ, ఎట్సెటరాదులైన పుస్తకాలప్పుడప్పుడూ ఏ వాల్డెన్లోనో, బుక్ స్పియెర్లోనో, లాం౨డ్ మార్క్ లోనో, హిమాలయాలోనో, కనిపిస్తుంటాయి. అలా ఓసారి చేతిలోకి తీసుకుని అలా అలా తడవకో సినిమా గురించో, పుస్తకమ్ గో గురించో చదివేస్తుంటాను కదా! అప్పుడో అవిడియా వచ్చింది. వై నాట్ లిస్ట్ బ్లాగ్స్ అని. ఆలోచించగా, చించగా, గా ఇప్పటికి సాధ్యమైంది.

సరె! ఇప్పుడే నైట్ స్ప్రైట్ త్రాగాను కనుక సూటిగా వస్తాను సుత్తిలేకుండా విషయానికి :D

1. అప్పుడు ఏమి జరిగిందంటే.. (ఎల్లెహే! విషయానికొస్తానని మళ్ళా అప్పుడు ఏమిజరిగిందంటే అంటున్నావు. అంటారా?) అది బ్లాగ్ పేరు. వ్రచైత్రి పేరు, క్రాంతి

రాసే వాళ్ళు రచైతలైతే, నా లాగా వ్రాసే వాళ్ళు వ్రచైతలు

This really is one of the best blogs I read. పాండితీ ప్రకర్ష, హాస్యం కోసం హాస్యం (ఇది నా దృష్టిలో అపహాస్యం. ఎందుకంటే హాస్యం కోసం హాస్యం ఛీ! చెత్త. అనిపిస్తుంది నాకు), వాపోవటాలూ, ప్రోపగాం౨డాలూ, కెలుకుళ్ళూ, పెరుకుళ్ళూ లాంటివి లేకుండా హాయిగా ఒక ఫీల్ గుడ్ సినిమా చూసినట్లు, ఎండాకాలపు సాయంత్రం చిరుజల్లులు కురుస్తుంటే అలా వరండాలో కూచుని పిల్లకాయలందరూ కబుర్లాడుతున్నట్లు, ఎప్పుడో ఎక్కడో మిస్సయిన పాత నేస్తాల కబుర్లు వింటున్నట్లు, ఒక్క ముక్కలో చెప్పాలంటే It is a very lively blog literally.

మరీ దమ్చి కొట్టి వదిలినట్లు ఎక్కువ టపాలు లేకుండా అప్పుడప్పుడూ మాత్రమే వ్రాస్తుంటారు. ఎక్కువగా బ్లాగుల్లోకి రారేమో, ఇమేజ్ అలాంటివేమీ పట్టించుకోరేమో కూడానూ. అందుకే ఎన్ని సార్లు చదివినా చాలా ఫ్రెష్ గా ఉంటాయి. అన్నట్లూ, నా బ్లాగ్ పఠనం ప్రారంభమైంది ఈ బ్లాగ్ తోనే. చదవటం ప్రారంభించండి, చదువుతూనే ఉంటారు. వంద శాతం చిర్నవ్వులు గా౨రంటీ. నాదీ హామీ :).

2. తెలుగోడి వాడీ, వేడీ తెలియని వారుండరు. ఎన్ని రకాల టపాలు, ఎన్ని అంశాలు, ఎన్ని చిత్రాలు. ఎప్పుడు తిని తొంగుంటే మడిసికీ గొడ్డుకి తేడా ఏటుంటాది? కుసింత కలాపోసనుండొద్దేటి? ఇక్కడ దొరికేది ఆ ఆ ఆ అన్నమాట.

ఈ బ్లాగ్ కు విసిన కర్రలూ, ఏసీలూ, కూలర్లూ కాని బ్లాగర్లరుదు. ఆ స్టైలే వేరు, ఇనిమిటబుల్. ఏ అంశాన్ని తీసుకున్నా ఎన్ని సార్లైనా చదివింప జేసే ఈ బ్లాగర్ను బ్లాగుల్లో జేమ్స్ కా౨మెరాన్ అనవచ్చు :D

చదువుడీ, చదువుడి, చదువుడి. ఒక్క టైపో పట్టుకున్నా వెయ్యిన్నర మిలియెన్ డాలర్ల ప్రైజు మనీ అన్న ప్రకటన ఇచ్చినా మన జేబుకు బొక్క పడదు. అంత accuracy. భాషా పరిఙ్ఞానం, విషయ పరిఙ్ఞానం వగైరహాదులు... You can surely learn something from it.

చాలా ఆలస్యంగా ఈ బ్లాగు కెళ్ళాను. అబ్రకదబ్ర, తెలుగోడు ఇత్యాదులైన పేర్లు చూసి, హాస్యం కోసం హాస్యమో, లేదా వాపోవుడు నమ్బర్ వన్ అలాంటి తరహా అనుకుని భయ పడ్డాను కానీ, ఇప్పుడు బుక్ మార్క్డ్ అయిన ఒకే ఒక్క బ్లాగ్ :)

3. ఈ కత్తి త్రుప్పు పట్టదు. బోరు కొట్టదు. ఎన్ని గొడవలైనా, హడావిడులైనా అదైనా, ఇదైనా, ఏదైనా అంతే!. చదవాల్సిన బ్లాగ్స్ లో ఒకటి. ఇందులోని విషయాలన్నిటితో ఏకీభవించాలని లేదు. కానీ, చదివి తీరాల్సిన బ్లాగుల్లో ఇదొకటి. You can learn something from it here too :)

The posts on his college days is a high light, and there are many posts on language barriers, and what not? You can take it as your reference book ;)

4. Sowmya Writes... On Everything She Wants to... ఇదొక మాయా ప్రపంచం. ఇందులోని నిశ్యాలోచనా పథం కు నేను ఒహప్పుడు రెగ్యులర్ రీడర్ను. అదేంటో ఆ బ్లాగులోనే వెతికి చూసుకోవచ్చు. సినిమాలూ, పుస్తకాలూ, కబుర్లూ, కాకరకాయలూ, సాఫ్ట్వేర్ అంశాలూ, ఇలా ఒకటని కాకుండా... oఒక్క ముక్కలో... A Versatile Blogger.

అన్నీ బాగనే ఉన్నాయ్ కానీ ఈ మధ్య వచ్చిన మంచమ్మాయ్ సిరీస్ చూశాక మళ్ళా ఈ బ్లాగ్ జోలికి పోయే ధైర్యం చాల్లేదు :D

5. ఇహ సివరాహరైనా మా గొప్ప బ్లాగిది. నాన్న. నేను చెప్పేకన్నా అక్కడ ఒక దృక్కు సారించి అనుభూతించండి, ఫీలింగు కండి.

ఈమధ్య లాం౨డ్మార్కులో 3 for 2 offer ఒకటుంది. అలా ఈ ఐదింటితో పాటూ మరో బ్లాగు ఫ్రీ, ఫ్రీ, ఫ్రీ. అలా అని మాది తెనాలి కాదు. మీది అయితే మాత్రం నా బాధ్యత కాదు :D

6. బ్లాగు వనం! ఛీ దీనమ్మా జీవితం అనిపించినప్పుడల్లా ఇక్కడకు వెళితే బ్రహ్మాండమైన రీఛార్జయ్యి వస్తారు. 100% time back guarantee నాదీ! ;)

*** *** ***

ఖాళీ ఉన్నప్పుడు ఎప్పుడన్నా అప్పుడప్పుడూ చదువుకోదగ్గ బ్లాగులైదు ఇప్పుడు...

1. నెమలి కన్ను. అభిమానులెక్కువైనా కూడా ఆ మాయలో పదకుండా తన కోసం తను వ్రాసుకుంటున్నారా అన్నంత స్వచ్ఛంగా ఉంటాయి టపాలు. గొప్ప శైలి కాదు. అద్భుతమైన పద విన్యాసం కాదు. Simply simple. But, it rocks. Thatz all :) ఒక ట్రెషర్ లాంటి బ్లాగు. పుస్తకాలకు సంబంధించి ఏ వివరాలైనా దొరుకుతాయా అన్నంత... చదవండి వార్చండి. మీకే తెలుస్తుంది

2. వేణూశ్రీకాంతుడి మురళీ గానమిది. One of the purest blog experiences you can have. ఏదో ఒక అనుబంధం ఏర్పరచుకుంటారీ పేట్రియాటిక్ బ్లాగు చదివితే.

3. తృష్ణ చదివి తెలుసుకోండి. ఎందుకిక్కడ లిస్టవుట్ చేశానో :)

4. సాహితీ మాల - A Good Granny హిహిహి. చదివితే తెలుస్తుంది. ప్రారంభ టపాల్లో స్పెల్లింగ్ మిస్టేక్స్ ఎక్కువ. కొన్ని విసుగు. కానీ తరువాత్తరువాతవి మాత్రం సూపరో సూపరు.

5. అసలు బ్లాగు టాలీవుడ్ ప్రముఖ హీరోల తరహాలో మిగిలిపోయినా, ఇక్కడ మాటలుండవు కనుక... బ్రహ్మాండమైన ఫోటో బ్లాగిది. రెగ్యులర్ అప్౬డేట్స్ ఉంటాయిక్కడ.

బోనస్ కావాలంటే కాలాస్త్రి చదవండి ;-)

*** *** ***

ఇహ పోతే, ఇంకొక్క బ్లాగ్ ఉంది. అది, ఛీ పోదురూ! ఆల్రెడీ చదివేస్తున్నారు.

ఏనాడూ శ్రద్ధ పెట్టి వ్రాయలేదు. ఎవరైనా చదవాలని అస్సలు ఉండదు. ఒక్కళ్ళనీ బ్లాగుకలవాటు పడనివ్వ లేదు. నివ్వటం లేదు. నివ్వబోవటం లేదు. రెగ్యులర్ రీడర్స్ తక్కువ. కామెంట్స్ కు రిప్లైస్ అరుదు. ఎప్పుడు టపా పడుతుందో, ఎప్పుడు పడదో తెలియదు. ఏదన్నా మొదలెడితే పూర్తవుతుందనే గా౨రంటీ లేదు. కానీ,

లాయల్ ఫా౨న్స్, అరుదైన తరహా టపాలూ...

చదివిన వాటిలో పదికి రెండో, బహు అరుదుగా మూడో బాగుంటాయి తప్ప, చదివినదల్లా బాగుంటుందనే గా౨రంటీ కూడా ఉండదు. అయినా అరుదుగా వచ్చే కామెంట్లేవైనా జెన్యూన్! అంతే కానీ, అలవాటై పోయి పెట్టే రెగ్యులర్ తరహా వ్యాఖ్యలు ఉండవు.

ఆ బ్లాగ్...

Yours truly,

/bye

PS: కొత్త పాళీ గారి బ్లాగొకటి మిస్సయ్యింది. వెతుక్కుని చదవండి. తీరుబాటు సమయాల్లో.

ఇంకా ఒకటి రెండు బ్లాగులున్నాయి కానీ నేను రెగ్యులర్ గా చూసేవి, బాగుండవు అని కాదు. ఇవ్వదల్చుకోలేదంతే! :D

గమనిక ఒకే శైలిలో ఒకే తరహాలో, నెక్స్ట్ పదమేమిటో కూడా కనిపెట్టేసేంతలా తయారనవి కొన్ని బ్లాగులున్నా అవి ఒకప్పుడు బాగుండేవి. వాటి గురించి నాకు లెక్క లేదు. ఎంత మంది ఫా౨న్స్ వాళ్ళకున్నా. వాళ్ళూ అదే అనుకున్నా నో ఇబ్బంది. పైగా Happieసూ :D

తిరక్కథ: ఇది సినిమా కాదు :D

2011-10-01T19:53:00.000+05:30

రేయ్ శరత్తూ! కాస్త నన్ను ఇంటిదాకా దింపరా.  కిరణ్ అడిగాడు.

ఒరే నాకు డబుల్స్ రాదురా. శరత్ అన్నాడు.

ఏముందిలేరా. నేను తొక్కుతాను. నువ్వు వెనకాల కూచో. మా ఇల్లు మీ ఇంటి కెళ్ళే దారే కదా. సరిపోతుంది. కిరణ్ నచ్చజెప్పాడు.

సరే! అలాక్కానీ. అని శరత్ సైకిల్ వెనుక కూచుని అలా లిఫ్టిచ్చాడు.
***   ***   ***

ఏరా శరత్తూ! ఇందాకన నీ సైకిల్ని తొక్కిందెవర్రా? గోపాల్ బాబాయడిగాడు.

మా ఫ్రెండ్ కిరణ్ బాబాయ్. శరత్ అన్నాడు.

ఇంకెప్పుడూ వాడికి లిఫ్టివ్వకు. నిన్ను కూచోబెట్టి వాడే సైకిల్ తొక్కేస్తాడు. నువ్వు చవటల్లే వెనక్కూచోవాలి.

అలాగే బాబాయ్! శరత్ కాస్త నొచ్చుకుంటూ బెరుకు బెరుగ్గా అన్నాడు.
***   ***   ***

రేయ్ శరత్తూ! కాస్త నన్ను ఇంటి దాకా దింపరా. కిరణ్ అన్నాడు.

కాసేపు కిందా మీదా పడ్డాక శరత్ అన్నాడు. సరే రా! వెనక్కూచో.

అదేంట్రా! నీకు డబుల్స్ రాదుగా? కిరణ్ అన్నాడు.

వచ్చులేరా. నేర్చుకున్నాను. శరత్ సమాధానం చెప్పాడు.
*** *** ***

ఏరా శరత్తూ! ఆ కిరణ్ గాడు మహరాజులా వెనక కూచుంటే నువ్వు రిక్షా వాడిలా ముందు కూచుని సైకిల్ తొక్కుతా వాడికి లిఫ్టిస్తూ... గోపాల్ బాబాయ్ అన్నాడు.

దీనికి సమాధానంగా శరత్ ఏమన్నాడు? ఏమి చేశాడు?

నీతి: ఇంకెప్పుడూ సైకిల్ వాడ కూడదు. :D

కొరియానం: Oldboy and New Cinema

2011-09-24T15:31:00.000+05:30

If unnecessary smilies appear in this post, they are due to the fact that this article was written in MS Word, and copied in to this blog. Error regretted. Also request friends how to avoid that problem. Thanks in advance

ప్రోలోగ్

ఆదామూ, అవ్వా, లేదా మనువూ, అతని భార్య, లేదా ఇంకెవరైనాతొట్టతొలి మానవులు, ఎవరైనా సరే! మళ్ళా మనువూ, గినువూ అంటే నువ్వూ నీ మతతత్వ పోకడలూఅంటారు కనుక సిమ్పులుగా ఆది మానవుడూ, ఆది మానవీ ఉన్నారనుకుందాము. వాళ్ళ పేర్లు కాసేపుఆదామూ, అవ్వా అనుకుందాము. పామొచ్చి అవ్వ చేత ఆ౨పిలు పండు తినిపించింది. బాగనే ఉంది.ఆదాము ఆచ్చి నుంచీ రాగానే విషయం చెప్పి, “డాళింగూ లిటుకూ లేకుండా ఈ ఆ౨పిల్ తినేసెయ్!సూపర్ టేస్టుంది,” అంది. “దేవుడు వద్దన్నాడు కదా బ్యూటీ!” “పర్లేదు డాళింగ్! తినేసెయ్.టేస్టు చూస్తే నీకే అర్థమవుతుంది.” “అస్సరే కానీ బ్యూటీ, నీకు ఇది తినమని ఎవరు చెప్పారు?”“ఒక పాము డాళింగ్.”

“ఎవరా పాము? ఏమా కథ?”

“అగో, నువ్వు ఆచ్చెళ్ళినప్పుడు ఒక పామొచ్చింది డియర్!అది దీన్ని చూపించి కోసి ఇవ్వమంది డియర్. నా దగ్గర చాకు లేదు కదా! అన్నాను డియర్. అప్పుడదినీ పేరు గీతాచార్యనా అంది డియర్. అదేంటి అట్లా అన్నావ్! ఇంతకీ ఆడెవడు? అన్నాను డియర్.ఆడా? రైట్రు. ఇప్పుడిదంతా రాస్తోంది ఆడే. కాస్త తింగరోడు. అని జనం అనుకుంటారు అని ఆడనుకుంటాడు.నేను కోసివ్వ మంది చెట్టు నుంచీ కాయని. చాకుతో పండుని కోసివ్వ మని కాదు. ఆడిట్లా అంటుంటాడుఎప్పుడూ. అందుకే అలా అడిగాను. అన్నది డియర్. అప్పుడు సరే! అని నేను చెట్టుకి ఉన్న కాయకోసిచ్చాను డియర్! అప్పుడది ఆ కాయని తిని సూపర్ టేస్ట్! అంది డియర్. పామూ, పామూ సూపర్టేస్ట్ అంటే ఏంటిరా? అన్నాను డియర్. అప్పుడది ఇంకో పండు కొయ్ అంది డియర్. అప్పుడు నేనుకోశాక కొరికి చూడు అంది డియర్. ఒక్కసారి కొరికానో లేదో, సూపర్ టేస్ట్! అన్నాను డియర్.ఇప్పుడర్థమైందా? సూపర్ టేస్ట్ అంటే అంది డియర్. అవును అని తలూపాను డియర్. అప్పుడది,ఇదిగో చూడు పిల్లా! అంది డియర్. నేను పిల్లను కాదు. నా పేరు అవ్వ అన్నాను డియర్! అప్పుడదిఛప్! ఇదే గీతాచార్య గోలంటే. చెప్పేది వినడు. ఉన్నట్టుండి డిస్టార్షన్ ఇస్తాడు. అందిడియర్! సరే చెప్పరా అన్నాను డియర్. ఇంకా లోహ యుగం రాలేదు. కనుక చాకులూ గట్రా అనకు.దాన్ని స్టీల్ లేదా ఐరన్ తో చేస్తారు. అవింకా కనిపెట్టబడలేదు. కథలో ఇంటిగ్రిటీ దెబ్బతింటుంది.కనుక ఇప్పటి వాతావరణానికి తగ్గట్టు మాట్లాడు. ఇక నుంచీ రోజుకొక ఆ౨పిల్ నైనా తిను. ఆ౨న్ఆ౨పిల్ ఏ డే కీప్స్ ద డాక్టర్ ఎవే. నా మాట విను. అంది డియర్. పాము చెప్పింది అర్థంకాకపోయినా తలూపాను డియర్. అది డాళింగ్ జరిగింది.” అంటూ అవ్వ ముగించింది.

“అంతా బాగానే ఉంది కానీ, ఆ గీతాచార్య రాస్తోంది ఏవిటట?”ఆదాము అన్నాడు.

Chapter1 పూర్వకథ

ఇంతలో దేవుడు రావటం, రెస్ట్ ఈజ్ హిస్టరీ. అంటే విశ్రాంతితీసుకోవటం చరిత్ర అని కాదు. ఇక మిగిలింది అందరికీ తెలిసిందే అని కహృ.

పైన అవ్వ ఆదాముకు ఉన్నది ఉన్నట్టుగానో, లేనిది ఉన్నట్టుగానో,లేదా ఉండీ లేనట్టు ఉన్న దాన్ని అలాగేనో చెప్పింది కదా! దాన్నే narration అంటారు. అలాజరిగిన దాన్నో, లేదా జరుగని దాన్నో, ఒకరు ఇంకొకరికి చెప్పటం అన్నది ఎప్పుడు మొదలయిందో,అప్పుడే కథ, కథనాలన్నవి పుట్టాయని విలియమ్ బాయ్డ్ మహాశయుడు చెప్పారు. అలా పుట్టిన కథఎన్ని మలుపులనో చవి చూసి, ప్రస్తుతం నవలలూ, సినిమాల రూపంలో అలరిస్తున్నది. షార్ట్ స్టోరీస్,లేదా షార్టీస్ అన్నది మరొక పేరొంది, జనాదరణలో ఉన్న రూపం. ఈ షార్టీస్ లేదా మామూలుగామనం పిలుచుకునే కథ అన్నవి లేని, రాని పత్రికలంటూ ఉండవంటే అతిశయోక్తే! ఎందుకంటే సైన్సు,బిజినెస్, ఇలాంటి వాటిలో ఎక్కడో ఉదాహరణ కోసం తప్ప రావు కదా! :D చెప్పింది కదా అవ్వతమ ట్రూలీ ఎలాంటి వాడో అని.

ప్రస్తుతం ఇక్కడ నేను చర్చిస్తున్నది సినిమాల గురించికనుక ఆ విషయానికొద్దాము, ఏన్షియంట్ హిస్టరీనొదలి.

సినిమా అన్నది ఒక విజువల్ మీడియమ్. ఈ విజువల్ మీడియమ్అన్నది చూట్టానికి ఆపరెంట్ గా ఈ మధ్య కాలంలోనే వచ్చినట్టు అనిపించినా, అని మనము అనుకున్నా,విజువలైజేషన్ అన్న ప్రక్రియ కథ అన్నది పుట్టినప్పుడే ఉంది. అంటే చెప్పే వారు వారి మనోఫలకం మీద ఒక ఊహాత్మకమైన కా౨న్వాస్ ను నిర్మించుకుని అక్కడ తాము చెప్పే దాన్ని విజువలైజ్చేసుకుంటారు. అన్ని కేస్ లలో నా అంటే చెప్పలేము. But ninety per cent of narratorseasily visualize what they are narrating. అలాగే, వినే వాళ్ళు కూడా విజువలైజ్ చేసుకోకమానరు. ఈ విజువల్ స్టోరీ టెల్లింగ్ అని పేరొందిన సినిమా ప్రధానంగా ఆధార పడేదీ, పడాల్సిందీకథ అన్న దాని మీదే. ఆ కథ అన్నది లేకపోవటం వల్ల సినిమాలెంత దెబ్బతింటాయో మనకు తెలిసిందే.మా సినిమాలో కథే హీరో అన్న పడికట్టు పదమూ మనం వింటూనే ఉంటాము.

అలాంటి కథను సినిమాకు తగ్గట్టుగా, అంటే విజువలైజ్ చేసి,జనానికి చేర్చే బాధ్యత దర్శకునిది. ఒక కథకుడు కథను వ్రాస్తాడు. ఆ వ్రాసిన కథను, విస్తరించి,సినిమాకు తగ్గట్తుగా స్క్రీన్‍ప్లే వ్రాస్తాడు స్క్రీన్‍ప్లే రచయిత, లేదా చిత్రానువాదకుడు.దాన్ని దృశ్యాత్మకంగా ఊహించుకుని, తెరకెక్కించే వాడు దర్శకుడు. అంటే ఎవరో వ్రాసిన కథనూ,ఇంకెవరో వ్రాసిన స్క్రీన్‍ప్లేనూ ఆధారంగా చేసుకుని తన చేత ఉన్న కథను దృశ్య రూపంలో ప్రేక్షకులకుచేర్చే వాడు దర్శకుడు. ఇక్కడో చిత్రం చూడండి. కథ ఒకరిది. స్క్రీన్‍ప్లే మరొకరిది. తీరాచూస్తే, దాన్ని విజువలైజ్ చేసి జనాన్ని మెప్పించాల్సిన బాధ్యత మటుకూ దర్శకునిది. అంటేఎక్కువ మంది చేసుకునే దానికన్నా లేదా వారి ఊహలకు తగ్గట్టో లేదా ఊహించినదానికన్నా మిన్నగానోతయారు చేసి జనానికి చేర్చాల్సింది దర్శకుడే. ఒక్కోసారి కథకుడే దర్శకుడవుతాడు. అతనేస్క్రీన్‍ప్లే కూడా వ్రాసుకోగలుగుతాడు. అంటే కథా, కథన సంవిధానాలు కూడా అతని ఊహలకు తగ్గట్టుగానే ఉంటాయి. అంటే తాను ఊహించుకుంటూ వ్రాసిన దాన్ని అలాగే తెరకెక్కించి జనాలకు అందిస్తాడుదర్శకుడు. అతని విజువలైజేషన్నే చూసి, నచ్చితే ఆనందించి, ఆదరిస్తారు ప్రేక్షకులు. అలాంటిదర్శకులలో ఒక్కొక్కరిదీ ఒక్కో పంథా.

ఏదీ ఏమైనా ఒక సినిమా తీయాలంటే (ఇదేమన్నా తలుపనుకున్నావాతీయటానికి అంటే, బాబులూ, పాపలూ, వారి బిడ్డలూ తీయటం అంటే… making a film అని) ముఖ్యంగాకావాల్సింది కథ. ఎక్కడో ఎప్పుడో ఒక ఆలోచనో, ఐడియానో తళుక్కున మెరుస్తుంది. దానికి మరికొన్నిచేర్పులు చేర్చి, అంటే ఒక మాదిరిగా చెప్పాలంటే ఇలా… ఎవరి గురించి? దేని గురించి? ఎందుకుకుఇలానే? అన్న ప్రశ్నలను ఆధారంగా చేసుకుని కథలల్లుతారు. అలాంటి ఒక కథే, ఓల్డ్‍బాయ్ అనేమాంగా. మాంగా అంటే జపనీస్ కార్టూన్ లేదా కామిక్స్. పిల్లల కన్నా సాధారణంగా పెద్దలనుటార్గెట్ గా పెట్టుకుని వస్తాయవి. ఆ ఓల్డ్‍బాయ్ అనే మాంగాను ఆధారం చేసుకుని కొరియెన్డైరక్టర్ పార్క్ చాన్-వుక్ అదే పేరుతో తీసిన సినిమా మన ప్రస్తుత వ్యాస వస్తువు.

Chapter2 దర్శకునికథ

జాయింట్ సెక్యూరిటీఏరియా అనే సూపర్ హిట్ సినిమాతో జనాన్నీ,నిర్మాణ సంస్థలనూ ఏకకాలంలో తన వైపు తిప్పుకున్న కొరియెన్ డైరక్టర్ పార్క్ చాన్-వుక్.అంతకు మునుపు వేరే సినిమాలను తీసినా, ఈ సినిమాతో అతనికి వచ్చిన పేరు, పరపతి అంతా ఇంతాకాదు. ఒక రకంగా బ్లాం౨క్ చెక్ ను అతనికిచ్చేశాయి నిర్మాణ సంస్థలు. ఆ క్రితం సంవత్సరమేవచ్చిన షిరి అన్న సూపర్ హిట్ (అప్పట్లో అది కొరియాలో అత్యంత సంచలనంసృష్టించి, టైటానిక్ రికార్డులను ఆ దేశంలో తిరగ రాసింది. అది నార్త్ కొరియా, సౌత్ కొరియాలమధ్య ఉన్న సంబంధాలను తడిమి చూసింది. హాలీవుడ్ బిగ్ బజెట్ సినిమాల స్థాయిలో ఉందనే పేరుపొంది ఒక లాం౨డ్ మార్క్ సినిమాగా నిలిచిపోయింది. వెంటనే ఒక సంవత్సరం లోపే అదే థీమ్ను బేస్ చేసుకుని ఉన్న సినిమాను, ముందు సినిమా ఛాయలేమాత్రం కనిపించకుండా అంతకు మించినకథన నైపుణ్యంతో నడిపించటం, మెగా హిట్ చెయ్యటం సామాన్యమైన విషయం కాదు. అలాంటి ఘనతనుసాధించిన పార్క్ తరువాత ఎలాంటి సినిమాను తీస్తాడో అని జనం ఎదురుజూస్తున్నారపుడు.

పార్క్ ఆలోచనలు సుమారుగా పుష్కర క్రితం తనకొచ్చిన ఒక ఆలోచనవైపుమళ్ళాయి. ఇప్పుడు దాన్ని తెరకెక్కిస్తే ఎలా ఉంటుందనుకున్నాడు. ఒక చిన్న పిల్లనుకిడ్నాప్ చెయ్యటం, ఆ పిల్ల తండ్రి ఆ కిడ్నాపర్ల మీద ప్రతీకారం తీర్చుకుంటం అన్నదా కథాంశం.1995 నాటికి ఆ కథకు ఒక రూపం తెచ్చిన పార్క్ కు అప్పటి పరిస్థితులలో నిర్మాతలు దొరకటమేగగనం. అలాంటిది తను వ్రాసుకున్న అత్యంత భయంకరమైన (విపరీతమైన వయలెన్స్) సినా౨రియోనుసినిమాగా తీయటమంటే కలలో కూడా సాధ్యం కాని పని. కానీ జేఎస్‍ఏ తెచ్చిన క్రేజ్ వల్ల తనకులభించిన క్రియేటివ్ ఫ్రీడమ్ ను ఉపయోగించుకుని అదే కథను సినిమాగా తీస్తే ఎలా ఉంటుందన్నఆలోచన మొదలయి, చివరకు One of the most violent and pessimistic tales of revengeever seen on screen గా బయటకొచ్చింది. దానిఫలితం…

Viewers who may have expected a Joint Security Area2 largely stayed away from the movie. Also there was some pessimistic nature inhis previous film, but in this it exceeded the levels of bearability for many.Actually at one time yours truly vomited twice, and stayed away from it formore than 6 months. JSA had some light hearted episodes of humor, and warmth,which this movie Sympathy for Mr.Vengeance lacking. అయితే అనుకున్న దానిని అనుకున్నట్టు తీశాడు పార్క్. అలా పడ్డదివెన్జెన్స్ ట్రైలాజీకి పునాది. అందులోని రెండవ భాగమే మనం చెప్పుకుంటున్న ఓల్డ్‍బాయ్!బాక్సాఫీసు దగ్గర మిస్టర్ వెన్జెన్స్ బొక్కబోర్లా పడటమే కాకుండా క్రిటికల్ గా కూడాహింసాత్మక దృశ్యాల గురించి కూడా బాగా విమర్శలెదుర్కున్న పార్క్ ఈ సారి కాస్త సేఫ్ గేమ్ఆడాడు. కానీ, ఎంతైనా క్రియేటివిట్టీ ;-) ఉన్న మనిషాయే.

సరి అయిన కథ కోసం చూశాడు. స్టార్లను రంగంలోకి దింపాడు.వాళ్ళంతా మన వాళ్ళలా పుట్టుకతో స్టార్లు కాదు. చాలా వరకూ స్వయం కృషితో ఎదిగున వాళ్ళు.నటనలో తల పండిన వాళ్ళు. కోతికి కొబ్బరి కాయ దొరికినట్లు, వీవీఎస్ లక్ష్మణ్ కు ఆస్ట్రేలియాదొరికినట్లు, మహేంద్ర ధోనీకి గంగూలీ తయారు చేసి, పటిష్ట పరచిన టీమ్ దొరికినట్లు, జపనీస్మాంగా అయిన ఓల్డ్‍బాయ్ దొరికింది. ఉన్న దాన్ని ఉన్నట్లు తీస్తే ఇక్కడ మనం మాట్లాడుకునేందుకుఏమీ లేదు. మరి పార్క్ ఏమి చేశాడు?

వెయిట్ అండ్ సీ! :)

కొరియానం: A Journey Thru Korean Cinema

2011-09-23T13:31:00.002+05:30

/hihihi

రెండున్నరేళ్ళ క్రితం లీ చాంగ్-డాంగ్ తీసిన బఖా సటాంగ్ లేదా పిపెర్మిన్ట్ కాం౨డీ అన్నసినిమాని మా ఫ్రెండ్ బలవంతం మీద చూశాను. పేరు తమాషాగా ఉంది. నాకసలే రొమాన్సెస్, రొమాన్టిక్కామెడీలంటే ఇష్టం. అఫ్కోర్స్! ఒక జాన్ర కి చెందిన త్రిల్లర్స్ అన్నా కూడా ఇష్టమే. కాకపోతేఅవి పాప్కార్న్ తింటూ ఎన్జాయ్ చేసే తరహావి :). ఇది కూడా అలాంటిదేనేమో అని చూసే ప్రయత్నం చేస్తే, ప్రారంభమేఅదో రకంగా అనిపించింది. ఎక్కడో తేడా కొట్టికాస్త ఎన్క్వైరీ చేస్తే ఇది నేననుకున్న రొమాన్టిక్ కామెడీనో, పేరులాగా పాప్కార్న్ ఎన్టర్టైన్మెంట్తరహానో కాదు. చూడాలన్నా కాస్త స్టఫ్ ఉండాలి అని అర్థమయింది. సరే అని మళ్ళా చూశాను.

Narration లో ఒక రకమైన రిథమ్ ఉంది. గుండెనెక్కడో తట్టిపలకరించే తది ఉంది. ఏడు భాగాలుగా (narration packets అనుకోవచ్చు. అంటే ఏడు ఎపిసోడ్లలోసినిమా కథ నడుస్తుంది)) ఉన్న సినిమాలో మొదటి భాగం చివర ప్రోటగనిస్ట్ (హీరో అనుకోవటంతప్పు) “I’m going back,” అంటూ మనని వెనక్కి తీసుకుని వెళతాడు. అంత వరకూ ముగిసే సరికికథలో లీనమయ్యాను. Then rest is history! :D

ఈ సినిమాని గురించి వివిధ రకాలుగా నేను చాలా చోట్ల వ్రాశాను.నవతరంగంలోనే మొదటగా తెలుగులో వ్రాసినా, తరువాత వ్రాసినది మాత్రం ఆంగ్లంలోనే. అలా ఆంగ్లంలోమొదటగా వ్రాసినది… Passion for Cinema లో. అక్కడ వచ్చిన వ్యాఖ్యలలో ఒకటి ఓల్డ్‍బాయ్గురించి పరిచయం చేసింది. చేస్తూ, సినిమా ఎంత బాగుంటుందో, వయలెన్స్ అంత భీకరంగా(Shall we say gruesome?) ఒక కాషన్ కూడా అందింది. కాస్త ప్రయత్నాలు చేసి, దొరక్క అక్కడేవ్యాఖ్యలో ఇదే విషయాన్ని మెన్షన్ చేస్తే, మరికొన్ని వివరాలు తెలిశాయి. యూట్యూబ్ లోచూస్తుంటే 25:1 Best fight scene in movie history అన్న పేరుతో ఓల్డ్‍బాయ్ లో దాదాపూనలభై నిమిషాల దగ్గర వచ్చే ఒక ఐకానిక్ సన్నివేశం దొరికింది. నాలుగైదు సార్లు చూస్తేబాగా నచ్చింది. అక్కడే దొరికిన మిగతా వీడియోలను చూశాను. రకరకాల సినిమాలు. ఎక్కువ భాగంస్టంట్ సన్నివేశాలే. అన్నింటి గురించీ ఎన్క్వైరీ చేశాను. ఆ ప్రయత్నంలో నాకు మొదటగాదొరికింది సిమ్పతీ ఫర్ మిస్టర్ వెన్జెన్స్.అప్పుడే తెలిసింది ఓల్డ్‍బాయ్ ఇదే డైరక్టర్ తీసిన వెన్జెన్స్ ట్రైలాజీ లో రెండవ భాగమని. మొదట మిస్టర్ వెన్జెన్స్ చూస్తేఒక పనైపోతుందని వెతికితే, అసలలాంటివి మా ఊళ్ళో దొర్కనే దొరకవని తేలింది. పైగా కొంతమంది వింతగా చూడటం కూడా తటస్థించింది. లాభం లేదని ఆశలు వదిలేసుకుంటున్న తరుణంలో ఆల్రెడీకొరియానంలో మునిగి తేలుతున్న వ్యక్తి పరిచయమయ్యాడు. కొన్ని హలోలూ, మరికొన్ని హలోలూతరువాత, ఇనీవిటబుల్ గా, “నువ్వేమి చేస్తుంటావబ్బాయీ?” అన్న ప్రశ్న వచ్చింది. ఫలానా,ఫలానా అన్న వివరాలు ఇచ్చాను. మాటల్లో బఖా సటాంగ్ గురించి రావటంతో, ఆ మిత్రుడితో నేనువ్రాసిన ఆర్టికిల్స్ గురించి చెప్పాను (సెల్ఫ్ డబ్బా, స్వోత్కర్షా, స్టెఫీ గ్రాఫ్,అనిల్ కుంబ్లే ఎట్సెటరా ఎట్సెటరా). పంపించరా పిల్లకాయ్ అంటే పంపించాను. బ్రహ్మాండంగావ్రాశావురా బాలకా (SSSA ;- ) అని అయితే కొరియన్ సినిమా మీద ఇంటరెస్టుందా? అన్న వేశారు.రవి తేజ ఇష్టైల్లో, “ఫఢి ఛచ్చిఫోథానన్హుఖోంఢీ”. అన్నా. “అయితే నీకు కిమ్ రే-వన్ తెలుసా?”అన్నారు. “వాడా? మా ఇంటి ప్రక్కనే,” అన్న లెవిల్లో… “సూపరు, ఫాస్పేటు, లైము,” అదీ ఇదీఅంటూ బిల్డప్ ఇచ్చాను. ఎందుకంటే ఆ సదరు మా సూపరు, ఫాస్పేటు, లైము నటించిన “…ఇంగ్” అన్నసినిమాని చూసి ఉన్నాను. “అయితే సోక్రటేస్ చూశావా?” అన్నారు. “సోక్రటీస్ తెలుసు కానీ,మీరు చెప్పిన సినిమా తెలియదు. సోక్రటీస్ జీవిత చరిత్రా? అది సెవెన్త్ లోనో, ఎయ్త్ లోనోఇంగ్లీషు రీడర్లో ఉండేది,” అన్నా. “ఇలా అయితే నీకు ఘాట్ఠిగా తెలిసిన నాలుగు వరల్డ్సినిమా చెప్పు బాబూ,” అన్నారు. “మైకెలా౨న్జెలో ఆం౨టానియానీ (అప్పట్లో కాస్త ప్రెస్టీజియస్ఆ పేరు ;-) ), మార్టీన్ స్కోర్సెసే, పీటర్ జాక్సన్… అలా నాలుగైదున్నరారు పేర్లు వదిలిచివరగా అస్మత్ (సినిమా) గురుభ్యోన్నమః, “ అన్నాను. “ఆయనెవరు?” అన్న ప్రశ్న వస్తే,“ఆయనెవరో తెలియదా? ఆగస్టు పాదారున పుట్టిన వీరుడూ, కెనడియన్ యోధుడూ…,” అన్న లెవిల్లోబిల్డప్పిచ్చాను.

రెండు నెల్ల పాటూ అటు వైపు నుంచీ సమాధానం లేదు. నేనూ నాగొడవల్లో పడి మర్చిపోయాను. కానీ ఓల్డ్‍బాయ్ వదల్లా నన్ను. దాంతో అసలు ఏమి జరిగిందబ్బాఅని కాస్తంత ఎన్క్వైరీ చేస్తే తెలిసిన విషయం… మా కొరియాన మిత్రుడికి ఒక మెసేజ్ వెళ్ళిందట!ఏమనంటే… “ఒక్కొక్కటీ కాదు షేర్ ఖాన్! వంద సినిమాల్ని పంపు. లేక పోతే వీణ్ణి భరించటంకష్టం,” అని. గట్టిగా ఆన్లైన్ పరిచయమే తప్ప ముఖం కూడా చూసి ఎరుగను. వీడికి అన్ని సినిమాలా?”అనుకుని, వాడు అడిగినప్పుడే చూద్దామని ఊరుకున్నారట. నేనూరుకోనుగా, మెయిల్స్ పెట్టి,నా వ్రాత కోతలు పంపీ, అలా ఇలా విసిగిస్తే, చివరాఖరికి “నీ రాతల్లో ఒక స్పార్కుమ్దబ్బాయీ,”అన్నారు. “అయ్యా! స్పార్కుంది హైదరాబాదు విద్యానగర్ లో కదా! (స్పార్క్ ఒక గేట్/పీజీఎన్ట్రన్స్ కోచింగ్ సెన్టర్)” అన్నాను as usual గా నా స్టైల్లో. “ఇదే నీతో సమస్య. కుళ్ళుజోకులేస్తావు. నువ్వు వ్రాసిన స్టైల్లో ఒక స్పార్క్ ఉంది. స్ట్రీమాఫ్ కాన్షస్నెస్ లాఉన్నా, మల్టిపుల్ రీడింగ్స్ కి ఆస్కారమిచ్చే గుణముంది. కీపిటప్! అని కహృ,” అన్నారు.(SSSA ;-) ). “ధన్యః, ఆ విషయం నాకునూ తెలుసును,” అని పళ్ళికిలించా ఇలా :D “నీకు సరిగ్గాసినిమాలు చూట్టం రాదు. ముందు అది నేర్చులో. ఇప్పటికి వెన్జెన్స్ ట్రైలాజీ పంపుతున్నాను.సినిమాల మీద మామూలు ఇంట్రస్టు కాకుండా కాస్త అపేక్ష ఉంటే కనుక వీటిని చూడు. నువ్వువిన్నట్టే వయలెన్స్ ఎక్కువ వీటిలో. కానీ, ఎలాగోలా చూడు. ఏమన్నా సాయం కావాలంటే నన్నుఅడుగు. అంటే వన్ ఫీట్ కాదు. ఆస్క్ మీ అని కహృ. ఆ పెసిమిజ్మ్ నీకు నచ్చదు. డార్కర్ టోన్నీకు సహించదు as of what I gathered in our conversations. కానీ సినిమాల మీద మామూలుఇష్టం కన్నా ఎక్కువ ఇష్టం ఉంటె మట్టుకూ చూడు. అలా అయితే చెప్పు. బాక్స్ సెట్ పంపుతాను,”అన్నారు.

“తప్పకుండా! ధన్యోస్మి సోదరా!” అన్నాను. “నాకు తెలుగురాదు కనుక ఇంగ్లీషులో చెప్పు,” అన్నారు. “Thanks a lot అని కహృ,” అని సెలవిచ్చాను.పదిహేను రోజుల తరువాత బాక్స్ సెట్ అందింది. అలా ఆ మిత్రుని సహాయమ్తో, కొరియానం మొదలెట్టాను.క్రమంగా ఆయన చెప్పిన ‘నాకు సినిమాలు చూట్టమ్ రాదు’ అన్న మాటకర్థం తెలిసింది. విషయంతెలిసింది కనుక ఎలా చూడాలో (ఒక ఫిల్మ్‍మేకర్) అలా చూట్టమ్ నేర్చుకున్నాను. క్రమంగాకొరియన్ సినిమాతో ప్రేమలో పడి, దాన్నే మాతృ భాష గా అంగీకరించి, దాదాపూ 250 సినిమాలుచూశాను. బఖా సటాంగ్ తో మొదలయి, ఓల్డ్‍బాయ్ సెర్చింగ్ లో లోపలకు వెళ్ళి, వెన్జెన్స్ట్రైలాజీ బాక్స్ సెట్ తో వేగ పుంజుకున్న నా కొరియానం ఎంతో అద్భుతంగా సాగిమ్ది. సాగుతూనేఉంది. అదే మిత్రుని సహాయంతో వరల్డ్ సినిమా సాగరాన్ని కూడా ఈదగలుగుతున్నాను. ఆ ఎడ్వెన్చరస్జర్నీలోని కొన్ని ఘట్టాలే ఈ కొరియానం – A JourneyThru (Korean) Cinema.

ఇంతకీ కొరియానం అంటే కొరియన్ సినిమా ప్రయాణమనే కాదు. కొరియన్సినిమా అనే పడవనెక్కి చేసిన వరల్డ్ సినిమా ప్రయాణమన్నమాట. ఈ కొరి Kori కాదు.Query. ప్రశ్న, బదులు రూపంలో సినిమాను గురించి నేను నేర్చుకుంటూ చేసిన ప్రయాణం. అలాఓల్డ్‍బాయ్ అన్నది నా సినీ ప్రస్థానంలో ఒక మైలు రాయిలా నిల్చిపోయింది. టెర్మినేటర్2: జజ్‍మెంట్ డే తరహాలో.

/bye

Happy Birthday, dear uncle ;-)

2011-09-20T11:49:00.002+05:30

ఆచార్యా! మీకు జన్మదిన శుభాకాంక్షలు. పదకొండు రోజులాలస్యమైంది. గుర్తుంచుకుని మరీ చెప్పేందుకు కూతురినో, కొడుకునో కాదాయే! ;)

చాలా రోజులైంది కలిసి. దేవుడు మీకు మేలు చేయు గాక.

పిల్లల చేత "క" పలికించటం ఎలా?

2011-09-08T10:59:00.000+05:30

పొద్దున్నే ఫోన్ మా ఫ్రెండ్ దగ్గర నుంచీ (నిన్న) మా పిల్ల గాడి బర్త్ డే. కాస్త వచ్చి పోదువూ అని అని ఫోన్ వచ్చింది :-o . చూద్దాం లేరా! అన్నాను. వచ్చితీరాల్సిందే అన్నాడు. సరే! నన్ను కూడా పిలిచేంత ధైర్యముంటే :p ఎందుక్కాదనాలి? ముచ్చట పడి ;) (దెబ్బలేం తగల్లేదులే :D ) వెళ్ళాను. అక్కడ మా వాడు వాపోయాడు /omg . మీకో విషయం తెలుసా? :o వాడు చాలా మహాత్ముడు. అంటే కొంచం మహాత్ములు కూడా ఉంటారా? అనొద్దు. అది నాకే తెలియదు :( . నాకు తెలియంది జనాలకేమి చెప్తాను? ఇంతకీ మా వాడు మహాత్ముడెందుకంటే వాపోయాడు కనుక B-) . మేధావులంతా వాపోతుంటారని విన్నాను. అలాంటి వాళ్ళకే గౌరవం దక్కుతుందనీ విన్నాను :p . సర్లే! వాపోవటం గురించి నా బాధలూ, ఆపై పరిశోధనలూ ఎప్పుడైనా చెప్తాను బ్రతికుంటే... ;) అసలు విషయానికొద్దాము.

వాళ్ళ పిల్లగాడికి "క" పలకదట. ఆ మధ్య ఎవరో బంధువుల ఇంటికి వెళితే వాడి చేత "కన్ను" అనిపించి వాడలా అనలేక "తన్ను" అంటుంటే... ఇహదన్నమాట సంగతి.

వాణ్ణి కాసేపు సముదాయించి, (ఎందుకంటే వాడూ నన్ను సముదాయిస్తుంటాళ్ళే) నాకు తెలిసిన ఒక టెక్నిక్ చెప్పాను. ఇది ఎప్పుడో క్రీ.పూ. వ్రాసిన టపా. ఉపయోగ పడే సమాచారముంది కనుక మళ్ళా డిగ్గింగ్. తెలిసిన వాళ్ళోకే. తెలియని వాళ్ళు ఉపయోగించుకొనుడి...

ఇక ఈ క్రింది ప్రహసనం చదివి విషయం తెలుసుకోండి. అప్పుడప్పుడూ మంచి పన్లు చేస్తుండాలి కదా B-) /wahaha !

ప్రపంచంలో కల్లా అందమైన అక్షరం ఏదంటే నేను క అంటాను. ఎందుకంటే అది నిజంగానే అందమైన అక్షరం. అంతేనా! 'క' లో S ఉంది. S అంటే సక్సెస్ కదా. మరిదాని పైన తలకట్టు కిరీటం లాగా ఉందికదా.

క అక్షరం ఎంత అందమైనది కాకపోతే మా కృష్ణుడు ఆ పేరు పెట్టుకున్నాడు. నల్లనయ్య కళ్లు పడ్డ ఆ అక్షరం ఎంత అదృష్టం చేసుకుందో కదా!

కాకి కూడా రామ బాణం వల్ల అంత ప్రాముఖ్యం పొందినదీ క అనే అక్షరం వల్లే కదా. అసలు జనమంతా క కోసం కొట్టుకుంటున్నారు. క పలకనివారు అందరిలోనూ బకరాలే కదా. చిన్నతనంలోనే క అక్షరం పలికింది అంటే ఆ పిల్లలకి స్పష్టత మాటల్లో ఉన్నట్లే కదా.

చిన్నప్పుడు మా బాబాయి కొడుకు శరత్ గాడికి క పలికేది కాదు. వాడు నాకన్నా 9 ఏళ్ళు చిన్న. మేమందరం వాడిని ఏడిపించేవాళ్ళం. "కన్ను" అనరా అంటే "తన్ను" అనే వాడు. డిప్ప మీద ఒక్కటిచ్చుకునేవాళ్ళం. కారు కావాలి అనటానికి తారు తావాలి అనే వాడు. ఒకసారి మా మేన మామ వాడిని ఏడిపిద్దాం అని కొంచం తారు ఒక పాకెట్లో ఉంచి "ఇదిదో తారు" అన్నాడు. వాడు నిజంగానే కారు తెచ్చాడేమో అని ప్యాకెట్ విప్పితే అందులో నల్లగా తారు. ఇక వాళ్ల అమ్మ ఒకటే పోట్లాట. మధ్యలో గ్యాప్ వస్తే వాడు దిది దేంతి అన్నాడు. అంతే వాళ్ళమ్మ ఒక్కటిచ్చి నువ్వు నోరు తెరవకపోతే ఈ గోలా ఎక్కిరింపులూ ఉండవ్గా అంది. పాపం వాడు బిక్క చచ్చి పోయాడు.

కాలం ఎవరికోసం ఆగిపోదు. ఎవరికీ తల వన్చదు. మరో రెండేళ్ళు గడిచి పోయినాయి. వాడికిప్పుడు ఐదేళ్లు. ఇంకా క పలకటం రాలేదు. అది సామాన్యమైన అక్షరమా! ప్రపంచం లోనే అందమైనదాయే.

ఒకరోజు మా వేదక్కయ్యా వాళ్ల ఇంటికి వెళ్ళాడు, మన కథా నాయకుడు. ఆవిడ మా మూడో మేనత్త. మా బాబాయిలతో పాటే అందరికీ ఆవిడను వేదక్కయ్య అనటం అలవాటై పోయింది. అందుకే నేను ఆవిడని ఆల్ ఇండియా రేడియో అక్కయ్య వేదక్కయ్య అంటాను. సరే! విషయానికొద్దాం. అక్కడ ఎవరో పిల్లలతో గొడవ వస్తే మా అన్నయ్య వాడిని కుమ్మరా అన్నాడట. వాడేమో పెద్దగా లేని తుమ్ముని తెచ్చిపెట్టుకుని తుమ్మాడు. మా అన్నయ్య అర్ధం కాక ఎంట్రా తుమ్మావు అంటే, వాడు నువ్వే తదాతుమ్మరా అన్నావు అన్నాడు. అందరూ ఒకటే నవ్వులు. విషయం ఏమిటంటే వాడిని ఎక్కిరించటం అలవాటై పోయి తను కూడా కుమ్మరా అనబోయి తుమ్మరా అన్నాడు.
ఇంకోసారి వాళ్ళింట్లోనే శరత్ "యెదత్తయ్యా! చెత్త పెత్తవా?" అన్నాడు. (తినే చెక్క). వాళ్ల మనుమరాళ్ళు ఆ రోజంతా వాడిని ఆటపట్టించడమే. ఆ నోటా ఈ నోటా విషయం మా పిన్ని దాకా వచ్చి తను అగ్గి మీద గుగ్గిలం అయ్యింది. నాకు కూడా కోపం వచ్చింది. ఎందుకంటే మా పిన్ని నన్ను చిన్న తనం నుంచీ వాళ్ల పిల్లలకంటే ఎక్కువగా చూసుకునేది. దీనికో పరిష్కారం కనుక్కోవాలి అనుకుని నాగార్జున లాగా నిర్ణయం తీసుకున్నాను. నాకే పరిష్కారం తోచలా!

కాలమాగదు సుమీ నీకోసం అని మా శర్మా మాస్టరు ఎవరైనా బోర్డు మీదది ఎక్కించుకోవడం లేటయితే అనేవారు, ఏడిపిస్తూ. అలాగే కాలం ఆగలేదు. మరో ఆరు నెలలు గడిచాయి. నాకు కాలిలో శనక్కాయంత ఆనె ఒకటి లేస్తే ఒక చిన్న ఆపరేషన్ చేశారు. (కోసి పడేశాడ్లే డాక్టర్). కట్టు కట్టిన వెంటనే బెంబాన్డంగా బౌలింగ్ చేసి చూసుకున్నాను. అయినా వింబుల్డన్ టైము కదా నెప్పి బాబోయ్! అంటూ వారం రోజులు బడి ఎగ్గోట్టాను. ఆ టైములో నాకు పగలు ఏమీ తోచదు. వింబుల్డన్ సాయంత్రమాయే. హైలైట్లు అంత ఎక్కువగా వచ్చేవి కాదు. బోరుగా ఉండేది. ఎంచేయ్యాలా అని తెగ ఆలోచిస్తే శరత్ ప్రాబ్లం గుర్తుకు వచ్చింది. వాడిని ఇంకా బడిలో వెయ్యలా, మాటలు సరిగా రాలేదని. వాడేమో ఇంట్లో తెగ గోల. ఒక మెరుపు మెరిసింది. వెనకాల బాక్ గ్రౌండ్ స్కోరు వచ్చింది. నేను ఇంక కార్య సాధకుడిలాగా నించున్నాను. శరత్ ఇటురారా అని పిలిచాను. వాడు వచ్చాడు. ప్రక్కనే ఉన్నా మా బాబాయి స్టూడెంట్ సీనుని పిలిచి శరత్ నోరు తేరు అన్నా. వాడు తెరిచాడు. సీనూ వాడి నాలిక మీద వేలు పెట్టి నొక్కు అన్నా. శీను నోట్లో వేలు పెట్టాడో లేదో శరత్ లటక్కున కోరికేసాడు. రంగు పడింది. సీనేమో మొర్రో అంటూ ఎడిచాడు. డిగ్రీకి వచ్చినా వాడివన్నీ సినేమాల్లో బ్రహ్మానందం లక్షణాలే. గగ్గోలు పెట్టాడు. అందరూ వాడి చుట్టూ చేరి పరామర్శిస్తున్నారు. కొంతమంది నన్ను తిట్టటం. ఇంతలొ శరత్ ఏడుపు లంకించుకున్నాడు. సందట్లో సదేమియాగా నేను వాడిని చెయ్యి పట్టుకుని మేడ మీదకి లాక్కు పోయాను. ఒర్ నువ్వు నోరు తేరు. నేను వేలు పెడుతా. కోరికావంటే నాలుగుకాళ్ళ బూచికి పట్టిస్తా! అన్నా. వాడు భయంతో ఒకే! అన్నాడు. నేను నాలిక మీద వేలు పెట్టి క అనరా అన్నా. వాడు యాజ్ యూజువల్ త అనబోయాడు. కానీ నాలుక మీద బండరాయి లాగా నా వేలు ఉందిగా! క అన్నాడు. మళ్ళీ అనరా అన్నాను. క. తరువాత మళ్ళీ మళ్ళీ క. క. క. చెల్లికి మళ్ళీ పెళ్లి లాగా మళ్ళీ మళ్ళీ క.
ఇంతలో మమ్మల్ని తందామని మా బాబాయి మేడ మీదకి వచ్చాడు. క. క. క. క. క. ఇక పో! ఒకటే పుత్రోత్శాహం. నాకు ఎన్నాళ్ళ నుంచో ఊరిస్తున్న జీన్స్ ప్యాంటు కొని పెట్టాడు. నాలుగు రోజుల్లో వాడికి గ, ట, కూడా నేర్పించేశాను. మా పిన్ని వాణ్ని వెంటనే బడిలో వేసింది బతుకు జీవుడా అనుకుంటూ. (మాది ఉమ్మడి కుటుంబం).

పోస్ట్ స్క్రిప్ట్: హాలీవుడ్ నటి కీరా నైట్లీ అంత అందంగా ఉండటానికి కారణం ఏమిటి అనుకున్నారూ.....

ఇదంతా ఏన్షియంట్ హిస్టరీ. ఇప్పుడు "క" మాత్రమే కాదు. పెద్ద వాళ్ళకు కూడా పలుకసాధ్యం కాని కొన్ను శబ్దాలను కూడా సులభమైన పద్ధతిలో పలికించే మార్గాలు కనుక్కున్నాను.

Thatz all.

/bye

Save the kid, చిన్నారిని బ్రతికించండి

2011-09-05T10:09:00.001+05:30

ఇప్పుడే మెయిల్లో ఒక బ్లాగు టపా అందింది. నా బ్లాగు తప్ప ఇతరాలకు దూరంగా ఉంటున్న నాకు ఇదెక్కడి తలనొప్పిరా దేవుడా అనుకుంటూనే చూశాను. విషయం అర్థమయ్యింది. నాకు లింకు పంపిన వారికీ, అసలు విషయాన్ని అందరకూ తెలియజెప్పిన వారికీ కృతఙ్ఞతలు చెప్పుకుని, ఇటొచ్చాను. అప్పుడనిపించింది. Why not help reach the info to wider circles అని. అందుకే చిన్న ప్రయత్నం. ఇక్కడి బ్లాగు లోకంలోని వారందరకు దాదాపుగా తెలిసినా, నా బ్లాగులను ప్రత్యేకంగా చదివే వారుంటారు కనుక ఈ టపా.

వివరాలకు ఈ రెండు చోట్లా చూడండి...

http://www.help-prateek.blogspot.com/

http://vivaha-bhojanambu.blogspot.com/2011/09/blog-post.html

చేతనైనంతలో సాయం చెయ్యమని మనవి. వీలైనంత మందికి విషయాన్ని స్ప్రెడ్ చెయ్యమని మనవి.

ధన్యః

అణుయుద్ధం

2011-08-20T10:29:00.002+05:30

/hihi

నువ్వూ
నేను
ఇకపై
మనం

దేశం
కోసం
సామాన్యుడి
పోరు

అణువంతేగా
అనకు
అణుయుద్ధం
తెలుసుగా

ఆధాటికి
అయినది
హిరోషిమా
స్మశానం

/bye

అన్నాను అరెస్ట్ చేసినందుకు వాపోతున్నాను!

2011-08-16T14:55:00.003+05:30

అన్నా హజారే ని అరెస్ట్ చేసి మనందరమూ వాపోయేందుకు ఛాన్సిచ్చిన కాంగౌ వారికి, మరీ ముఖ్యంగా అమ్మ సోనియా సీతమ్మ తల్లి గారికీ, పేద ప్రజల ఆశాదీపం గారికీ, కృతఙ్ఞతలు తెలుపుకుంటూ... జగనన్న వాపోతున్నప్రజానీకాన్ని ఊరడించేందుకు ఓదార్పు యాత్రకు రావాలని డిమాం౨డు చేస్తూ... తెలుగు బ్లాగ్జనులెల్లరకును యంకితమిచ్చుచుంటిని...

:D

/bye

Can anyone suggest an action plan to counter that arrest?

ఇప్పటికే బ్లాగుల్లోనూ ఫేసుబుక్కులోనూ వాపోవుడు చూసి, నేను కూడా మొదలెట్టేశాను. అసలే మా ఫ్రెండ్స్ (???) నీకు వాపోవటం రాదు కనుక నువ్వో సైకోవని అంటున్నారు. అందుకే నేను కూడా ఘాట్ఠిగా వాపోతున్నాను

ధోనీ, మరియూ క్రికెట్ దేvoodoo

2011-08-13T08:22:00.001+05:30

Kapil brought the cup to India... 1983... Cricket world learnt to show Respect to Indian Team, at least at home matches.

Sourav beat Aussie juggernaut... 2001... World began to take India as a world beater.

Then came Dhoni phenomenon... 2007 T20 WC... IPL came into picture, and see what?

2008 Dhoni and Sachin wanted rest for an important Sri Lankan tour.

2009 Sehwag injured. India lost T20 WC.

2010 Sehwag injured. Same to Shame.

2011 Sehwag injured. these SehWAGS are lookee what happened... :D

Blaming Sehwag is not the thing to do. He played like he always did. The Team must play to win, and must know the priorities. At least he can dash the opponents with his presence. Being partial deaf, and lost some of his sight made a mockery of him right now. Surely he will be to his elements soon. What about the cricket దేvoodoo? Pig shit. What about the others? Where is the inspiration to the team? Is this the team that won the WC?

నీ ఉనికే అక్షరం, నీ ఙ్ఞాపకం నాకు వరం

2011-08-12T20:58:00.005+05:30

మాటలకందని నీ మౌనమే నాకు చాలు
పై మెరుగులు చూపని నీవు
కంటి కన్నా
మనసుని మురిపిస్తావు
గుండెని తట్టే నీ ప్రేమ
నా జీవితానికో క్రొత్త అర్ధం

నువ్విచ్చిన చిరు కానుకలు
మరపురాని తీపి గురుతులు
నీ ఊసులతో కవితలల్లను
నీ రూపు రేఖల చిత్రం గీయను
చెప్పనా నాకు
నీ ఉనికే అక్షరం
నీ ఙ్ఞాపకం నాకు వరం

RIP

"అయ్యో వ్రత కథ" అనఁబడు స్కాంద పురాణమందలి అఙ్కోపరి ఖండము

2011-08-12T17:43:00.001+05:30

/hihi

ఇవాళ వరలక్ష్మీ వ్రతం కదా! అప్పుడప్పుడూ ’అయ్యో రామా!’ అనుకొనెడి ఆడ పడుచుల కొఱకై...

కంపుటేరు/టైపురైటరు కీబోర్డు నందు (సినిమాల్లో ఆర్తీ అగర్వాల్ పెట్టుకునే నందు, నందిని అనే పేరుకూ, దీనికీ ఏ సంబంధమును లేదని తెలియజేయుటకు చిదానించుచుంటిమి) ఐ

అనబడే (ఐ బడా/బడే అక్షరమే. ఎంత పొగరో దానికి. ఒహఠి లాగా ఉంటుంది. మరియూ ఇగో నకు సంకేతము. అసలైన ఇగో అయిన నేవిధమైన ఇబ్బందియు లేదు గాని, దాని యసలు యర్థము తెలియని వారికుండిన ఎన్నియో ఇబ్బందులు) అక్షరము ప్రక్కనే ఓ అను మరియొక అక్షరము కలదు. కమ్ప్యూటరు వాడక సమయమున ఐ బదులు ఓ, మరియూ ఓ బదులు ఐ వచ్చిన ఇబ్బందులు గూర్చి పలువురు పలుమార్లు వాపోయి యుంటిరి.

అట్టి సమయమున మనిషి వెలువరించు భావమునకు సంకేత రూపమొహఠి కలదు. దాని గూర్చి తరువాత చర్చించెదము.

మన తెలుగు భాష యందలి పదమయిన అయ్యో ఎటుల వచ్చెననిన... కమ్ప్యూటరు కీబోర్డు వలన. ఇది పలువురకు యాశ్చర్యముగ తోచినను, ఇది యదార్థము. నిక్కము. సత్యము. ఐ, మరియు, ఓ ల వల్ల సమస్య ఉత్పన్నమైనది కాన దానికి సంకేత నామముగ ఐఓ అని ఉంచితిరి. క్రమముగ నదియె (ఏ నది కాదు. ఉంచిన అదియె అని భవము) ఐయో గను, ఆ పైన జనుల నోళ్ళ యందు నాని క్రమముగ అయ్యో గ స్థిర పడెను. అప్పటి నుంచీ, సమస్యలేవి యైనను ఉత్పన్నమయినప్పుడు మనుజులు అయ్యో అని అనుచుంటిరి

స్కాంద పురాణము: అఙ్కోపరి ఖండము, 3:2

ఆతనిన్!

మావాడూ పుట్టాడోయ్! :D

2011-08-12T13:13:00.001+05:30

"I don't believe in fate or destiny. I feel that you just got to go out play and Win."

And how? With resound victories.

"People don't remember who came first, let alone the second They remember only those who made their mark on their hearts."

How to make a mark on the hearts?

By being the BEST.

మావాడూ వచ్చాడోయ్...!
జరుగు జరుగు జరుగు...
మెరుపల్లే వచ్చాడోయ్...!
జరుగు జరుగు జరుగు...
దమ్మున్నా చిన్నోడోయ్...!
జరుగు జరుగు జరుగు...
దుమ్మూ దులిపేస్తాడోయ్...!

దులిపేశాడు కూడా.

ఇంతకీ ఎవరోడూ?

దిగ్గజాలున్నప్పుడు రంగంలోకి దిగాడు. ఎదిరించి నిలబడే ప్రత్యుర్థుల మధ్య నిలిచాడు. అందగాడు కాదు. అమ్మాయిల కలల రాకుమారుడు కాదు. ఆవేశపరుడసలే కాదు. గెలిచినప్పుడు పొంగిపోనూ లేదు. ఓడినప్పుడు కంట నీరొలికించి మెలోడ్రామాలూ క్రియేట్ చెయ్యలేదు. నేనింత వాడినీ, అంతవాడినీ అని హడావిడి చేయలేదు. లేదా? నాదేముందీ అని ఫాల్స్ హమ్బ్లిటీనీ చూపలేదు. కేవలం నేను గెలిచే వాడిని అని చెప్పి తన వాడిని పదేళ్ళ పాటూ చూపి, చివరిగా కూడా అన్ని ఆటంకాలనూ అధిగమించి తన సామర్థ్యాన్ని చాటి చెప్పి, తన వాళ్ళందరి ముందూ రిటైరయ్యాడు.

ఇంతకీ ఎవరతడు?

The One & Only PETE SAMPRAS

Heyy Pete! You are the King Man!

Trademark shot this is...
Taken from net

W(ah) hat a serve!

King of Over Head shots

The Father, he is...

మూడు రూపాయల్ని రష్చించిన రూపాయి ఖద

2011-08-11T11:30:00.006+05:30

/hihi

అనగా అనగా (ఎవరిని? నాకు తెల్వదబ్బా! నేనైతే ఎవరినీ ఏమీ అనను) ఒక రెండు రూపాయల బిళ్ళ, రెండు రూపాయి బిళ్ళలు ఫ్రెండ్సు. అంటే సాయంత్రం పూట కల్సి మందు కొడతాయన్నమాట! అలా అని మా పక్కింటమ్మాయ్ వాళ్ళ బాబాయ్ చెప్పాడు. బాబాయ్ అంటే లవ్వు స్టోరీల్లో హీరోవిను అన్నయ్యల్తరువాత ఇలన్లన్నమాట! అరదం ఐందా? ఏం? ఇక మనం ముందుకు పోదాం. మందుకు కాదు. ఏం?

ఇప్పుడు అవి ఫ్రెండ్సు కదా! అంటే బైటికి అంటే బజారు కెళ్ళి తిరిగి రావాలి కదా. అలా బజారుకెళ్ళాలని ప్లా౨న్ చేసే లోపులేమో ధోనీ ఆ మూడింటినీ ఇంకో ఆర్రూపాయల్తో కలిపి జేబులో వేసుకుని బైటికెళ్ళిపోయాడు. దారిలో స్ట్రాసు కనపడి బెల్లు నొదిలేసినందుకు పార్టీ ఇస్తాను రారా! అన్నాడు. మనోడేమో రారా అన్నది రండి రండి టైపు రారా ఏమో అనుకుని ఎగేసుకుని వెళ్ళాడు. ఇద్దరూ కల్సి, నమీబియాలో ఉన్న మలావీ హోటలు కెళ్ళి నాలుగు నాలుగు మిరపకాయ బజ్జీలు ఆర్డర్ చేశారు. తిన్నారు. తీరా బిల్లు కట్టేప్పటికి టిప్పు కోసం స్ట్రాసు దగ్గర డబ్బుల్లేవ్.

ధోనీ జేబులు తడుముకుని చూసి... నా దగ్గర చిల్లర ఉందిలేరా స్ట్రాసూ. అన్నాడు.

ఎన్తలా బిల్లూ అన్నాడు సర్వర్తో. సర్వరంటే ఇంటర్నెట్ సర్వరని కాదు. maitre d' అన్నమాట. వాకే! ఊఁ అరదమైందా? సరే! మళ్ళీ యెనక్కొద్దాం. ఐదు రూపాయలు సర్వరు టిప్పైతే, మిగతా నాల్రూపాయల్తో లెమన్ షోడా తాగొచ్చు కదా! అనుకుంటూ ఎన్తలా అన్నాడు.

అయ్ బాబోయ్! ఐతే మన్ని ఈ ధోనీ గాడు ఇడగొట్టేస్తాడేమోరా అనుకుని, తెగ ఫీలైపోతున్నాయి.

maitre d' ఆర్రూపాల్రా ధోనీ గారూ అన్నాడు.

హ్మ్! ఇక ఇవాళ్టికి నాకు లెమన్ షోడా తాగే అదృష్టం లేదు అనుకుంటూ ధోనీ ఆ టిప్పిచ్చి బైటకొచ్చేశాడు. దారిలో ప్రవీణ్ కుమార్ ఎవరినో కొడుతూ కనిపించాడు. ఛీ ఛీ! ఈ తప్పంతా శ్రీశాంతుదే! వాడికి తెలుగు రాక పోవటం వల్లే ప్రవీణు గాడు ఇలా తయారయ్యాడనుకుని, మీనంబాక్కమ్ బస్సెక్కి కోడంబాక్కమ్ లో దిగి, పురుశవాక్కమ్ లోని తన ఇంటికొచ్చాడు.

ఒరే ఒరే మన రెండో రూపాయ గాడేడ్రా? అనుకున్నాయి ఒక రెండు రూపాయల బిళ్ళా, ఒక ఒక రూపాయ బిళ్ళా.

*** *** ***

మర్నాడు సాక్షీ సింగు సింగుతూ వాషింగు మిషన్లో ధోనీ షర్టు వెయ్య బోతోంది. అది మొన్నటిది. దాన్లో ఒక రూపాయ బిళ్ళ దొరికింది. నాదే నాదే! అంటూ పెద్దగా అరిచింది. అంటే రూపాయ బిళ్ళ నాదే నాదే అని కాదు. మరేంటంటే, మరేమో సాక్షి కి ’ధ’ పలకటం రాదన్న మాట! అందుకే నాధే నాధే అనాల్సింది. నాదే నాదే అంది. అప్పుడు ధోనీ ఆర్పీ సింగుతో, అకాలాపకాలా లూపెంగ్-ముయ్ అనే ప్లేస్టేషను గేమాడుతూ, ఉన్నాడు. నాదే నాదే అని వినిపించగానే. దీన్దుమ్పతెగ! నాదే నాదే అంటోంది. ఖచ్చితంగా అది ఏదో నాదే అయి ఉంటుంది. దొబ్బేస్తుందేమో అని భయపడి లేవకుండానే పరిగెత్తుకునెళ్ళాడు. లోపలకి.

నాదే! ఇదిగో ఈ రూపాయ బిళ్ళ మీ జేబులో దొరికింది నాదే! అంది.

హమ్మయ్య! ఈ నాదే నా? ఇంకో నాదే అనుకుని భయపడ్డాను అని మనసులో అనుకుని, సాష్చీ, చూశావా? ఈ రూపాయి తగ్గే నిన్న నమీబియాలో లెమన్ షోడా తాగేవాడిని కాస్తా ఉసూరనుకుని వెనక్కొచ్చాను. దీని వల్లే మిగిలిన మూడు రూపాయలూ రష్చించ బడ్డాయి. అన్నాడు.

*** *** ***

మర్నాడు ట్విట్టర్లో వేజలిన్ పుయ్యటం వల్లే ధోనీ దగ్గర అక్రమంగా రూపాయి మిగిలింది అని మైకేల్ వాన్ ట్వీటాడు.

సచిన్ టెండూల్కర్ ఇలాగే రనవుటైతే మీ ఇండియాలో ఊరుకుంటారా? అని ఆం౨డీ ఫ్లవరడిగాడు.

ఇదే గొడవలు మా ఇండియాలో జరిగితే మీరొచ్చి ఆడుతారా? అని క్రిస్నమాచారి గవాస్కర్ పత్రికలో కాలమ్ రాశాడు.

*** *** ***

హమ్మయ్య నీవల్లే మేమ్ముగ్గురమూ బ్రతికి బట్ట కట్టాము. అని ఒక రెండు రూపాయల బిళ్ళా, ఒక రూపాయ బిళ్ళా అన్నాయి మిగిలిన ఒక రూపాయ బిళ్ళతో.

నీతి: ఖద కంచికి, మనం తెలుగు బ్లాగులకీ /wahaha

/bye

Must read books for ScreenWriting

2011-08-10T21:34:00.003+05:30

ScreenWriting అని సెర్చ్ సైట్లలో కొడితే వందల పుస్తకాలొచ్చాయి. ప్రతిదీ అద్భుతమే, అమోఘమే, అత్యద్భుతంగా స్ట్రక్చర్ చెయ్యబడ్డదే! మస్ట్ రీడ్ అన్న మాట బహు చక్కగా అబ్యూజ్ చెయ్యబడటం ఈ సన్నివేశంలోనూ గమనించ వచ్చు. అన్ని పుస్తకాలోంచీ దేన్ని ఎన్నుకోవాలి? అసలు స్క్రీన్ రైటింగ్ అన్న దాని కోసం పుస్తకాలు చదవాలా? పుస్తకాలు చదివితే కానీ వ్రాయలేమా? చదివినవి మనకు ఎంత వరకు ఉపయోగ పడుతాయి? అసలు ఎలాంటి పుస్తకాలు ఎన్నుకోవాలి? అవే సరియైనవని నమ్మకం ఏమిటి?

సమాధానాలకు ప్రయత్నిద్దాము.

అసలు ఏదైనా పని మొదలు పెట్టే ముందు, దానికి సంబంధించిన వివరాలు తెలుసుకోవటమనేది మంచి పద్ధతి. దానికి సంబంధించిన పుస్తకాలేమన్నా ఉన్నాయేమో చూడటం, పనికొచ్చే సమాచారం సేకరించటం మొదలైనవన్నమాట. ఇంతకు మునుపు ఏమి జరిగింది, ప్రస్తుతం ఏమి జరుగుతున్నది, మొదలైనవి తెలిస్తే, మన స్థాయి ఎక్కడ ఉన్నది? అలాగే, మనమే విధంగా మొదలు పెట్టవచ్చన్నదీ అంచనా వేసుకోవచ్చు.

మరి ఎలాంటి పుస్తకాలు చదవాలి? చాలా చిన్న సమాధానం. మన అవసరానికి తగినటువంటివి. నెట్లోనూ, మార్కెట్లోనూ ఎన్నో పుస్తకాలుండగా ఏది మనకు తగినదని తెలుసుకోగలం? ఎవరికి వారే నేర్చుకోవాలి/వెతుక్కోవాలి అన్నమాటైతే కనుక కనిపించిన పుస్తకాన్నల్లా చదవటమే బెస్టాప్షన్ ;) టైమ్ కన్జ్యూమింగ్, మరియూ, ఉపయోగ శూన్యం ప్రాక్టికల్ గా చూస్తే. అందుకే, ఏ విషయాన్నైనా గతంలో జరిగిన వాటిని పరిశీలించటం అన్నది ముఖ్యం. ఇక్కడైతే చదివిన వాళ్ళెవరన్నా ఇచ్చే సలహాలూ, సంప్రదింపులూ.

ఉపోద్ఘాతమైంది కనుక అసలు విషయానికొద్దాము. టాపికిక్కడ స్క్రీన్‍రైటింగ్ కనుక, ఆ పేరుతో ఉన్న పుస్తకాలని ముందు చూడాలి. వాటిలో నేను చదివిన ఆరింటిలోనూ ఉపయోగ కరమైనది... సిడ్ ఫీల్డ్ ట్రైలజీ. అంటే మొత్తం సిడ్ ఫీల్డ్ కాక మరో ఐదు పుస్తకాలు చదివానని.

సిడ్ ఫీల్డే ఎందుకు గొప్పది అంటే...

1) There is logical arrangement of the subject.

2) Vast experience, and exploratory nature.

3) His invaluble experience with Jean Renoir

4) Explained every minute detail with suitable examples.

5) Perfect updation

6) Authentic, and readable presentation of subject matter.

ఇంతకీ సిడ్ ఫీల్డ్ ట్రైలజీ అంటే ఏ పుస్తకాలు?

ఆయన వ్రాసినవి మొత్తం ఏడు పుస్తకాలున్నాయి. వాటిలో నేను సిడ్ ఫీల్డ్ ట్రైలజీగా చెప్పేవి ఇవీ...

1) Screenplay

2) Four Screenplays

3) The Screenwriter's Workbook.

మిగిలిన పుస్తకాలనూ తిరగేశాను గానీ, స్క్రీన్‍రైటింగ్ పరంగా మన ఇండియన్ కంటెక్స్ట్ కి అంత ఉపయోగ పడుతాయని నేను భావించటం లేదు.

మొదట స్క్రీన్‍ప్లే చదివాక, ఏవన్నా ఓ నాలుగైదు సినిమాల స్క్రీన్‍ప్లే లను తీసుకుని, పుస్తకంలో చెప్పిన విధంగా ఎనలైజ్ చేసుకోవాలి. దాని వల్ల కాస్త అప్ప్లికేషన్ తెలుస్తుంది. తరువాత ఫోర్ స్క్రీన్‍ప్లేస్ చదివితే, మన ఎనలైజేషన్ ఎలా ఉందో ఒక అవగాహనకు వస్తాము. తరువాత పట్టుకోవాల్సింది... వర్కుబుక్. కాస్త శ్రద్ధగా చదవాల్సిన పుస్తకం. చర్విత చరణం అనిపిస్తుంది కానీ, బాగా ఆసక్తికరంగానూ చదివిస్తుంది. కానీ ఈ పుస్తకం చదవటం చాలా ముఖ్యం. అందులో చెప్పిన విధంగా ఫాలో అవుతూ, అందులో ఇచ్చిన ఎక్సెరెసైజుల్ని చేస్తే కనుక మంచి ప్రాక్టీస్ అవుతుంది. ఈ పుస్తకం పూర్తి చేస్తే, స్క్రీన్‍రైటింగ్ మీద మంచి అవగాహన వస్తుంది.

ఇక్కడో చిన్న మాట చెప్పాలి. స్క్రీన్‍రైటింగుని సీరియస్ గా తీసుకునే పనైతే ఒక మంచి ఎక్సెరెసైజుంది. అదేమిటంటే, ఒక సినిమాను చూసి, దాని స్క్రీన్‍ప్లేని వ్రాసే ప్రయత్నం చేయటం. చేసి, అసలు స్క్రీన్‍ప్లే తో కంపేర్ చేసుకోవటం.

దీని వల్ల లాభాలు...

1) మనమెక్కడ ఉన్నామో తెలుస్తుంది.

2) మన లోపాలూ తెలుస్తాయి

3) ఒరిజినలు స్క్రిప్ట్ లో ఉన్న లోపాల పట్ల అవగాహన కలిగి మనమా తప్పులు చెయ్యకుండా ఉపయోగ పడుతుంది.

4) అక్షరాల్లో ఉన్నదీ తెర మీదకు ఎలా ట్రాన్స్ఫార్మ్ అవుతుందో ప్రాక్టికల్ గా తెలుస్తుంది.

తరువాత చదవాల్సిన పుస్తకం... చెప్తే ఆశ్చర్య పడవచ్చు. కానీ, మిస్ కాకుండా చదివి తీరాల్సిన పుస్తకమిది. ఆయన్ రాం౨డ్ వ్రాసిన ద రొమాన్టిక్ మా౨నిఫెస్టో.

స్టైలైజేషన్ అంటే ఏమిటో తెలుస్తుందీ పుస్తకం వల్ల. అందులోనూ ముఖ్యంగా ఐదవ అధ్యాయమైన బేసిక్ ప్రిన్సిపుల్స్ ఆఫ్ లిటెరేచర్ నాలుగైదు సార్లు చదవాలి.

అయన్ రాం౨డ్ వ్రాసిన ఈ పుస్తకంలో ఎక్కువ రిటెన్ ఫిక్షన్ (నవలలూ, షార్ట్ స్టోరీలకే) గురించే అయినా, స్క్రీన్‍రైటింగప్పుడూ బాగా పనికి వస్తుంది.

ఈ చెప్పుకున్న అధ్యాయంలో

1) Theme

2) Theme

3) Characterization and

4) Style

వీటి గురించి అద్భుతమైన ఉదాహరణలతో వివరిస్తుంది రచయిత్రి. Plot-theme integrity అంటే ఏమిటో బహు చక్కగా వివరిస్తుంది. మైకెలాన్జెలో ఆ౨న్టోనియానీ చెప్పినట్టు... "Everything must fall into place" అంటే ఏమిటో ఇంతకన్నా ఇంకెక్కడా దొరకదు. కథా, కథనం, వర్ణనలూ మొదలైనవి ఎలా ఉపయోగించాలో, ఎక్కద త్రుంచాలో అన్నవి తెలుస్తాయి.

సిడ్ ఫీల్డ్ చెప్పే "What is the story about? And who is the story about?" అన్నవి ఈ పుస్తకంలో థీమ్ అన్న విభాగంలో బాగా అర్థమవుతాయి.

అలాగే కారక్టర్ డెవలప్మెంట్ గురించీ, కారక్టర్ కన్టిన్యుటీ అన్న దాని గురించీ, కన్సిస్టెన్సీ ఆఫ్ ఎ కారక్టర్ అన్న విషయం గురించీ మంచి ఉదాహరణతో వివరిస్తుంది.

విషయాలను స్క్రీన్‍రైటింగ్ కు అన్వయించుకుంటూ చదవాలి. రాం౨డ్ గొప్ప విజువల్ స్టైలిస్ట్ కావటం వల్ల ఈ పుస్తకంలోని వివరాలు చాలా ఉపయోగ కరం. చదివిన తరువాతెలాగూ ఆమాట అంటారు. కాకపోతే ముందు సిడ్ ఫీల్డ్ ట్రైలజీ చదివాకే ఇది పట్టుకోవాలి.

ఒక చిన్న హెచ్చరిక... స్క్రీన్‍రైటింకోసమని రాం౨డ్ పుస్తకం చదవమన్నాను కదాని నా మీదకు యుద్ధానికి రాకూడదు. అసలే ఆమెంటే పడని వాళ్ళు చాలా మందే ఉన్నారు. ఇంకో విషయం పొరపాటున కూడా రాం౨డ్ వ్రాసిన స్క్రీన్‍ప్లేల గురించి ఆలోచించకండి. అంత నాసి రకంవి మెయిన్‍స్ట్రీమ్ లో దొరకవు ;) She is an authentic writer. That's all.

తరువాత చూడాల్సింది/చదవాల్సింది... పుదొవ్కిన్

On Film Technique, and Film Acting అన్న ఈ పుస్తకం తప్పక చదవాల్సిన పుస్తకం. ఆన్లైన్లో ఫ్రీగానే దొరుకుతున్నదిది. నేనైతే హాయిగా అనువదించేసుకున్నాను, రెండు విభాగాలకు సంబంధించినవి యాభై యాభై వ్యాసాల చప్పున :) కావాలనుకున్న వారికి...

పుదొవ్కిన్ లో ఎడిటింగ్, సినిమాటోగ్రఫీ, మొదలైన వాటి మీద సమగ్రమైన సమాచారమిచ్చారు. అవసరం లేని వాటిని ఎలా తెగ్గొయ్యాలో, లాగి అవతల పడెయ్యాలో, అన్నదీ, మరియూ, విజువల్ స్టోరీ టెల్లింగ్ (సిడ్ ఫీల్డ్ అనే మాట) అన్నది రచయితకు కూడా ఎంత వరకూ అవగాహన ఉండాలో... నేను చెప్పే కన్నా మీరే చదివి తెలుసుకోవటం ఉత్తమం.

ఇక చివరగా చదవాల్సినది... Joseph V. Mascelli వ్రాసిన The Five C's of Cinematography: Motion Picture Filming Techniques అన్న పుస్తకము. సినిమాటోగ్రాఫర్లది స్క్రీన్‍రైటర్లకెందుకయ్యా? అంటారా? ఫర్లేదు. కాస్తన్నా చదవాల్సిన, మరీ డీప్ గా అవసరం లేదనుకోండీ. అవగాహన కోసమైనా చదివితే, ఎంత ఉపయోగకరమో అన్నది ఒక స్క్రీన్‍ప్లే వ్రాస్తున్నప్పుడు తెలుస్తుంది.

పుస్తకాలు చదవక ముందూ, చదివిన తరువాతా నేను వ్రాసిన స్క్రీన్‍ప్లేల్లో తేడా కనిపించింది. అంటే అంతకు ముందుకన్నా తేడాగా ఏమన్నా వ్రాశానా అంటే తేడా ఏమీ లేదు. నా టెక్నిక్ ను మరింత బాగా విస్తృతంగా మెరుగు పర్చుకున్నాను అంతే. Corrected, and filled the gaps అంతే! :)

ఇక next step... కొన్ని ఒరిజినల్ స్క్రీన్‍ప్లేలు చదవటం. దాని గురించి తరువాత వ్యాసంలో... :)

బ్లాగుల్లో స్క్రీన్‍రైటింగురించెందుకురా బడుద్ధాయి వెధవా అంటారా? ఖచ్చితంగా వీపు గోకుడు కోసమైతే కాదు. :D అవసరమైన వాళ్ళకు ఉపయోగ పడొచ్చని

మరి కొన్ని నానోలు: ఈసారి సీరియస్

2011-08-09T15:59:00.002+05:30

అక్షరం
అమరమైంది
పుస్తకాన
జేరి.

మనసూ
మమతా
పోయిన
కాలం.

ఇల్లూ
వాకిలి
పట్టేది
ఎవరికి?

ప్రాణం
విలువ
పోయినపుడే
తెలుస్తుంది.

రాక్షస
రాజ్యం
అయింది
రామభోజ్యం.

అలసిన
తనువుకు
నిద్ర
విశ్రాంతి.

అలసిన
మనసుకు
ధ్యానం
విశ్రాంతి.

ప్రేమ
నిలబెడుతుంది
పగ
పడగొడుతుంది.

ఇల్లు
నీడనిస్తుంది
ప్రేమ
తోడునిస్తుంది.

/bye

ఇప్పుడు కొన్ని నానోలొదులుతున్నాను. కాసుకోండి

2011-08-08T21:21:00.005+05:30

చంపక తాళం

వదలని రాగం

శృతి (ఎవరో నాకు తెలియదు. నన్నడక్కండి. కళ్ళు పోతాయ్) :D

ఆకాశం

అందనంటుంది.

భూమేమో

వదలనంటుంది

పక్షుల

కువకువలు

సంగీతపు

మధురిమలు (సినీ తారకూ, ఈ పదానికీ సంబంధం లేదని వక్కాణిస్తున్నాను ;) )

ప్రాచీనుల

కవిత్వం

మనది

కపిత్వం

ఇప్పుడు నానోల డబ్లెట్స్. అంటే లైనుకు రెండు పదాల చప్పున నాలుగు లైన్లన్నమాట...!

ఫ్రెంచి మద్యము,
తెలుగు పద్యము,
జీవిత సత్యము,
కడిగిన ముత్యము.

కూచిపూడి నృత్యము,
మానేసిన పత్యము,
రాం౨డమ్మ గద్యము,
హృద్యము హృద్యము.

(వీవెనుడూ ఇత్యాదులు లైక్కొట్టిన పాత బజ్జిది :) )

/bye

FedEx: ఒక సన్నాసి జననం

2011-08-08T10:22:00.003+05:30

ఇందు మూలంగా (ఇందు అనగా ఏ అమ్మాయి పేరునూ కాదు అని మనవి) యావన్మంది జనులకూ తెలియ జేయునది ఏమనగా... రోజర్ ఫెదెరర్ అను సన్నాసి ఒహడు ఇవాళ జన్మించి యున్నాడహో...! =D> =D> =D>

నేను వాడంత బాగా ఆడలేను కనుక మన తెలుగు సమ్ప్రదాయమనుసరించి (మనం చెయ్యము. ఎవరన్నా చేస్తే మాత్రం తెగ ఏడుస్తాము. చూ|| తమిళ్ ప్రాచీన భాషా హోదా ;) )వాడనిన నాకు అసూయ, కచ్ఛ :D అందుకనే సన్నాసి అన్నది. వాడోడిపోతుంటే పండుగ చేసుకుంటుంటాను నా౨చురల్ గా :D దీనికి తోడు సాంప్రాస్ ని ఎనిమిదో విమ్బుల్డన్ గెలవకుండా అడ్డుకున్నాడనే కోపం ఉండనే ఉంది ;)

అయినా గొప్ప ఛామ్పియన్. అందుకే తెలుగు వాడినన్న విషయమ్మరచిపోయి ఒక విమ్బుల్డన్ విలేజర్‍గా ఆలోచించి శుభాకాంక్షలు చెప్తున్నాను

ఇగో ఫెడెస్కూ,

నా లాంటి ఎదవల్ని పట్టింసుకోమాక. ఏదిబడితే అది కూత్తంటం గానీ, నువ్వు మాత్రం కనీసం ఇరవైయ్యోటన్నా ఎయ్యాల... అరదం సేసుకోవాల /nobigdeal ఏటంటవ్?

Best wishes for Roger Federer, and praying the Almighty to help him win more slams, and an Olympic Gold @the coveted Wimbledon lawns 2012, so that there will be a bigger bench mark for aspiring players, and naturally that helps increase compitition. After all Records are meant to be broken

/bye

Laugh my friend

2011-08-07T09:21:00.003+05:30

/hihi

Laugh my friend as nothing changes
In the world,
Everything's fine, and simple,
Cute and beautiful.

(This first stanza is not mine) /blush

Laugh my friend as nothing bothers
You in the world,
Every moment's 'be cherished,
Nothing will ever be perished.

Laugh my friend like when you were
A child
And everything's at your feet,
And did not know defeat.

Laugh my friend 'cas it's heaven
To be and simple like
A child,
And the world's benevolent.

And Laugh my friend 'cas
Nothing's impossible in
A benevolent universe,
Impossible means I'm possible.

Laugh my friend,
It's just a matter of Seventeen
Muscles it cost an effort,
And nothing more.

Laugh my friend till you die,
And don't ask me why,
'Cas it's your life's at it's high
And never let your hope die.

(To all my friends. Not for everybody :) )

/nobigdeal

Dhoni... Dhoni... Yes Papa Papa

2011-08-06T20:31:00.003+05:30

Attacking cricket?
No Papa /no

Striving for wins?
No Papa /no

Hiding behind The Wall
Yea, yea, yea /wahaha

A post is due for Dhoni on the topic of "Dhoni and the Sanction of the Victim". Just before going for it, this rhyme :D

Meanwhile, claps to Dravid

=D>

సన్క నాకే నాయకులున్న దేశమ్మనది. అంత రుసిగుంటదేటి?

2011-08-06T14:30:00.001+05:30

ఒక వ్యక్తి చేసిన తప్పులు గుర్తున్నంతగా అతనిలోని గొప్పతనం గుర్తుండదు జనానికి. మానవాళి చేసుకున్న అతి పెద్ద దౌర్బాగ్యం ఇదే...

- రామానుజన్ /hmm

Historian Ramachandra Guha asserts that Rao has become "the great unmentionable" in the Congress party. In an op-ed article in The Telegraph (Calcutta), Guha writes:

"Narasimha Rao may be denied the credit by the present Congress leadership for taking the Indian economy well above the ‘Hindu rate of growth’ of two to three per cent per annum. But they do not let the public forget his greatest defeat, which was his failure to stop the demolition of the Babri Masjid in December, 1992......From the point of view of the present Congress leadership, Rao’s problem was not just that he was not a Nehru-Gandhi, it was also that as prime minister he did not genuflect enough to the Nehru-Gandhis......Now that the Nehru-Gandhis once more control both party and government, P.V. Narasimha Rao has become the great unmentionable within Congress circles. I should modify that statement — Rao can be mentioned only if it is possible to disparage him. Thus his contributions to economic growth and to a more enlightened foreign policy are ignored, while his admittedly pusillanimous attitude towards the kar sevaks in Ayodhya is foregrounded......To forget his achievements, but to remember his mistakes, is a product of cold and deliberate calculation."

మన దేశపు దౌర్భాగ్యమిది. ఎన్సేపూ ఒహళ్ళ సన్క నాహఠం, ఒహడి మీద మిగతా వాళ్ళు రాళ్ళేస్తుంటే గుంపులో జొరబడి మరిన్ని రాళ్ళేయటం (ఇది ఇక్కడోళ్ళకు బాగా తెల్సన్నమాట :D)

ఎన్ద పరన్ద ఎన్ద శాటా?

కర్ణాటకమా? Pig Shit: I condemn the usage of that word

2011-08-04T23:33:00.000+05:30

తోటి రాష్ట్రం పేరైన కర్ణాటక పేరును సెన్సేషనల్ హెడ్డీంగుల కోసమని పదే పదే "కర్ణాటకం" అని డెరెగేటరీగా వాడటం ఎంత వరకు సమంజసం? ఇప్పటికే ప్రసిద్ధ పుణ్య క్షేత్రమైన కుంభకోణాన్ని ఎలా భ్రష్టు పట్టించారో మనకు తెలిసిందే. మదరాసీయులన్నందుకే మనకంత బాధగా ఉంటుందే, మరి ప్రతి సారీ అలా వాడటం ఛీ!

"I condemn the usage of the word "కర్ణాటకం"

వాళ్ళన్నారూ, వీళ్ళన్నారూ అంటూ వాపోయే ముందు మనమ మాటని వాడటం వదిలెయ్యాలి

= D >

2011-08-04T21:50:00.000+05:30

=))

Frankly my dear, I don't give a damn

/wahaha

అయిబు పాడిన అమ్మ పాట

2011-08-02T21:41:00.000+05:30

Once again my Aiibu story, before going for a sequel...

పండు వెన్నెల.

ఆ పిల్లలిద్దరూ చెరువు ఒడ్డున కూచున్నారు. ఒక బల్ల. ఆ బల్ల మీదిద్దరూ. దేనికోసమో ఎదురుచూస్తున్నట్లున్న ఆ పిల్లల కళ్ళలో తెలియని వేదన. ముద్దులొకికే చిన్నారుల వదనమ్ముల వేదన గాంచలేని వెన్నెల రాజు మబ్బు చాటున దాక్కున్నాడు. నీళ్ళలో అలికిడి. ఇసుక తెన్నె మీద పిల్ల తెమ్మెరలు.ఇంత ఆహ్లాదకరమైన వాతావరణంలో అంత విషాదమైన వదనాలతో ఎవరా పిల్లలు? అడిగిందొక చేప. ఎవరో మరి. నాలుగు రోజులుగా ఇక్కడే కూచుంటున్నారు. అంది రెండో చేప. ఒక్కసారి గాల్లోకెగిరి చూసిందా మొదటి చేప. కిలకిలా నవ్విందా పిల్ల. కేరింతలు కొట్టింది.

ఆ పిల్లడు లేచి గంతులేశాడు. ఎగిరిన చేప కాసేపలా గాల్లోనే నిలిచిపోయింది. ఆశ్చర్యంతో.

*** *** ***

చిమ్మ చీకటి.

ఏవో గుసగుసలు వినిపించటంతో హితైషి లేచి కూచున్నాడు. ఏమిటా అని చెవులు రిక్కించి వినసాగాడు. అమ్మా, నాన్నా. దేని గురించో మాట్లాడుకుంటున్నారు.

నాన్న ఏదో చెప్తున్నాడు. అమ్మ గొంతు ఆతుర్దాగా ఉంది. "అలా ఎలా?" అంటోంది అమ్మ. "ఎలా అయినా సరే తప్పదు మరి. ఇది జరిగి తీరాలి. ఆ రెండు చేపల్నీ చంపి వాటిని అమ్మేయాల్సిందే. లేందే మనకు డబ్బులు దొరకవు. దీపావళి జరుగదు."

"అయ్యో మరి అవి మన పిల్లలు పెంచుకుంటున్నవి కదా. రోజూ సాయంత్రాలు వాటికి మేత పెట్టి ఆడుకుంటారు. పాపం దూర తీరాలనున్న దీవుల్ని చూడాలని మన వాడి ఆశ. ఆ చేప పెద్దదైతే దాని వీపు మీద కూచుని అవన్నీ చూసి రావాలని ఎన్ని సార్లంటుంటాడో కదా."

ఎక్కడో వాన వాసన. మెరుపులు మెరిశాయి. హితైషి హతాశుడయ్యాడు. "నా చేప పిల్లని నాన్న చంపి అమ్మేసి ఇంట్లో దీపావళి జరుపుతాడా? పండుగంటే మాకిష్టం.కానీ మా చేప పిల్లల్ని చంపేస్తే ఎలా? పాపం చిన్న చిన్నవి. వాటిని చంపి మాకు పండుగ చేస్తే మరి వాటి కోసం పండుగ చేస్తారు?"

*** *** ***

విపరీతమైన ఎండ.

మధ్యాహ్న భానుడు జరిగిన ఘోరాన్ని చూశా అన్నట్లు ఆవేశాన్నంతా భూమి మీద తన ప్రతాపాన్ని చూపిస్తున్నాడు. శ్రద్ధ మొహం చేతులతో కప్పుకుని ఏడుస్తున్నది. అన్నయ్యకి విషయం చెప్పాలి.ఎలా చెప్పాలి. వాడూ తనలాగే చిన్న వాడే కదా. ఎలా తట్టుకుంటాడు? కానీ ఎలాగోలా తెలుస్తుంది కదా.నాభి దగ్గర నుంచీ దు:ఖం పొంగుకుని వస్తుంటే ఇసుకలోనే కుప్పకూలిపోయింది. బోర్లా పడుకుని రోదిస్తోంది.కన్నీళ్ళూ ఇసుకలో ఇంకిపోయినై. నోట్లోకి ఇసుక పోతున్నా తెలియని దు:ఖం. వళ్ళు మాడిపోతున్నా పట్టించుకోలేనంత దు:ఖం.

*** *** ***

జోరున వాన.

టపాకాయలన్నీ తడిసిపోయాయి. నాన్న వళ్లంతా తడిసిపోయింది. పిల్లల కోసం తెస్తున్న టపాసులన్నీ తడిసి ముద్దైపోయాయి. పిల్లల కోసం! పిల్లల కోసం! పిల్లల... ఊపిరాగిపోతున్నంత బాధ.అసలు పిల్లలు ఈ రెండు రోజుల్నుంచీ ఎందుకలా ఉన్నారు. వాళ్ళ సంతోషం కోసమే కదా తను ఈ టపాసుల్ని తెచ్చింది. పండుగ జరగదనే భయమా? చేపల్ని చంపి అమ్మేశనని బాధా? పండుగ జరుగదనే భయమైతే ఇప్పుడు అన్నీ తీసుకొస్తున్నాడు. ఇంక ఇవి చూసి కేరింతలు కొడతారు. వాళ్ళ కళ్ళలో ఆనందమే కదా తనకీ అతివకీ కావాల్సిందీ?

మరి అదే చేపల్ని చంపి అమ్మేశానని బాధా? అలా అయితే ఈ టపాసుల్ని చూపి ఎలాగన్నా వాళ్ళ బాధను రూపుమాపొచ్చు. కానీ, కానీ... ఇప్పుడివన్నీ... అటు చేపలూ పోయి ఇటు పండుగకు తెచ్చినవన్నీ వాన పాలయి... ఏమి ఆలోచించాలో తెలియని పరిస్థితి. ఇంతలో దాటుతున్న కాలువ పోటెత్తింది. మొండిగా దాటేద్దామని అడుగు ముందుకేశాడు. కుడికాలు పెట్టి ఎడమకాలు ఎత్తాడోలేదో...

*** *** ***

విపరీతమయిన గాలి.

విసురుగా వీస్తోంది. చితి మంటల్లోని బూడిద ఎగిరొచ్చి అతివ కళ్ళలో పడింది. ఇది కన్నీరా? లేక కళ్ళలో పడిన బూడిద వల్ల వచ్చిన నీరా? భర్త పోయాడు. పిల్లల బాధ వర్ణనాతీతం. నాన్న కోసం. పోయిన చేపల కోసం. తను దైవంగా భావించిన భర్త ఒక వైపు తనను వంటరి దాన్ని చేసి. పిల్లలు దిగులుగా మరో వైపు. వారినెలా తను సాకాలి? డబ్బు లేదు. తోడుగా భర్త లేడు.

ఈదురుగాలికి ఆమె జుట్టు ఎగిరి ఎగిరి పడుతోంది. "దేవుడా! ఈ దు:ఖాన్ని నేను భరించ లేను. ఏమి తప్పు చేశానని నాకీ శిక్ష? నీకేం కావాలి? ఎందుకిలా మమ్మల్ని వేధిస్తున్నావు. నన్ను తీసుకుని నా పిల్లల్ని సంతోష పరిచేలా ఏదన్నా చెయ్యి." మనసులోనే గొంతెత్తి అరిచింది.

ఆ రాత్రికి పిల్లలు ఏడుస్తూనే ఉన్నారు. ఎలాగోలా వారినూరడించే ప్రయత్నం చేస్తూనే ఉందిగానీ పిల్లలు కదా.ఒకరాత్రి వేళకు ఇద్దరూ నిద్రలోకి జారుకున్నారి. కళ్ళ క్రిందా, బుగ్గల మీదా కన్నీటి చారికలు. అతివ లేచిమ్ది.ఒక్కసారి పిల్లలని ముద్దాడాలనుకుంది. " ఎలాగూ ఈ బంధనాలని త్రెంచుకుని పోతున్నాను. నన్ను తీసుకునైనా ఆ దేవుడు నా పిల్లలకు మంచి జీవితం ఇవ్వక పోతాడా? అన్నీ వదులుకున్నాక ఇక ఇది మాత్రం ఎందుకు?" తన కోరికని అణచుకుని చెరువు వైపు అడుగులు వేస్తున్నది. గాలింకా వీస్తూనే ఉంది.

*** *** ***

మంచు.

విపరీతమైన మంచు. దారంతా పరుచుకుంది. పొడూగ్గా నల్లటి కొటేసుకున్న మనిషి నడుస్తున్నాడు.అతని వెనుక ఒక పొట్టి మనిషి. చేతిలో వేట కొడవలుంది. మీద పడుతున్న మంచు తునకల్ని దులుపుకుంటూ వెనక్కి తిరిగి అరిచాడు. "ఏహోయ్! ఓ పాటేసుకోరా అయిబూ!" అతని స్వరం ఖంగు మనేలా ఉంది. ఒకరకమైన గాంభీర్యం. ఒకరకమైన పొగరు. తనే సర్వంహసహా అన్నట్లు.

"కాళ్ళు. కాళ్ళు మంచులో కూరుకున్నాయి. కాస్త లేవదియ్యి దొరా," సాయమడిగాడా పొట్టి వ్యక్తి.

"హోరినీ! బరువెక్కువ, ఎత్తెక్కువ, నాకాళ్ళే కూరుకోలేదు. నీకాళ్ళా? పొట్టోడివి. బరువు తక్కువ."

"అట్టగాదులే దొరా! నీపాటి బలం లేదు నాకు. కాస్త సాయమందివ్వు దొరా. పాటేసుకుంటానుగానీ." ఆ మనిషి అటువైపు వెళ్ళి జుట్టు పట్టుకుని ఒక్క లాగు లాగాడు. అంతే. పొట్టి మనిషి మంచులోంచీ బయట పడ్డాడు. "నా బూటులిస్తానుగానీ వాటినేసుకో. ఇవైతే మంచులో దిగబడవు."

"మరి నీకెట్టా దొరా?"

"ఉహూరుకొహోరా పొట్టోడా!" పెద్దగా నవ్వాడా మనిషి. ఆ నవ్వు ఆ అడవంతా ప్రతిధ్వనించింది. అంతే!మంచు కురవటం ఆగిపోయింది. చుట్టూ ఉన్న చీకట్లు చెదిరిపోయి వెలుతురు పరచుకుంది. అతను నవ్వుతూనే ఉన్నాడు. ఆ పొట్టి వ్యక్తి పాటందుకున్నాడు. ఆ నవ్వూ, ఆ పాటా శృతిగలిసి...

*** *** ***

హోరు గాలి.

దుమ్మురేగుతోంది. వాతావరణమంతా చిందర వందరగా ఉంది. హితైషి, శ్రద్ధా అమ్మకోసం వెతుకుతున్నారు పొద్దున్నుంచీ. ఎక్కడా కనబడదే? ఎక్కడని వెతకాలి? ఎవరినని అడగాలి. వెతుకుతూనే ఉన్నారు. కనపడ్డ చెట్టునడిగారు. పుట్టనడిగారు. రాళ్ళనడిగారు. రప్పలనడిగారు. మనుషుల్నడిగారు.బంగారు రంగు ఛాయతో, నీలం రంగు చీరెలో పొడుగాటి ఆవిడనెక్కడన్నా చూశారా అని. ఎవరూ చెప్పలేదు.వీళ్ళకి సాయంత్రమైనా దొరకలేదు. ముక్కునోళ్ళలో దుమ్ము పడకుండా రుమాలు నడ్దం పెట్టుకుని దగ్గరలో ఉన్న సావిడిలోకి పరిగెత్తారు. "అన్నయ్యా! ఆకలౌతోందిరా," శ్రద్ధ అంది.

*** *** ***

దబా దబా పడుతోంది వాన.

ఆ పొడుగాటి మనిషి రెండు భుజాల మీదా ఇద్దరు పిల్లలు. వెనక్కి తిరిగి పెద్దగా అరిచాడు. "ఏహోయ్! నాలుగు దుంపలేవన్నా దొరికితే పట్టుకురారా అయిబూ." ఆ కేకకి పిల్లలిద్దరూ కళ్ళు తెరిచారు. మగతగా చుట్టూ చూసి, కళ్ళ మీద పడుతున్న చినుకుల్ని తుడుచుకున్నారు. "మే... మే...మెక్కడున్నాం? నువ్వెవరు?" ఇద్దరూ కాస్త భయంతోనూ, మరికాస్త ఆశ్చర్యంగానూ అన్నారు.

అతను బదులివ్వలేదు. ఓ నాలుగంగల్లో ఎదురుగా ఉన్న రాతి మేడలోకి దారి తీశాడు. వాళ్ళనిదరికీ తన కోటులోంచీ రెండు తువ్వాళ్ళు తీసిచ్చి, తుడుచుకుని కట్టుకోమన్నాడు. శ్రద్ధ ప్రక్కనే ఉన్న గదిలోకి వెళ్ళింది.హితైషి అక్కడే తుడుచుకుని, దాన్ని కట్టుకున్నాడు. "ఏం పిల్లా భయమేయటంలా? సాయం కావాలా?"అడిగాడా మనిషి. "ఊఁ..." నీరసంగా అంది. లోపల ఒకమ్మాయి ప్రత్యక్షం అయింది. "ఇటురా పిల్లా! నేను తుడిచి కడతాను," అంది. శ్రద్ధ ఆ గుడ్డను ఆ అమ్మాయికిచ్చింది. పనయ్యాక "ఓహ్! నాంగవయంతి," అందా అమ్మాయి. అంతే మాయం. శ్రద్ధకివేమీ పట్టేలా లేదు. అంత సమయాన్ని కూడా ఆ మనిషివ్వలేదు. "అన్నం తిందువు రా పిల్లా," పిలిచాడు. కలిపి గోరు ముద్దలు పెడుతూ వారి కథంతా విన్నాడు.

*** *** ***

ఎర్రని ఎండ.

చెమట్లు కక్కిస్తోంది. ఆ పొడుగాటి మనిషి ఒక చెట్టుని కొడుతున్నాడు. ఇల్లు కట్టటం కోసం. "ఏహోయ్! గొడ్డలి పిడిరిగింది. మరో పిడి పట్రారా అయిబూ." చెమట్లు కారిపోతున్నాయి. కాస్త దూరంగా హితైషీ, శ్రద్ధా ఆడుకుంటున్నారు. దిగులుగ్ కూచుంటే ఊరుకోనని చెప్పాడా మనిషి మరి. కుడిచేతి బొటన వేలితో నుదుటనున్న చెమటను తీసి, విదిలించాడు. అంతే! అక్కడంతా చాలా ఖాళీ స్థలమొచ్చింది. చేతులు ఝాడించి వళ్ళు విరుచుకున్నాడు. అక్కడో మేడ ప్రత్యక్షమయింది. తల విదిలించాడు. చెమట చుక్కలు ఎగిరెళ్ళి కాస్త దూరాన పడ్డాయి. చిత్రం అక్కడో చెరువు. దాని ముందు ఒక బల్ల. పిల్లలిద్దరూ ఆశ్చర్యంతోనూ,ఆనందంతోనూ చూస్తున్నారు. ఇంతలో ఆ పొట్టి మనిషి వచ్చాడు. రెండడుగులెత్తున ఆ పొట్టి వ్యక్తి, "నాకు తెలుసులే దొర. నువ్వు దేవుడివి. ఎప్పుడు కావాలనుకుంటే అప్పుడది చేస్తావు. నడుమ నడుమ ఆటలాడుతావు బొమ్మలతో."

పెద్దగా నవ్వాడా పొడుగాటి మనిషి.చుట్టు ఉన్న చెట్ల నుంచీ పూలొచ్చి అక్కడ వానలా కురిశాయి.

*** *** ***

కన్నుపొడుచుకున్నా కనబడని చీకటి.

"ఏహోయ్! కొవ్వొత్తి పట్టుకురారా అయిబూ," అరిచాడా పొడుగాటి మనిషి.

"అంటే నువ్వు దేవుడివన్న మాట!" కళ్ళు త్రిప్పుతూ అంది శ్రద్ధ. "అవును." సమాధానం వచ్చింది. "మరైతే మా అమ్మ ఎక్కడుందో చెప్పవూ?" ఆశగా అడిగాడు హితైషి. కోటు సవరించుకుంటూ, "మరైతే మీరు ఏడ్వనంటేనే..." విషయం కాస్త గ్రహించింది శ్రద్ధ. ఏడుపు తన్నుకొచ్చింది. పరిగెత్తుకెళ్ళి ఆ పొడుగాటి మనిషి కాళ్ళు చుట్టేసింది. "నాకమ్మ కావాలి. నాకమ్మ కావాలి." అడుగుతూనే ఉంది. "మరదే నేను చెప్పింది.నువ్వేమనుకుంటున్నావు? నా దగ్గరే ఉంది. క్షేమంగా. మీకోసమే నా దగ్గరకొచ్చింది."

"మరైతే మా అమ్మని మాకిచ్చేయ్."

"కుదరదమ్మా."

"ఏం? ఎందుకు కుదరదు? నాకు అమ్మ కావాల్సిందే."

"మీ అమ్మ చనిపోయింది కదా?"

"అంటే చనిపోయిన వాళ్ళే నీ దగ్గరకొస్తారా?"

"అవును."

"అంటే మేము కూడా చనిపోయామా?"

"అదేమి? అలా అన్నావు?" నవ్వాడు, శ్రద్ధ నెత్తుకుంటూ.

"మరి మేమూ నీదగ్గరకే వచ్చాముగా!"

"కాదు కదా! నేనే మీ దగ్గరకొచ్చాను."

"మరి మా నాన్న?" ఈసారి హితైషి అడిగాడు.

"మరి మీ నాన్న కూడా మీ అమ్మలానే."

"ఒక్కసారి అమ్మా, నాన్నలని మాకు చూపించవూ?" జాలిగా అడిగాడు హితైషి. "ఊఁ..." వంత పాడింది శ్రద్ధ.

"నేను చూపిస్తాను. కానీ వాళ్ళకి మీరు గుర్తుండరే..."

"అదేమి?" ఇద్దరూ ఒక్కసారే అడిగారు." వాళ్ళు నా దగ్గరికొచ్చాక మళ్ళా ఇక్కడి విషయాలు గుర్తుండవు."చెప్పాడా పొడుగాటి మనిషి. "మరి నువ్వెందుకు మాకోసం వచ్చావు? వాళ్ళకి గుర్తుండేది ఇక్కడ ఉన్నంత వరకే కదా. మా అమ్మ మాకోసం ఆలోచించేది ఇక్కడున్నంతసేపే కదా? మరి ఇక్కడున్నప్పుడు అడిగినది వాళ్ళకు గుర్తుండనప్పుడు నువ్వు కష్టపడి మాకోసం మంచులో, వానలో, ఎండలో ఎందుకొచ్చావు?" హితైషి అడిగాడు.

ఆ పొడుగాటి మనిషి నవ్వాడు. చీకటి పోయి వెలుగొచ్చింది. చక్కని సువాసనలు చుట్టుముట్టాయి. "ముచ్చటైన ప్రశ్న. మీ అమ్మ వేరే ఊరికెళ్తూ నీకో పనిచెప్పిందనుకో. అమ్మ లేదు కదాను నువ్వా పని ఆపేస్తావా చేయటం?"

"ఉహూఁ. అమ్మ చెప్పిన పనేదైనా చేస్తాను నేను. ఉన్నా లేకున్నా."

"నేను కూడా. నేను కూడా చేస్తాను దేవుడూ!" ముద్దు మాటలతో అంది శ్రద్ధ.

"మరి నేనూ అంతే పిల్లలూ. అమ్మ చెప్పిన పనేదైనా చేస్తాను. అమ్మ చనిపోయే ముందు, నన్ను తీసుకుని నా పిల్లల బాగు చూడు," అంది. అందుకే వచ్చాను నేను మీ కోసం."

"అంటే అమ్మ చెప్పినదేదైనా చేస్తావా? దేనికి? మరి నీ అమ్మ ఎవరు?" శ్రద్ధ అంది.

"అమ్మ చెప్పినదేదైనా అంటే చేయదగినదేదైనా చేస్తాను. చేయరానిదేదీ చేయను. నాకు అమ్మ లేదు."

"మరి అమ్మ లేకుండా నువ్వెలా పుట్టావు?"

"మీ అమ్మను పుట్టించింది నేను. నాకు అమ్మ లేదు. నేనసలు పుట్టలేదు. అయినా నీకు ఇప్పుడు అర్థం కాదులే శ్రద్ధా. చెప్పాల్సొచ్చినప్పుడు చెప్తాను."

"అవును. కొన్ని విషయాలు మాకు అర్థం కావు. చిన్న పిల్లలం కదా. అమ్మ కూడా చెప్పాల్సొచ్చినప్పుడు చెప్తాను అనేది," హితైషి అన్నాడు.

"సరేలే దేవుడూ, నువ్వు మాకోసం వచ్చావు. మాకిక భయం లేదు. కానీ, అమ్మకి మేము గుర్తు లేకున్నా మాకు అమ్మ గుర్తుంది కదా. ఒక్కసారి చూపవూ?"

"అయ్యో! నీకెలా చెప్పనమ్మా! నువ్వు మీ అమ్మను చూడాలంటే నువ్వు కూడా చచ్చిపోవాలి."

"ఐతే నన్నూ చంపేయ్," చేతులు పైకెత్తి అదేదో పెద్ద ఘనకార్యం అన్నట్లు అంది. దేవుడు పెద్దగా నవ్వాడు."నువ్వు నాతో వస్తే నువ్వు కూడా ఇక్కడి సంగతులు మర్చిపోతావు. అసలు మీ అమ్మని నువ్వే గుర్తుపట్తలేవు. ఇక నువ్వు నాతో వచ్చుపయోగమేముంది?" ఇంతకు ముందు చావు అన్న మాటనన్న దేవుడా మాట ఈసారి వాడదల్చుకోలేదు. తనతో రావటమన్నాడు.

శ్రద్ధ బిక్క మొహం వేసింది. "అంటే అమ్మనికెప్పుడూ చూడలేనా?" ఏడుపు గొంతుతో అంది. "ప్లీజ్ దేవుడూ.నువ్వు ఏదైనా చేస్తానంటావు. అన్నీ నేనే అంటావు కదా. ప్లీజ్ దేవుడూ. ఒక్కసారి అమ్మని చూపవూ." గడ్డం పట్టుకుని బ్రతిమిలాడుతున్నట్లంది. దేవుడు చిరునవ్వు నవ్వి అన్నాడు. "అమ్మనడిగావు సరే. మరి నాన్న?మీ చేప పిల్లని చంపాడని కోపమా?"

"ఛీ లేదు దేవుడూ. అమ్మెప్పుడూ, నాన్న పక్కనే ఉంటుంది. అందుకే అడగలేదు. నాకు నాన్న మీద కోపం లేదు దేవుడూ. ప్లీజ్ దేవుడూ. ఒక్కసారి అమ్మను చూపు దేవుడూ." ఏడుస్తూ, చేతులతో గుండెల మీద కొడుతూ అడుగుతూనే ఉంది. అది చూసి హితైషికి కూడా ఏడుపొచ్చింది.

దేవుడికి నవ్వొచ్చింది. "ఆహా పిల్లలు! ఎన్నిచ్చినా, ఆఖరికి నేనొచ్చినా అమ్మే కావాలంటారు కదా."

పెద్దగా కేకేశాడు. "ఏహోయ్! అయిబూ. ఇల్లారా!"

అయిబు పరిగెత్తుకుని వచ్చాడు. "ఒక పాట పాడవోయ్." "ఏం పాట దొరా?" "నీకు నచ్చిందేదైనా సరే." "చిత్తం దొరా." అమ్మ పాడే జోల పాట పాడాడు. ఒక మెరుపు మెరిసింది. చలటి గాలి వీచింది.

"మీ అమ్మా నాన్నా వస్తున్నారు. కానీ కాసేపే. మీకోసం రప్పించాను. నా కోసం కాసేపట్లో పంపేయాలి,"దేవుడన్నాడు.

"సరే" అని ఇద్దరూ బుద్ధిగా తలూపారు. ఆ మెరుపులోంచీ అమ్మ, నాన్న దిగొచ్చారు. ఇద్దరూ నిర్వికారంగా చూస్తూ నిలబడ్డారు. "అమ్మా!" అంటూ ఆత్రంగా వెళ్ళబోయింది శ్రద్ధ. కానీ ఆమె మొహంలోని నిర్వికారతను చూసి బిక్క మొహం వేసింది. దేవుడు నవ్వుకున్నాడు. చెప్పినా ఈ పిల్లలకు అర్థం కాదని. "శిశూనాం మాతృ ప్రాప్తి:" అని నవ్వాడు. వాళ్ళిద్దరికీ పుర్వ ఙ్ఞాపకం వచ్చింది. అతివ చేతులు జాపి పిలిచింది. ప్రేమగా.ఇకాగలేదు శ్రద్ధ. పరిగెత్తుకుని వెళ్ళి మరీ చంకనెక్కింది. హితైషి నాన్న భుజానెక్కాడు. కాసేపు వారలా ఉండగా దేవుడు, అయిబూ ఏదో విషయాన్ని గురించి మాట్లాడుకున్నారు. "వాళ్ళకు నన్ను గూర్చి చెప్పిందే అమ్మ కదా. గురువెప్పుడూ గొప్ప అని నేను చెప్పే కదా గురు పరంపరను మొదలిడింది. అమ్మే ఆది గురువు మానవులకు," దేవుడన్నాడు.

శ్రద్ధ అమ్మ చంకన నుండి దిగి దేవుడి దగ్గరకొచ్చింది. "దేవుడూ! నన్నెత్తుకోవూ?"

దేవుడు రెండు చేతులూ పట్టి లేపి భుజానేసుకుని మిగిలిన ముగ్గురి వైపూ నడిచాడు. "దేవుడూ. అడగ్గానే అమ్మనీ, నాన్ననీ, చూపావు. సరే. నువ్వన్నట్లే వాళ్ళని పంపెయ్యి." దేవుడు నవ్వాడు. వాళ్ళ నిజాయితీకి.వాళ్ళను సాగనంపాడు. "రేపటినుంచీ మీరు ఆ కొత్త ఇంట్లో ఉండండి. మీకు కావలసినవన్ని అందులో ఉన్నాయి. నేను కనబడకపోయినా ఎప్పుడు పిలుస్తే అప్పుడొస్తాను. మీకో చిన్న బహుమతి. మీ నిజాయితీకి."మీకోసం చెరువులో చేప పిల్లలు. కానీ ఎప్పుడొస్తాయనేది మాత్రం చెప్పను. ఒక చిన్న షరతు. ఇకపైన మీకంట నీరొలక కూడదు. భయం ఉండకూడదు. దేనికీ అశక్తత పనికిరాదు. సరేనా?"

వాళ్ళిద్దరూ సంతోషంగా నవ్వారు.

*** *** ***

పండు వెన్నెల.

అలా గాల్లో ఉన్న చేప మళ్ళా నీళ్ళలో పడ్డది. పిల్లలిద్దరూనీళ్లలోకి పరిగెత్తారు. ఏయ్ చేపలూ మీరు మాకోసమే. నేనూ అన్నా మనం పెద్దయాక దేశాలన్నీ చూడాలి. సరేనా?" అరుస్తోంది శ్రద్ధ సంతోషంగా.అప్పుడే టపాసుల మ్రోత మొదలైంది. మన నల్ల కోటు దేవుడు ఆ సమయంలో తెల్ల కోటేసుకుని ఆనంద తాండవం చేస్తున్నాడు తన దేవేరులతో. ఆరోజు కార్తీక పున్నమి.

అయిబు పాడుతున్నాడు...

ఎచటనైతే భయముండదో...

ఎచటనైతే కంట నీరొలకదో...

ఎప్పుడైతే ప్రపంచంలో అసత్తువుండదో...

ప్రేమైక జీవనం వర్ధిల్లు సమయాన

సృష్టి అందం ఇనుమడిస్తుంది.

On the occasion of the 2000th Test Match: Why to Play Cricket?

2011-07-21T18:40:00.000+05:30

ఒకసారి పేపర్లో న్యూస్ చూసి అలాగే కూచుండిపోయాను. లినెట్ వచ్చి పిలిచిందాకా అందులో చూసిన విషయం గురించే నా ఆలోచన. అసలు ఆటగాళ్ళు దేని కోసమని ఆడుతారు? దేనికోసమని ఆడాలి?

డబ్బా? పేరా? అభిమానులకోసమనా? ఆత్మ తృప్తికోసమనా? ఇవేవీ కాకుండా మరేదైనా ఉన్నదా?

ఒక ఇండియన్ క్రికెట్ అభిమాని తల పగిలి రక్తం కారుతున్న ఫొటో నేనప్పుడు చూసింది. క్రికెట్ కోసం గంగవెర్రులెత్తే జనమున్న దేశమది. క్రికెట్ ఒక మతం, క్రికెట్ ఒక భాష, క్రికెట్ ఒక జీవన విధానం. కులం కోసమనీ, మతం గురించనీ, డబ్బూ హోదాల తేడాలున్నా కూడా "స్కోరెంత?" అన్న ఒక్క మాట మాత్రం అందరినీ ఒక్కటిగా చేస్తుంది.

ఉక్కబోత వాతావరణం, విపరీతమైన హ్యుమిడిటీ, కడుపెప్పుడు ఖరాబెప్పుడౌతుందో తెలియని పరిస్థితులు, అబ్బో, తొలిసారి అక్కడికి వెళ్ళినప్పుడు మహా ఇబ్బందులెదురయ్యాయి. డీన్ (జోన్స్) కొట్టిన రెండొందల (విఖ్యాత టైడ్ టెస్ట్) గురించి మేమిప్పటికీ ఎందుకంత గొప్పగా చెప్తామంటే ఆ పరిస్థితులలాంటివి మరి. రాను రానూ పరిస్థితులు మారాయి. కానీ ఇక్కడి అభిమాన జనం, వారి ఆశల్లో మాత్రం మార్పులేదు.

ఆటంటే వారికి ప్రాణం. క్రికెట్ ని ఇంతలా అభిమానించిన వాళ్ళు వేరెక్కడా నాకు కనబడలేదు. వారి ఆ అభిమానమే నాకు వారంటే గౌరవభావాన్ని పెంపొందించింది. దెబ్బలు తిని ఏడ్చుకుంటూ వెళ్ళే అభిమానుల్ని చూసే ఉంటాను. క్తమోడేలా కొట్టే పోలీసుల్నీ చూసి ఉండొచ్చు. కానీ ఆ కుర్రాడిని చూసినప్పుడు కలిగిన ఆవేదన మాత్రం వర్ణనాతీతం. నెత్తి మీద జుట్టుతో ఇండియా బొమ్మ హెయిర్ స్టైల్. త్రివర్ణాలున్నాయి.

ఎందుకు వాళ్ళు అంత తయారయి వచ్చేది? గుర్తింపు కోసమా? ఆట మీద మోజుతోనా? సరదా కోసమా?

తమ జట్టు గెలిస్తే చూడాలని. తమ అభిమాన ఆటగాడు సెంచురీలు కొడితే చూడాలని, వికెట్లు పడగొడితే కేరింతలు కొట్టాలని. అంత ఖర్చు పెట్టుకుని వస్తున్నది స్టేడియాలకు, తమ జట్టు గెలిస్తే చూడాలని మాత్రమే. ఓడిపోవటమ్మీద వారికసలు ఆలోచన ఉండదు. కేవలం తమ జట్టు గెలవటమ్మీద మాత్రమే వారి దృష్టి.

అలాంటి అభిమానుల్ని, వారి ఆలోచనలని చూస్తే మేము ఆడాల్సింది కేవలం గెలవటానికే. ఆడినా, ఓడినా మా డబ్బు మాకొస్తుంది. మా జీవితమే క్రికెట్. మాకది తప్ప వేరే లోకం లేదు. కానీ వారికి? వారి జీవితాలున్నాయియి. వారి పన్లున్నాయి. కానీ, అవన్నీ మానుకుని, కేవలం మా కోసం... అంటే తమ అభిమాన ఆటగాళ్ళ కోసం వారు స్టేడియాలకు తరలి వస్తారు. మేము గెలవాలనే.

అందుకనే నేను ఆడేప్పుడు, ఓటమి అంచున ఉన్నప్పుడు గుర్తొచ్చేది ఆ అభిమానులూ, వారి ఆకాంక్షలు. డబ్బే ప్రధానం కాదు. ఒక ఎలక్ట్రానిక్ గా౨డ్జెట్ను కొనే ముందు ఎన్నో ఆరాలు తీస్తాము. పెర్ఫామెన్స్ బాగుంటుందా లేదా అని వంద ప్రశ్నలు వేస్తాము. పెట్టిన ప్రతి డాలర్కూ ఫలితాన్ని పొందగలిగామా లేదా అని ఆలోచిస్తాము. సంవత్సరాలు తీసే సినిమాల భవితవ్యాన్ని కేవలం ఒక్క క్షణంలో తేలుస్తాము. ఎందుకు పెట్టిన పైసకు తగిన పతిఫలం ముట్టిందా లేదా అని. మరలాంటిది మేము ఆడినప్పుడు చూడాలని వచ్చిన జనం పెట్టిన ఖర్చుకు ప్రతిఫలాన్ని ఇస్తున్నామా?

నా దగ్గరకు వచ్చే యువ ఆటగాళ్ళకు నేను ఈ ఫొటోనే చూపుతాను. పేరూ డబ్బూ సరే, వాటంతట అవే వస్తాయి. కానీ, అభిమానులు వచ్చేది మాత్రం మనం గెలిస్తే చూడాలని మాత్రమే. అందుకే ఆడాల్సింది కేవలం గెలవటానికి మాత్రమే. గెలవాలంటే మనమాడాల్సింది తిరుగు లేని విధంగా. తిరుగులేని ఆటగాడంటే ఎవరికైనా గౌరవమే. అందుకే Play to win. Rest follows. రక్తం ఓడుతున్న ఆ అభిమానిని గుర్తుకు తెచ్చుకోండి. టికెట్ కోసమతను పడ్డ కష్టాన్ని గురించి ఆలోచించండి. ఎండనకా, ఆననకా అతను క్యూలలో నిలబడి మరీ వచ్చేదెందుకా అని ఒక్క క్షణమాలోచించండి. తన విలువైన సమయాన్ని వృధా చేసుకునేది, ఒక విజయాన్ని చూడాలని మాత్రమే. ఆ ప్రతిఫలాన్ని అతనికి దక్కించండి.

మరి మా తృప్తో అంటారా? గెలవటంలో ఉన్న తృప్తి డబ్బు వల్ల కూడా రాదు.

--- Steve Waugh (First Published in Books & Galfriends, i.e. B&G)

నా కథకు నువ్వే రచయితవు

2011-07-17T21:03:00.006+05:30

గుడిలో దీపం, అమ్మ వడి ఙ్ఞాపకం
బడిలో పాఠం, నాన్న నీడతో స్నేహం
చిన్ననాటి తగవుల నేస్తం, నా గుండెల్లో పదిలం.

ఆటలతో మొదలై, పాటల్లో పెరిగి
ప్రపంచమంతా నిండి.....................
నా కథకు నువ్వే గొప్ప రచయితవు,
నేస్తం, నువ్వే నా ప్రాణం

P. S.:

1. నాకీ తరహా భావుకత లేదన్నది జగద్వితమే... (అందరికన్నా ముందే నాకు తెలుసు) ;) /nobigdeal
2. వ్రాసిన వాడి పేరు వెంకట్ నందన్, ఓ రెండు చప్పట్లేవన్నా కొట్టాలంటే ఆడికే కొట్టేయండి =D> =D> =D>

3. బొమ్మ పెట్టి డిస్టార్షన్లివ్వటం ఇష్టం లేక పెట్టటం లేదు.

ఈఈఈఈఈఈఈఈఈఈఈఈఈఈఈఈఈఈహాఆఆఆఆఆఆఆఆఆఆఆఆఆ

2011-07-16T22:16:00.002+05:30

రాజీవ్ శయ్య: కొన్ని ఇందిరా ప్రదేశ్ ప్రేమ కథలు :D

2010-11-03T19:40:00.000+05:30

రాజ్యాంగంలోని మొదటి వాక్యమిలా మారిపోయిన రోజులవి...

ఇందిరా, దటీజ్ ప్రియదర్శిని... (జోకర్ధం కాని వాళ్ళకు... ఇండియా దటీజ్ భారత్! నామీద అర్థం కాదని కంప్లెయింట్ కదా :D

*** *** ***

"ఏం రాజీవయ్యా, దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తున్నావ్?"

"ఆఁ ఏం లేదూ! మా చిన్న దానికి మొగుడుని రాజీవ్స్ నుంచీ తేవాలా? నాన్ రాజీవ్స్ నుంచీ తేవాలా? " అని.

"అందులో ఆలోచించటానికేముంది. రాజీవ్స్ నుంచీ తెస్తే సరి. మా తాత గారి కాలంలో వచ్చిన (రాజీవ్స్ ని పెళ్ళి చేసుకోటం వల్ల) రిజర్వేషన్లిప్పటికీ చెక్కు చెదరలేదు."

"నిజమే. నేను కూడా మా చంటి దానికి రాజీవ్స్ నుంచీనే సంబంధం తెస్తాను. అలాగే మా చిన్న వాడికి ఇందిరమ్మాస్ నుంచే చెయ్యాలని ఆలోచిస్తాను."

*** *** ***

"ఏమిటి సంగతి?"

"పాప నవ్వింది."

"ఇందిరమ్మ అని గానీ పేరు పెట్టావా ఏమిటి?"

"అవును. మా అమ్మమ్మ కాలం నుంచీ మా ఇంట్లో ఇదే పేరు పెడుతున్నాము. మా పిల్లకి ఇందిరమ్మాస్ కోటాలో ఇప్పుడే ఆన్ హాస్పిటల్ జాబొచ్చింది కూడా."

"నిజమా?"

"అవును. ఇంకో ఇరవైయ్యేళ్ళు కాగానే దానికి జాబు ఖరారు. పురిటి బెడ్ మీద ఉండంగానే అప్పాయింట్‍మెంట్ ఆర్డరిచ్చేశారు."

"ఇంకేం? ఇక కట్నమే అక్కర్లేదు."

"కట్నమా పాడా? ఇందిరమ్మాస్ మా పిల్ల. ఇందిరమ్మాస్ సంబంధం కోసం మన రాష్ట్రంలో ఎంత మంది ఎదురుజూస్తున్నారో తెలుసా? కనీసం ఆ నాటికి కోతిన్నర ఎదురు కట్నం ఇస్తే కానీ పిల్ల మొహం కూడా చూపించను."

*** *** ***

"రేయ్! ఎవడ్రా నువ్వు ఇక్కడ కూచునేందుకు? కాలేజ్ బస్ లో కూకోవాలంటే ఇందిరమ్మాస్ అన్నా కావాల. రాజీవ్స్ అన్నా కావాల. మిగతా వాళ్ళు నించోటమే. మా చెప్పు కింద బతకాల బిడ్డా! ఎన్ను పూస ఊడబెరుకుత ఇంకోపాలిక్కడ కూకుంటే."

*** *** ***

"నాన్నా, ఆ కాలేజ్ చాలా బాగుంటుంది కనీ, అక్కడ రాజీవ్స్ డామినేషనెక్కువట నాన్నా! నేను సెకండ్ కౌన్సెలింకు పోతాను కానీ అక్కడ జేరను."

"ఒరే! ఎలాగన్నా అక్కడికే పోవాలి నువ్వు. అక్కడైతేనే నీకు రాజీవ్ ఇంటర్వ్యూశ్రీ పథకం క్రింద ఆన్ కాం౨పస్ ఇంటర్వ్యూ లో ఉద్యోగం వస్తుంది. ఎలాగోలా సర్దుకుపోరా అబ్బీ ఈసారికి."

*** *** ***

"రేపు నెల్లో మనోడికి నైంతయిపోతుంది. పిల్ల నాయాల్ని పేరు మార్చి బార్డరు దాటించి ఇందిరా ప్రదేశ్ లో టెంత్ లో గానీ వేస్తే, నాయాల్ది ఇక సూస్కో! మార్కులే మార్కులు. రిజర్వేషనే రిజర్వేషన్లు. ఉద్యోగం గ్యారంటీ కూడా!"

*** *** ***

"పక్షి సోమ్ అన్నయ్యా! ఈ ఉత్తరాన్ని రుధిరాంబరికి తెలియకుండా చదువు. నేను ఒకమ్మాయిని ప్రేమించాను. ఈ మధ్య డెల్లీ హైకోర్టు పర్మిషనిచ్చినా, నాకా అమ్మాయి నచ్చిందని అబ్బాయిలెవరినీ కాకుండా అమ్మాయినే మా నాన్న ప్రాణం కన్నా ఎక్కుగా ప్రేమించాను. కానీ, కొన్నాళ్ళకు నాకో నిజం తెలిసిందన్నయ్యా! ఆ పిల్ల ఇందిరమ్మాస్ కా౨టగిరీకి చెందదు. నీక్కూడా తెలుసు కదా, ఈ మధ్యనే నీ సెగ్గడ్డ్రీ రుధిరాంబరి ఇందిరా రుధిరాంబరి అని పేరు మార్చుకుని, నువ్విచ్చిన పార్ట్ టైమ్ జాబు తో పాటూ రాజీవ్ ఉద్యోగశ్రీ పథకం క్రింద సెక్రటేరియేట్లో కూడా కాలెట్టిందని. నన్ను నీ చెల్లి తను ఇందిరమ్మాస్ క్రిందకి రాదని చెప్పకుండా నన్ను రజీవ్ మోసం చేసిందన్నయ్యా! తను నీకు చెల్లి అని అని కూడా నిన్ను అన్నయ్యా అంటంలోనే నీకు తెలుస్తోంది కదా, తను నాకిప్పుడు వద్దని. ఇంట్లో ఒక చక్కని ఇందిరమ్మాస్ అమ్మాయిని నాకు చూస్తున్నారు. ఎలాగైనా ఈ పిల్లని వదిలించుకుని ఇందిరమ్మాస్ అమ్మాయిని పెళ్ళి చేసుకునేందుకు మార్గం చెప్పన్నయ్యా! నా జీవితం నీ రాజీవ్లహా (సలహా) నే ఆధార పడ్డది.

ఇట్లు రాజీమతో (ప్రేమతో),

ఇందిరా రాజీవ్ ప్రసాద్ రాహుల్ కుమార్!"

"రాజీవమైన తమ్ముడు సాలా!

ఒరే ర్రాజీవోంగ్రీ! ఇందిరోంగ్రీ, ఖోంగ్రీ, అంగ్రీ, కుంగ్రీ.

నువ్వడిగినట్టు ఈ లెటరు ఇందిరా రుధిరాంబరికి చూపించలేదు. కానీ నిన్ను తిట్టింది మాత్రం నా పేరును తప్పు రాసినందుకు. నా పేరిప్పుడు ఇందిరా సోంరాజీవరావు.

రుధిరాంబరి లవ్వర్స్ నరసింహ రాజీవ్‍హింస గా మారాడు. మాజీ లవ్వరు బాషా కూడా రాజీవ్ షా గా మారి ఒక ఇందిరాజీవ్ షా కూరురు ఇందిరా రాజీవ్ లక్ష్మిని 2.55.1A/2.1 ని పెళ్ళి చేసుకుని సుఖంగా ఉన్నాడు. ముత్తు కాస్తా రాజీవుత్తు గా మారి పోయడు.

నీ రాజీవాభిమానానికి ఆనందంగా ఉన్నా, నువ్వు చేస్తున్న పని మాత్రం రాజీవ్‍బాజీది. ఆ నా బంగారు ఇందిరా తల్లిని మోసం చెయ్యకు. తను కూడా ఇందిరమ్మాస్ క్రిందకు వస్తానని చెప్పి మరీ నీలాంటి రాజీవ్ బాజీ, రాజీవ్ భాగ్యుడిని ప్రేమించిందంటే ఆ పిల్లకు ఉన్న రాజీవ్ ఆరాధనను గమనించు. ఆ పిల్లని కూడా రాజీవ్టైజ్ చేయించి రాజీవ్‍స్టర్ (పా౨స్టరు) సమక్షం లో ఇందిరేసు సాక్షిగా పెళ్ళి చేసుకో. ఆ పిల్లకు కూడా నిన్ను పెళ్ళి చసుకున్నందు వల్ల రాజీవ్స్ కోటాలో రిజర్వేషను సౌకర్యాలన్నీ దొరుకుతాయి. అలా మరి కొంత మంది రాజీవ్స్ గానో, ఇందిరమ్మాస్ గానో తయారవుతారు. నీ ప్రేమ కథ అమరత్వం సాధించి (నీ పెళ్ళి జరిగే లోగా ఏ తమిళ పులులో మీదకు వచ్చే అవకాశముందని నా అనుమానం...)

ఇక ఉంటాను,

ఇందీవటి పండు తీసుకుంటూ,

నీ సోంరాజీవరావు అన్నయ్య, సారీ సారీ రాహులన్నయ్య"

పీఎస్: మన ముక్కు మంత్రి రాజీవ్‍ శయ్య గారు రావు అనే పేరు బదులు రాజీవు అని పెట్టుకోవాలని శాసనం చేస్తే బావుణ్ణూ. బిల్లు పాసైతే ఏ గొడవా ఉండదు. నేను తిరుపతి వెళ్ళి నా రాజీవ్ సాల్ని. గతంలో మీసాలనే వాళ్ళు కంట్రీ బ్రూట్స్) తీయించుకుంటాను.

*** *** ***

ఇప్పుడే అందిన తాజా వార్త...

రాజీవ్ శ్రీ, రాజీవ్ భూషణ్, రాజీవ్ విభూషణ్, ఇందిరా రత్న (గతంలో పద్మశ్రీ, పద్మ భూషణ్, పద్మ విభూషణ్, భారత రత్న అన్న పేర్లు కల అవార్డులు) అవార్డుల ప్రకటన...

బాలీవుడ్ నటుడు షారుఖ్ సోన్ (వీళ్ళు సోనియాస్ క్రిందకు వస్తారు) "తన సినిమాల్లో ఎక్కువగా రాహుల్ అన్న పేరు పెట్టుకున్నందుకు గానూ, ఇందిరా రత్న అవార్డును ప్రకటించారు. దీని పై షారుఖ్ సోన్ స్పందనను బ్రేక్ తరువాత చూద్దాం...

ధరణిలా ఆశ చిగురించాలి

2010-10-28T21:23:00.000+05:30

చెట్టు మోడైందని
ధరణి మోడౌనా?

కష్టమొచ్చిందని
మనిషి చావతగునా?

ధరణిలా ఆశ చిగురించాలి
ప్రేమ వికసించాలి
తనువు పులకరించాలి
చిరుజల్లుల వానలా!
*** *** ***

The below one is an old poem of mine, and was published in సృజనగీతం , The above one and this are in same tone. ఎన్ని సార్లు చదివినా ఇవి మాత్రం గోల్డెన్ వర్డ్స్! కాదంటారా? :)

I don' wanna live my life...
I wanna lead it...
so that It must wonder
What I'm gonna give it...

Then I came to know,
What the life is...
Life's a celebration...
Or Celebration of life,
IN THE NAME OF THE BEST WITHIN US.

Well then, I'm back!!!

2010-10-16T15:10:00.000+05:30

ఏడాదిన్నర దాటి పోయింది సత్యాన్వేషి ఆగిపోయి.

Inquisitor + Transistor = Inquisistor అంటూ మొదలెట్టిన నా సత్యాన్వేషణ, ఒక పర్పస్ ముగియగానే ఆపేశాను. ఇక పొడిగించ దల్చుకోక. కూడలి నుండీ కూడా దూరమయ్యాను కూడా.

మళ్ళా ఇప్పుడు ఇంకో పర్పస్ పడింది. అందుకే మళ్ళా వస్తున్నాను.

ఈ సందర్భంగా నాకు బాగా ఇష్టమైన నా కవిత ఒకదానితో నా ప్రయాణాన్ని మొదలెడుతాను. చదివిన వాళ్ళకు సరే, చదవని వాళ్ళకు...

ఎడారిలో నేనొంటరినైతే...

వర్షం నన్ను కౌగిలించుకుంది.

కష్టాల కడలిలో నేనీదుతుంటే...

చిరునవ్వొకటి నన్ను పలకరించింది.

సుఖాల తీరంలో నే సేద తీరుతుంటే ...

కర్తవ్యం నన్ను కార్యోన్ముఖుడిని చేసింది.

బంధాల పాశాలలో నే చిక్కుకుంటే...

దైవం నన్ను విముక్తుడిని చేసింది.

భయం నన్ను నీలా చేస్తే...

నాలోని అహం నన్ను నాలా నిలబెట్టింది.

నిరాశ నన్ను మరణించమంటే...

ఆశ నన్ను జీవించమంది.

పగ నన్ను రాక్షసుడిని చేస్తే...

ప్రేమ నున్ను దైవంలా మార్చింది.

ఇక నన్ను ఎవరూ ఏమీ చేయలేరు...

నేనే అందరినీ నాలా చేస్తా...

మనిషిలో దైవత్వాన్ని మేల్కొలుపుతా!

రాసి చాలా కాలమైంది. నచ్చుతుందా చదివిన వారికి?

Well then, I'm back!!!

వినాయక చవితి శుభాకాంక్షలు

2009-08-23T00:17:00.000+05:30

శ్రీ వైష్ణవ సంప్రదాయం లో విఘ్నేశ్వరాధానం లేదు. ఎందుకంటే ఇక్కడ విష్వక్సేనుడు ప్రధానం. అందుకే కొందరు సనాతన సంప్రదాయాలని పాటించే శ్రీవైష్ణవులు వినాయక చవితిని జరుపుకోరు.

అయినా వారుకూడా కొన్నిసార్లు ఆయనని పూజిస్తారు. అసలు నాకు అందిన వినాయకుని ప్రాధాన్యం ఏమిటంటే అమ్మానాన్నలని ఎంత గౌరవించాలో, వారి ప్రాధాన్యం ఏమిటో ఆయన వల్ల తెలుస్తుంది.

అంతే కాకుండా బుద్ధి బలం శారీరక బలం కన్నా ఏవిధంగా గొప్పదో ఆయన కథ వల్ల తెలుసుకోవచ్చు. అమ్మానాన్నలని గౌరవించటమనే కాన్సెప్ట్ లో మా నాన్న గారు మా కుటుంబాలలో వినాయక చవితిని ప్రవేశ పెట్టారు.

తెలుగు బ్లాగర్లందరికీ వినాయక చవితి శుభాకాంక్షలు.

అంటే వినాయక చవితి జరుపుకుంటమంటే శైవారాధానం కాదు. మన అమ్మానాన్నలని పూజించుకుంటమే.

పిల్లలకు ఆయనకు గణాధిపత్యం ఎలా వచ్చిందో తెలిపే కథను చెపుతూ ఈ విషయాన్ని ప్రాజెక్ట్ చేయవచ్చు.

గీతాచార్య

Happy birthday Usain: Long live

2009-08-21T00:00:00.000+05:30

విషయం అర్థమయ్యేలా ఉంది కదా! ఇప్పుడే వికీలో చూశాను. పూర్తి టపా వ్రాయలేనిప్పుడు. కానీ ఇదైనా పెట్టందే నిద్ర పట్టేలా లేదు.

Let's wish Happy BOLTday to Usain.

He redefined HUMAN POWER. And he deserves it.

I'l surely write a post on you Bolty.

అలై పొంగెరా కన్నా...

2009-08-14T11:22:00.000+05:30

శోభనా విగ్నేష్. కమల్ నటించిన "మహానది" లో కమల్ కూతురుగా నటించారు.

ఇప్పుడు ప్రముఖ కర్నాటక సంగీత గాయని. ఆవిడ పాడిన ఈ గీతం... కృష్ణాష్టమి శుభాకాంక్షలతో...

పాట తమిழ் లో ఉంది అయినా సంగీతానికి భాషతో పని ఏముంది?

పాట లిరిక్స్ కూడా చూడండి

alaipaayudhae kaNNaa en manam alaipaayudhae

aanandha moagana vaeNu gaanamadhil

alaipaayudhae kaNNaa en manam alaipaayudhae

un aanandha moagana vaeNu gaanamadhil

alaipaayudhae kaNNaa aaaa

nilaipeyaRaadhu silaipoalavae ninRu (2)

naeramaavadhaRiyaamalae miga vinoadhamaana muraLeedharaa en manam

alaipaayudhae kaNNaa aaaa

theLindha nilavu pattappagal poal eriyudhae (2)

dhikkai noakki en puruvam neRiyudhae

kanindha un vaeNugaanam kaatRil varugudhae (2)

kaNgal sorugi oru vidhamaay varugudhae (2)

kadhiththa manaththil oruththi padhaththai enakku aLiththu magizhththavaa (2)

oru thaniththa manaththil aNaiththu enakku uNarchchi koduththu mugizhththavaa

thaniththa manaththil aNaiththu enakku uNarchchi koduththu mugizhththavaa

kaNai kadal alaiyinil kadhiravan oLiyena iNaiyiru kazhalena kaLiththavaa

kadhaRi manamurugi naan azhaikkavoa idhara maadharudan nee kaLikkavoa (2)

idhu thagumoa idhu muRaiyoa idhu dharmam thaanoa (2)

kuzhaloodhidum pozhudhu aadigum kuzhaigaL poalavae manadhu vaedhanai migavodu

alaipaayudhae kaNNaa en manam alaipaayudhae

un aanandha moagana vaeNu gaanamadhil

alaipaayudhae kaNNaa aaaa

ఎక్కడన్నా తప్పులుంటే చెప్పండి. సరిజేస్తాను

మిత్రులందరికీ నా తరఫున

శ్రీకృష్ణాష్టమి శుభాకాంక్షలు

గీతాచార్య

Kidnap... Lovers Paradize

2009-08-02T12:56:00.001+05:30

She said to him with all affection, "You are my kid."

He said to her smiling, "So, let me take a nap in your lap, to finish this kidnap. So that we will be missed by others, but we will never miss each-other. " /wahaha

ఇంతానందం ప్రకృతిలోనా... (నా వయసుని మించిన కామెంట్లు)

2009-08-01T23:41:00.003+05:30

నేనింతవరకూ వ్రాసిన ఏ బ్లాగ్పోస్టూ పన్నెండు కామెంట్లని మించి సాధించలేదు. I have no complaints though. ;) (స్వప్నిక మీద వ్రాసిన దానికి దెబ్బై పైన వచ్చినా... అవన్నీ ప్రచురించలేదు. చాలా వరకూ ఒకేరకమైన అభిప్రాయం ఉన్నవవి) . నవతరంగంలో మాత్రం నాకు బానే కామెంట్లొచ్చాయి. పదికి తగ్గకుండా.

మొన్నీమధ్య నేను "సృజనగీతం" లో వ్రాసిన ఒక వాన కవితకి మాత్రం అక్షరాలా ఇరవయ్యారు వ్యాఖ్యలు పడి నన్ను ఆశ్చర్యంలో ముంచెత్తాయి. సాధారణంగా నేను కామెంట్ల లెక్క చూసుకోను. ఎందుకంటే నేను ఎలా వ్రాశానో నాకు బాగానే అర్థం అవుతుంది కనుక. ;)

కానీ ఇదెందుకో కాస్త ఎక్కువ ఆనంద పరిచింది. అందుకే ఇలా పోజెట్టానన్నమాట. హిహిహి (y) <:-P

వాన కాలపు ఙ్ఞాపకాలు మరువం ఏనాడు...

2009-07-28T21:55:00.000+05:30

"మాటల మూటలు
చిరు చిరు అలకలు
చిటిపొటి ఆటలు
వానలో చిందులు.

తడిసిన మొగ్గలు
నునులేత సిగ్గులు
'కంది'న బుగ్గలు
నీకు నా హగ్గులు

(The last 2 lines are private ;-))

కాగితం పడవలు
మిరపకాయ బజ్జీలు
వాన కాలపు ఙ్ఞాపకాలు
మరువం ఏనాడు."

***

నేను ఇక్కడ వ్రాసిన కవితకి వచ్చిన స్పందనకు ప్రతిస్పందన మొదటి చివరి stanzas. The smaller font can be ignored. Rest is for everybody.

సత్య పథ గామి

జాన్ గాల్ట్ః ద సత్యాన్వేషి

కరణం మల్లేశ్వరికి భారత రత్న ఇవ్వాలి!

Once again శ్వేత దినం:Happy Birthday VenuSrikanth

ప్రత్యేక నరసరావుపేట రాష్ట్రం కోసం ఆమరణ నీరాహార దీక్ష

సంధ్యా కవిత:

P O E T R Y – ఓ హృద్యమైన కవిత

కొరియానం: ప్రేమించ్Ing...! ;-)

Five Blogs You Must Read Before You Die

తిరక్కథ: ఇది సినిమా కాదు :D

కొరియానం: Oldboy and New Cinema

కొరియానం: A Journey Thru Korean Cinema

Happy Birthday, dear uncle ;-)

పిల్లల చేత "క" పలికించటం ఎలా?

Save the kid, చిన్నారిని బ్రతికించండి

అణుయుద్ధం

/hihi

నువ్వూనేనుఇకపైమనందేశంకోసంసామాన్యుడిపోరుఅణువంతేగాఅనకుఅణుయుద్ధంతెలుసుగాఆధాటికిఅయినది హిరోషిమా స్మశానం

/bye

అన్నాను అరెస్ట్ చేసినందుకు వాపోతున్నాను!

ధోనీ, మరియూ క్రికెట్ దేvoodoo

నీ ఉనికే అక్షరం, నీ ఙ్ఞాపకం నాకు వరం

"అయ్యో వ్రత కథ" అనఁబడు స్కాంద పురాణమందలి అఙ్కోపరి ఖండము

మావాడూ పుట్టాడోయ్! :D

మూడు రూపాయల్ని రష్చించిన రూపాయి ఖద

Must read books for ScreenWriting

మరి కొన్ని నానోలు: ఈసారి సీరియస్

ఇప్పుడు కొన్ని నానోలొదులుతున్నాను. కాసుకోండి

FedEx: ఒక సన్నాసి జననం

Laugh my friend

Dhoni... Dhoni... Yes Papa Papa

Attacking cricket?No Papa /noStriving for wins?No Papa /no

Hiding behind The WallYea, yea, yea /wahaha

A post is due for Dhoni on the topic of "Dhoni and the Sanction of the Victim". Just before going for it, this rhyme :D

Meanwhile, claps to Dravid

=D>

=D>

=D>

=D>

=D>

=D>

సన్క నాకే నాయకులున్న దేశమ్మనది. అంత రుసిగుంటదేటి?

కర్ణాటకమా? Pig Shit: I condemn the usage of that word

వాళ్ళన్నారూ, వీళ్ళన్నారూ అంటూ వాపోయే ముందు మనమ మాటని వాడటం వదిలెయ్యాలి

= D >

అయిబు పాడిన అమ్మ పాట

On the occasion of the 2000th Test Match: Why to Play Cricket?

నా కథకు నువ్వే రచయితవు

ఈఈఈఈఈఈఈఈఈఈఈఈఈఈఈఈఈఈహాఆఆఆఆఆఆఆఆఆఆఆఆఆ

రాజీవ్ శయ్య: కొన్ని ఇందిరా ప్రదేశ్ ప్రేమ కథలు :D

ధరణిలా ఆశ చిగురించాలి

Well then, I'm back!!!

వినాయక చవితి శుభాకాంక్షలు

Happy birthday Usain: Long live

అలై పొంగెరా కన్నా...

Kidnap... Lovers Paradize

ఇంతానందం ప్రకృతిలోనా... (నా వయసుని మించిన కామెంట్లు)

వాన కాలపు ఙ్ఞాపకాలు మరువం ఏనాడు...

Attacking cricket?
No Papa /no

Striving for wins?
No Papa /no

Hiding behind The Wall
Yea, yea, yea /wahaha