Sunday, July 19, 2009
Wednesday, May 6, 2009
ఖడ్గగీతం
ఈ కవితని కొంతమందన్నా చూసే ఉంటారు. చూడక పోతే ఇప్పుడు చూడొచ్చు.
"నేను జీవితం గడపటాన్ని ఇష్టపడను...
జీవించటమే నా ధ్యేయం.
నేను ముందు నడుస్తుంటే...
నాకేమి ఇస్తుందా అని...
కుతూహలంతో నన్నది అనుసరించాలి.
అమెజాన్ ఎదురుగ ఉన్న నాకు
లక్ష్యం ఆవలి ఒడ్డునుంటే...
ఈత రాని నేను ఎలా చేరేది?
నేనంటే నాకు చాలా ఇష్టం...
లక్ష్యం లేని జీవనం ఎంతో కష్టం.
అందుకే దూకాను ఈతరాని నేను
ఆ పెద్ద నదిలో...
సాధించాలనే ఆశల సడిలో.
చిత్రం చేరాను నా కల(ళ)ల తీరాన్ని
చదివేశానిక జీవితాన్ని.
అప్పుడర్ధమైంది నాకు
జీవితమంటే ఎదో కాదని...
అది ఒక కలల పందేరమని,
అంబరాన్నంటే సంబరమని."
ఇది నేను వ్రాసుకున్న "The Song of My Life" అనే లిరికల్ ప్రోజ్ లోని మొదటి, చివరి స్టాన్జా లకి స్వేచ్ఛానువాదం.
దాని ఒరిజినల్ ఆంగ్ల మూలం ఇది.
I don' wanna live my life...
I wanna lead it...
so that It must wonder
What I'm gonna give it.
*** *** ***
Then I came to know,
What the life is...
Life's a celebration...
Or Celebration of life,
IN THE NAME OF THE BEST WITHIN US.
మధ్యలో కొన్ని కొన్ని లైన్లు కూడా అనువదింపబడ్డాయి. కాకపోతే కాస్తెక్కడో తెగిన భావన. అనువాద కర్త చాలా కూల్ గా హాయిగా అనువదించి, ఆ ఎగ్రెషన్ ని అంతలా క్యాచ్ చేయలేక పోయానని నిజాయితీగా ఒప్పుకున్నారు. దానికో కారణం కూడా ఉంది. మధ్య మధ్యలో కొన్ని వాక్యాలని కూడా ఇందులో చేర్చటం.
ఇందాకెందుకో నేను మళ్ళా ఆ అనువాదం వద్దకు వెళితే కత్తి మహేష్ కుమార్ గారు ఆ ఇచ్చిన తొమ్మిది ఆంగ్ల వాక్యాలకీ అద్భుతమైన అనువాదం చేశారు. చివరి రెండు వాక్యాలు తప్ప మిగతాదంతా చెప్పలేని అనుభూతిని నాకు కలిగించాయి. అందుకే ఇలా మీతో పంచుకోవాలని ఇక్కడ అయన వ్రాసిన భాగం కూడా పెడుతున్నాను.
ఒకటి మాత్రం నిజం నేనే అనువదిస్తే వచ్చే ఫ్లేవర్ వేరుగా ఉంటుంది.
కత్తి గారి కవితానువాదం. ఇవాళ ఆయన చాలా చక్కని కవితలని వ్రాశారు. ఇది కూడా చూడండి.
జీవితాన్ని జీవించడం కాదు
సాధించడం నా ధ్యేయం
జీవితం నాకేమిస్తుందని కాదు
నేను తనకేమిస్తానో అని జీవితాన్ని
ఎదురుచూసేలా చెయ్యటం నా లక్ష్యం
ఆ తరువాత తెలిసింది
జీవితం సాధన కాదు
శోధన అంతకన్నా కాదు
జీవితమొక ఉత్సవం
జీవనమూల్యాన్ని
తెలుసుకునే సంబరం
మొత్తం 107 లైన్లున్న ఆ ఆంగ్ల Lyrical prose ని నేను ఇక్కడే త్వరలోనే ప్రచురిస్తాను
గీతాచార్య
Wednesday, April 15, 2009
కోట్రు మందూ, గుప్పెడు బీడీలూ... ఒక వోటరు ఆత్మ (లేని) కథ-1
ఆంధ్రా బాకు దగ్గర మెయిన్ రోడ్డు.
జనం పల్చగా ఉన్నారు. భానుడి తేజం ఉధృతంగా ఉండి బయట ఉన్న వారికి నాలుకలు పిడచకట్టుకుని పోతున్నై. కాస్త పురుగుల మందుతో నైనా దాహార్తిని తీర్చుకొందే జీవాత్మ గాడు పరమాత్మ దగ్గరకి పరిగెడతానంటున్నాడు. అందరిదీ అదే పరిస్తితి. అందుకే, "నాన్నా పందులే గుంపుగా వెళ్తాయి. సింహం సింగిల్ గా వెళ్తుంది." అని దాన్ని బుజ్జగించి పక్కనే ఉన్న పెస్టిసైడ్ షాపులోకి వెళ్లి ఒక సూపర్ బాటిల్ అడిగాను. (స్ప్రైట్). అది త్రాగి ఇలా బయటకి వచ్చానో లేదో ఆటో ఒకటి ఎదురుగా వస్తోంది. కాలేజ్ కి వస్తుందా అని అడిగాను. వాడు పట్టించుకోకుండానే వెళ్లి పోయాడు.
"మీ అభిమాన యువజన నాయకుడు, పే(ద్ద)దల పాలిటి పెన్నిధి, బ(బుడుంగు)డుగు జీవుల ఆశా జ్యోతీ, రైతుమిత్ర (బాలకృష్ణ మిత్రుడు సినిమా కాదు), కరంట్ ఎఫైర్స్ లో దిట్ట, వైనో రామ్ చరణ్ రెడ్డి గారి అతి గొప్ప భారీ పెద్ద బిగ్గెస్ట్ బహిరంగ సభ రేపు మన ఊళ్ళో జరగ బోతోంది. కావున యావన్మంది గొర్రెలారా...! మీరెల్లెడరూ వచ్చి, వారి దివ్య ప్రసంగాన్ని విన స్వస్థత పొంది ఓటు మాకే వేయవలసిందిగా ప్రార్ధన."
"ఈడబ్బ! ఛీ ఈల్లవ్వ. ఓ కోట్రు మందివ్వరు, గుప్పెడు బీడీలివ్వరు. ఓటెయ్యాలంట. ఓటు. తేరగా కూకున్నాం ఈడ్న. ఉత్తినే ఓటేసేడానికి. అయినా ఈది దేముంది తమ్ముడూ. ఈడు బానే పంపుతాడు. మద్దెలో ఈ కారేకర్తలున్నారే. ఆల్లు. ఆల్లంతా మింగి మాకేమీ ఎత్తరు."
నేను ఇలా ఒక చెవి అటు పడేసి, తలూపుతూ మరో వైపు బస్ ఎప్పుడు వస్తుందా అని ఎదురు చూడ సాగెను.
"ఈ నా కొడుకులు, ఓటేసినాక మళ్ళా అగుపించ్రు. ఇప్పుడన్నా కాస్త చుక్కీవచ్చు. కాసింత బిర్యానీ పెడితే బావున్ను."
"అవును." తలూపాను. నాకీ ఎలక్షన్లంటే అంత ఆసక్తి లేదు. ఓటేయాలనే నా ఆసక్తిని ఎలక్ట్రానిక్ ఓటింగు యంత్రం (రజనీ కాంత్ యంత్రం కాదు) కాస్తా మింగేసింది. పాపం అందరు అభ్యర్థులూ వస్తారు ఓటడుగుతారు. మనింటికి వచ్చి అడిగిన వారిని కాదు లేదు అనటం మన ఇంటా వంటా లేదాయే. అందుకే అందరికీ ఓటేస్తాం అంటాను. మరి ఇచ్చిన మాట నిలబెట్టుకునే వాడే కదా రజనీ భాషలో మగాడు. వేరే ప్రూఫులు చూపెడితే బావోదు కనుక ఇచ్చిన మాట నిలబెట్టుకుంటమే మంచి ప్రూఫు. అప్పుడంటే ఆ వోటింగ్ కాయితాలుండేవి. ఇంచక్కా అన్ని పార్టీల వాళ్ళకీ ఓటు వేసేవాడిని. ఇప్పుడు ఓటింగు యంత్రం ఆ అవకాశం ఇవ్వదు. మాట నిలుపుకోలేనప్పుడు అసలు పనే చేయకుండా ఉంటే మంచిది కదా. అందుకే నాకు ఎలక్షన్లంటే అంత ఆసక్తి లేదిప్పుడు.
"ఆకలౌతోంది తమ్ముడూ కాస్తేమన్నా ఇవ్వు తమ్ముడూ."
*** *** ***
సమయం రెండున్నర. బాగా వేడిమీదున్నాడు Sun-in-Law.
"ఏంటి మేడం గారు, అన్నం పారేస్తున్నారు," స్టూడెంట్ ని పలకరించాను.
"చాలా స్పైసీగా ఉంది సార్. తినలేకుండా ఉన్నాను."
"అంతన్నం పారేసేబదులు వేరే ఏమైనా కూర వేయించుకోవచ్చు కదా. అయినా మీ సికాకులం వాళ్లకి అంత ఇబ్బందిగా ఉందా మా గుంటూరు మిర్చి?"
"అన్నమే కదా సార్. కొంచానికే ఏముంది?" (అవును కొంచమే. ఒక మనిషి రెండు సార్లు కలుపుకునే అన్నం).
*** *** ***
సాయంత్రం. సమయం ఐదూ ఇరవై. కాలేజీ బస్సులో.