Joss Whedon, Boyapati, Sampath Nandi దర్శకత్వంలో The Avengers Part II

Joss Whedon, Sampath Nandi, Boyapati Seenu దర్శకత్వంలో...

The Avengers: The Battle against The Six super Heroes

Avengers Part II

ఎవన్జెర్స్ సినిమాలో చివర్లో కొందరు ఎవెన్జెర్స్ మీద అనుమానాలు వ్యక్తం చేస్తారు. కొందరు వాళ్ళను స్వేచ్ఛగా వదిలేయటం గురించి నెగటివ్ గా మాట్లాడుతారు. దాంతో ఈ సూపర్ హీరోలకు కోపం వస్తుంది. ఠా౨ట్! ఇన్ని కష్టాలు పడి ఇన్ని సేవలు చేసినా మమ్మల్ని ఇలా అంటారా అని. మా స్టార్కు (ఐరన్ మా౨న్) తన గాళ్‍ఫ్రెండ్ ను వదిలేసి మరీ వచ్చాడు అని హల్క్ కు మహా కోపం వచ్చేస్తుంది.

మొదటి పార్టు చివరలో ఒకమ్మాయి తనను కెప్టెన్ అమెరికా కాపాడాడనీ, మిగతా ఎవన్జెర్స్ కూడా చాలా కష్టపడ్డారనీ చెప్తుంది. కానీ ఆ సీన్ ను ఈ సెకండ్ పార్ట్ కోసమని తీసేస్తారు.

ఎటొచ్చీ మనం మాటలు పడటం తప్పదని అర్థం చేసుకుని వాళ్ళంతా మనమే భూమి మీద దాడులు మొదలెడితే అడ్డుకునే వాళ్ళే ఉండరని డిసైడవుతారు. దానికి కెప్టెనమెరికా ఒప్పుకోడు. వీల్లేదంటాడు. ప్రపంచంలో మిగతా చోట్ల ఏమైనా అమెరికాలో న్యూ యార్కునైనా మనం రక్షించాల్సిందే అంటాడు. అప్పుడు అతనికి "నీకు నాకు _______ ______" చూపించి కన్విన్స్ చేస్తారు. అంతా ఏకమై భూమి మీద ప్రతాపం చూపించటం మొదలెడుతారు.

ఇక్కడకు ప్లాట్ పాయింట్ ఒకటి ముగుస్తుంది.

ఇక్కడ ఇంకో వైపు నిక్ ఫ్యూరీకి క్రొత్త సమస్య పుడుతుంది. తనకు ఇంతకు ముందు ప్రపంచాన్ని రక్షించటానికి సహకరించిన వీరులే ఇవాళ విలన్లయి కూచోటంతో కుదేలవుతాడు. బాబూ Batman నువ్వు రారా నాయనా అని బ్రూస్ వేన్ ను పిలుస్తాడు. "నేను బౌలింగ్ ప్రాక్టీస్ చేసుకోవాలి," అని చెప్పి కుదరదంటాడు.

స్పైడర్ మా౨న్ను అడుగుతాడు. నేను ప్రపంచాన్ని రక్షించటం బోరు కొట్టి మళ్ళా మొదటి నుంచీ తీసుకుంటున్నారు. నేను సూపర్ హీరోగా మారాక అప్పుడు చూద్దాంలే అంటాడు.

సూపర్ మా౨న్న్ అడిగుతాడు. "బాబూ, నీ పేరు మాత్రమే ఫ్యూరీ. ఆ హల్క్ గాడి లైఫే ఫ్యూరీ. నన్ను సూపర్ ఫాస్ఫేటాఫ్ లైమ్ లో కలిపేసాడు వాడు. నా వల్ల కాదు," అని తప్పుకుంటాడు.

"ఎలా? ఎలా?? ఎలా???" అని ఫ్యూరీ తలపట్టుకుని కూచుంటాడు.

అప్పుడే బ్రహ్మాండమైన మెరుపు మెరుస్తుంది. కెప్టెన్ అమెరికా బదులు మహేంద్రసింగ్ ధోనీని పిలుస్తే ఎలా ఉంటుంది? అని ఆయన టీమ్ లో ఒకళ్ళు సలహా ఇస్తారు. Luck factor అయితే ఓకే కానీ, అన్న లాశ్టు మినిట్ దాకా సాగతీస్తే చాలా కష్టం. పైగా విదేశాల్లో సరిగా ఆడలేడు. అని ఫ్యూరీ కొట్టి పడేస్తాడు. అప్పుడు, అప్పుడు, అప్ఫుడ్ఢు న్హిజ్హమైన మెరుపు మెరుస్తుంది. పెద్దెంటీయారు ఆకాశంలోంచీ దిగి వస్తాడు.

నిజానికి ఇక్కడ ఇన్టర్వల్ ఉండదు. కానీ మా గుంటూరు హరి హర మహల్లో కాన్టీను వాడి కోసమని నిక్ ఫ్యూరీ ఆశ్చర్యంతో నోరు తెరచి ఎన్టీయారును చూస్తుండగా, ఆ తెరచుకున్న నోటినే ఫ్రీజ్ చేసి ఇన్టర్వల్ వేస్తారు.

మేమంతా వెళ్ళి సమోసాలో, స్వీట్ కార్నో, పఫ్ఫులో కొనుక్కొచ్చుకుని, కోక్కోలా త్రాగుతూ మళ్ళా సీట్లలొ కూచోగానే సినిమా మళ్ళా మొదలవుతుంది.

ఎన్టీయార్ ను చూసి, "ఏంటన్నట్లు" తలెగరేస్తాడు నిక్ ఫ్యూరీ. సర్రుమని కోపం వచ్చినా ఇక్కడ తెలుగు వారి ఆత్మ గౌరవం ప్రశ్న కాదనీ, ప్రపంచాన్ని రక్షించటమే తన తక్షణ కర్తవ్యమనీ గుర్తొచ్చి ఆయన ఎడమ చేత్తో అభయమిస్తూ, "మా మనవడు జూ॥ నటించిన దమ్ము చూడమని ఒక పైరేటెడ్ డీవీడీ ఇచ్చి అంతర్థానమవుతాడు. (ఇదొక చెహోవ్స్ గన్. జాగ్రత్తగా గుర్తుంచుకోండి).

నిక్ ఫ్యూరీ అండ్ టీమ్ దాన్ని ప్రొజెక్టర్లో వేసి చూస్తారు. అంతే! కర్తవ్యం బోధపడుతుంది. విజయశాంతి వచ్చి, "దమ్ము" నుంచీ ఎన్టీయారునూ, "రచ్చ" నుంచీ రామ్ చరణ్ నూ రిక్రూట్ చేసుకోమంటుంది. "సరే, నువ్వే వెళ్ళి జూ॥ ను ఒప్పించి పట్టుకుని రా," అంటాడు.

నేనే వెళ్ళి రామ్ చరణ్ ను పిలుచుకుని వస్తా అని బయలు దేరుతాడు. "ఎహెంతఠి హవమ్హాన్హం," అని పెద్దాయన చేతిని నోట్లో పెట్టుకుని బాధ పడుతాడు.

"మా తాతే చెపితే నేను కాదంటానా? ఎవరక్కడ! బోయపాటిని స్క్రీన్ ప్లే వ్రాసుకుని రమ్మనండి. కీరవాణిని వచ్చి background score కొట్టమనండి," అని లేచి నించుంటాడు.

"బాబూ తారక్! ఇది నిజ జీవితం నాయనా, ఇందులో స్క్రీన్ ప్లే లుండవు. నువ్వే ఫైట్ చెయ్యాలి," అంటుంది విజయశాంతి.

"అందుకే అత్తా చివర చివరల్లో  నీ సినిమాలు ఫ్లాపైంది. ముందు మీరెళ్ళి ఆ నిక్ ఫ్యూరీ గాణ్ణి నా దగ్గరకొచ్చి, రెండడుగులు వెనక్కు నిలబడి తల వంచుకుని బ్రతిమాలమని చెప్పండి, అప్పుడు ఒప్పుకుంటాను. లేక పోతే మన తెలుగు వారి ఆత్మ గౌరవమేమవుతుంది?"

"నీ సినిమాలు మాత్రం పెద్ద హిట్లా?" అని నోటి దాకా వచ్చినా, ఎందుకులే గొడవ అనుకుని, సరే అని విజయశాంతి వెళ్ళిపోతుంది.

కాసేపట్లో రామ్ చరణ్ణు వెంటబెట్టుకుని నిక్ ఫ్యూరీ వచ్చి, రెండడుగులు వెనక్కు నిలబడి, తల వంచుకుని వచ్చి ప్రపంచాన్ని రక్షించమని బ్రతిమిలాడుతాడు.

ఒకవైపు నిక్ ఫ్యూరీ ఇలా అడుగుతుండగానే, జూ॥ రాచ ఇద్దరూ ఒకళ్ళనొకళ్ళు వాటేస్కుని (ఢిల్లీ హైకోర్టు పర్మిషనిచ్చిందని డ్యూయెట్టూహించుకోకండి. ఛండాలంగా ఉంటుంది), టీవీ నైన్ వాళ్ళకు, "చూశారా మా తెలుగు హీరోల మధ్య మీరనుకునే లాంటి గొడవల్లేవ్," అని ఒక స్టేటుమెంటు పడేస్తారు.

బోయపాటీ, సంపత్ నందీ స్క్రీన్ ప్లే వ్రాయటం మొదలుపెడుతుండగా, కీరవాణి బీజీఎమ్ డౌన్లోడ్ చేస్తుండగా, పెద్దాయన తెలుగు వారి ఆత్మగౌరవం నిలబెట్టారని హీరోలిద్దరినీ ఆశీర్వదిస్తుండగా ఇప్పుడు నిజమైన ఇన్టర్వల్ పడుతుంది

INTERVAL.

మేము మళ్ళా బయటకెళ్ళి చాచ్చీలో, బిస్కెట్లో కొనుక్కొచ్చుకుని మళ్ళా సీట్లలో కూలబడుతాము.

యుద్ధం మొదలైంది. ఇద్దరూ కలసి ఒక్క వెంట్రుకా చెదరకుండా వాళ్ళను నిరోధిస్తుంటారు. ఉన్నట్టుండి పూనకం వచ్చినవాడిలా హల్క్ మన జూ॥ మీదకు దూసుకుని వస్తుంటాడు.

సీన్ కట్ చేస్తే,

అక్కడ నిక్ ఫ్యూరీ అండ్ టీమ్...

"వీళ్ళ తస్సారవ్వలో బొడ్డు, ఈళ్ళను చూడండయ్యా, ఉత్త చేతుల్తో ఎలా వాయిస్తున్నారో. అదే రాబర్ట్ డౌనీ అయితే ఆ ఐరన్ మా౨న్ సూట్ చెయ్యాలి. బ్రూస్ బా౨నర్ కైతే మేకప్పేయాలి. థార్ గాడికి కాస్ట్యూములెయ్యాలి. ఈళ్ళను చూడండి. బోల్డు బజెట్ మిగులు," అంటాడు ఫ్యూరీ. అందరూ హర్షధ్వానాలు చేస్తారు.

మళ్ళీ సీన్ కట్ చేస్తే,

ఇక్కడ హల్క్ మన జూ॥ చూసుకోనప్పుడు మీదకు వచ్చి చెయ్యి ఇలా విసురుతాడు. మనమేమో ఎన్టీయారు లాస్ట్ సెకనులో తప్పుకుంటాడనుకుంటాం. తెలుగు సినిమాలు చూసిన నాలెజ్ తో. కానీ ఇది హాలీవుడ్ సినిమా కనుక చూసుకోడు. ఆ అదురుకు ఎగిరి చాలా దురం గాల్లో పైకి లేచి మళ్ళా క్రిందకు పడిపోతుంటాడు. ఈ లోగా రామ్ చరణ్ హల్క్ మీదకు దుకుతాడు పిచ్చ కోపంతో. తనను కెప్టెన్ అమెరికా అడ్డుకోబోతే ఒక్కసారి కన్ను కొడతాడు. అంతే! కెప్టెన్ అమెరికా కంట్లో దోమ పడి ప్రక్కకు తప్పుకుంటాడు. బ్లా౨క్ విడోను manage చేసి, థార్ ను కాసేపు మూర్ఛ పోయేలా చేసి, ముందుకు సాగుతుండగా... Screen blank.

మూడు క్షణాల తరువాత...

స్క్రీన్ మీద ఐరన్ మాన్ రాబర్ట్ డౌనీ జూనియెర్ తమన్నాను కిడ్నాప్ చేస్తాడు. మళ్ళా వాడితో ఎక్కడ తమన్నా రొమా౨న్సు మొదలెడుతుందేమో అని రామ్ చరణ్ భయపడి, ఐరన్ మా౨న్ వెంట పడుతాడు.

ఒక ప్రక్క ఎన్టీయారు క్రింద పడిపోతున్నాడు. ఇంకో ప్రక్క హల్క్ అల్లకల్లోలం సృష్టిస్తున్నాడు. రామ్ చరణ్ తమన్నా కోసం వెళ్ళాడు. ఎలా? ఎలా?? ఎలా??? పెద్దాయన టెన్షన్ తో నేనే క్రిందకు రావాలా అన్నంత ఊగిపోతూ ధిక్ ధిక్ అంటున్నాడు.

స్క్రీన్ మళ్ళా బ్లాం౨క్. మూడు సెకన్ల తరువాత...

Outcredible Bulk గా స్పెషల్ పాత్రలో మన బాలయ్య బాబు...

హాల్లో విజిల్సే విజిల్స్. మేమైతే డా౨న్స్ చేశాము. ధన్, ధన్, ధన్ అంటూ హన్స్ జిమ్మర్ స్పెషల్ మ్యూజిక్కిస్తున్నాడు. ఈ నాలుగు నిముషాలూ క్రిస్ నోలాన్, జేమ్స్ కా౨మెరాన్ కలసి దర్శకత్వం వహిస్తారు...

బల్క్ రూపంలో వచ్చిన బాలయ్య బాబు ఒక్క గెంతులో హుసేన్ సాగర్ మీద నుంచీ, Statue of Liberty ఉన్న సముద్రం మీదకు లంఘించి, మన జూ॥ ను కాపాడుతాడు.

"హ! చూడు జూ॥ అక్కడ రామ్ చరణ్ తమన్నాతో డ్యూయెట్టేసుకున్నాడు. నువ్వు కూడా సమంతా ను తీసుకెళ్ళి నువ్వు మాంఛి రిమిక్స్ వేసుకో. కాసేపు కీరవాణిని నాకిచ్చి మన వాగ్గేయబస్సుడు తమన్ ను పిలుచుకెళ్ళు," అని, తన జేబులోంచీ సమంతాను తీసి ఇస్తాడు.

"సమంతాను పట్టుకెళితే మహేష్ బాబు ఫీలవుతాడేమో బాబాయ్? నాకు నయనతార చాలు."

"సమంతా బోరు కొట్టి సుకుమార్ సినిమాలో కాజల్ ను పెట్టుకున్నాడుగా. నయనతార నాకు హీరోయిను. నువ్వెళ్ళు ఈ పిల్లను తీసుకుని."

"బాబాయ్! మరి ఫైటింగు?"

"నేనున్నానుగా! ఒక్క సారి తొడగొడితే, ఆ సౌండుకే చస్తాడు ఆ హల్క్. నువ్వెళ్ళు. నేను చూసుకుంటాను. మీకయ్యాక నయన్ తో నేను డ్యూయెట్టేసుకోవాలి."

అటు రామ్ చరణ్-తమన్నాలు, ఇటు ఎన్టీయారూ సమంతాల డ్యూయెట్లను సంపత్ నందీ, బోయపాటీ చిత్రీకరిస్తుండగా, మరో వైపు జేమ్స్ కా౨మెరాన్-క్రిస్ నోలాన్ లు బాలయ్య బాబు బల్క్ గా చేసే యాక్షన్ సీన్లను అద్భుతంగా చిత్రీకరిస్తున్నారు.

నిక్ ఫ్యూరీ గుక్క త్రిప్పుకోకుండా స్క్రీన్ వైపే చూస్తున్నాడు.

బాలయ్య బాబు పెద్దగా సింహ నాదం చేసి, పెద్దాయనకు నమస్కారం చేసి, ఘాట్ఠిగా తొడగొడుతాడు. ఆ సౌండుకే హల్క్ గుండె ఆగి ఛస్తాడు. (చచ్చినంత పనవుతుంది)

హాలంతా మళ్ళా విజిల్స్. నయన్ ను తీసుకుని బాలయ్య బాబు డ్యూయెట్ కోసం వెళ్ళిపోతాడు. జూ॥ రామ్ చరణ్ లు రిఫ్రెష్ అయి వచ్చి, మిగిలిన ఐదుగురు సూపర్ హీరోలనీ ఎదుర్కుంటుంటారు అలవోకగా.

Plot point II

ఇందాకన చెహోవ్స్ గన్ అని చెప్పుకున్నాము కదా! ఆ డీవీడి ని పైరేటెడ్ ఇచ్చాడు పెద్దాయన అని తెలుసుకున్న తెలుగు నిర్మాతల సంఘం వాళ్ళు నిక్ ఫ్యూరీ సుపీరియెర్లను కలుస్తారు. వాళ్ళు ఫ్యూరీని బాధ్యతల నుండీ తప్పించి, మన హీరోలను పట్టుకుని రమ్మని (ఎందుకు? ఇంగ్లీషు సినిమాల్లో అంతే ఉంటుంది. అంతే!) ఒక టీమ్ ను పంపిస్తారు.

ఇక ఇక్కడ...

ఒక వైపు జూ॥, ఇంకో వైపు రాచ. మధ్యలో బాలయ్య బాబు Outcredible Bulk గా ఆ సూపర్ హీరోల్ని వాయించేస్తుండగా ఈటీమ్ వచ్చి మీద పడుతుంది. పెద్దన్నర ఫైటు. ఎన్టీయారు, రామ్ చరణ్ లకు కీరవాణీ, బాలయ్య బాబుకు హన్స్ జిమ్మర్ background score ఇస్తుంటారు.

ఘోర సంగ్రామంలోలో తలలు ఎగిరి పడుతుంటాయి. ఈ ఉధృతిని తట్టుకోలేక హాక్ ఐ బాలయ్యా బాబు చూసుకోనప్పుడు ఒక బాణం గురిపెట్టి వేస్తాడు. బాణం ఇలా వస్తుంటుంది. ఒక ప్రక్క బాలయ్య బాబు కొన ఊపిరితో కూడా యుద్ధానికి వచ్చిన హల్క్ ను బల్క్ రుపంలో ఎదుర్కోవటంలో నిమగ్నమై ఉన్నాడు.

నిక్ ఫ్యూరీ టెన్షన్ లో 'బీప్' పోసేసుకున్నాడు. మహేష్ బాబేమన్నా వచ్చాడా అని స్క్రీనంతా వెతికాము. మహేషే కాదు. మహేష్ బాబు సుపర్‍స్టార్ కూడా రాలేదు. అంటే ఇది నిజంగానే టెన్షనన్నమాట.

బాణం బాలయ్య బాబుకు ఇక అంగుళం దూరంలోకి వచ్చేసింది. టెన్షన్ టెన్షన్ కాదు కాదు లెవెన్షన్ పుట్టేస్తోంది చూస్తున్న వాళ్ళకు.

పేద్ధ మెరుపు మెరిసింది. డైరెక్షన్ కోసమని శంకర్ నూ, background score కోసమని ఏఆర్ రహ్మాన్నూ వెంటేసుకుని వచ్చాడండీ...

రజనీ కాంత్!!!

వచ్చి బాణానికీ, బాలయ్య బాబుకూ మధ్యలో నించుంటాడు. ఇంచి గా౨పులో ఎలా నించుంటాడు? అనకండి. అదే రజనీ స్పెషల్. ఏఆర్ రెహ్మాన్ జైహో పాట కొడుతుండగా బాణం రజనీకి తగిలి రివర్సై ఆ ఆరుగురు సూపర్ హీరోల మీదా పడి పొడుం పొడుం చేసేస్తుంది.

మన హీరోలూ, హీరొయిన్లూ ఒకళ్లనొకళ్ళను వాటేస్కుని అభినందనలు చెప్పేసుకుని గ్రుపు ఫొటో దిగేస్తారు.

ఇటు వైపు మళ్ళా నిక్ ఫ్యూరిని మళ్ళా రిక్రూట్ చేసుకుని, ఈ సారి ఈ హీరోల్ని కూడా విమర్శిస్తే ఇక తమను దేవుడు కూడా కాపాడలేడని గుణపాఠం నేర్చుకుని,

ఆడియో ఫంక్షన్ ఏర్పాటు చేసి అందరినీ పొగిడేస్తారు.

కథ కంచికీ, మనం సినిమా హాల్నుంచీ రెస్టరెంటుకీ...

:D

కథ, స్క్రీన్‍ప్లే, సంగీతం, మాటలూ, పాటలూ, బొమ్మలూ,సినిమాటోగ్రఫీ, దర్శకత్వం, రాసేదీ, చూసేదీః గీతాచార్య

Read more...

కార్పోరేట్ కాలేజీల్లో వర్ణ వివక్షః బోడి చదువులూ, జాన్ గాల్టూ!

/hihi

ఇవాళ్టికి నేను Atlas Shrugged మొదటి సారి పట్టుకుని ఐదేళ్ళు. అసలా పుస్తకం గురించి నాకు తెలియటమే తమాషాగా జరిగింది. ఆ పుస్తకముందని నాకు తెలిసిప్పటికి పదేళ్ళు కాగా దాన్ని చదవాలని డిసైడ్ అయ్యి ఆరేళ్ళు కావస్తోంది.

ఇంటర్మీడియేట్లో ఉండగా సెక్షన్లకి సంబంధిన ఒక గొడవ చివరికి నేను ఈ నవల చదవటానికి దారి తీసింది. ఫస్టియర్ మేము కొంత మందిమి ఒక కాలేజ్ లో చేరాము. కానీ ఆ కాలేజ్ ని కొన్ని కారణాల వల్ల ఎత్తేశారు. అప్పుడు మేము వేరే కాలేజ్ లో చేరాల్సి వచ్చింది. ఆలస్యంగా చేరామన్న కారణంతో మమల్ని చాలా మందిని డల్లర్స్ సెక్షన్ లో వేశారు. ఎలాగో ఆ ఏడాది పూర్తి చేశాము. డల్లర్స్ అంటే నిజానికి బాగా పట్టించుకోవాలి. ద బెస్ట్ అనే లెక్చరర్స్ ని వాళ్ళకే వేసి బాగా చదివించి మంచి రిజల్ట్ తెప్పించాలి. కానీ వాస్తవంలో దీనికి విరుద్ధంగా జరిగింది(తోంది). రెండో సంవత్సరంలోకి వచ్చాక మాలో కొందరిని మెరిట్ సెక్షన్లోకి పంపారు. ఆ మెరిట్ లిస్ట్ లో నేను లేను. నా ఫ్రెండ్స్ అంతా అక్కడే ఉంటే నేనొక్కణ్ణే ఈ సెక్షన్లో ఉన్నాను.

అదేరోజు ఇంటికెళ్ళాక పెద్ద గొడవ చేసి నాన్నని కాలేజ్ కి రప్పించి ఒక డైరెక్టర్ తో మాట్లాడించాను. నాన్నతో ఆయన దాదాపూ గంట పైన మాట్లాడి, "మీ వాడు లెక్కల్లో వీక్. ఏవో కొన్ని పర్టిక్యులర్ మోడళ్ళు తప్ప అన్నీ చెయ్యడు. పైగా కాస్త ఎవ్వరినీ లెక్క చెయ్యడు. చూద్దాం. పెద్ద వారు మీరు అడిగారు కనుక ఒక వారం చూద్దాం. ఫీడ్‍బ్యాక్ తీసుకుని లెక్కలాయన మెరిట్ సెక్షన్లో అందుకోగలడనుకుంటే తప్పక పంపిస్తాను," అన్నాడు.

ఇంటికెళ్ళాక నాన్నతో లెక్కల విషయంలో చివాట్లు. నానా అగచాట్లూ పడి లెక్కలాయనని మెప్పించి ఆయనతోనే రికమెండ్ చేయించుకుని మరీ మెరిట్ సెక్షన్లోకి వెళ్ళాననే కానీ, నాకెందుకో అసంతృప్తి. నా సంగతి సరే. మరి ఆ డల్లర్స్ సెక్షన్లో ఉన్న వాళ్ళ సంగతేంటి? వాళ్ళకి చెప్పే లెక్చరర్లు అంత బాగా చెప్పరు. వాళ్ళని ఎక్కువ పట్టించుకోరు కూడా. ఈ తేడా గురించి ఆలో చించి, ఆలోచించి నాకో ఉపాయం తట్టింది. వెంటనే కాలేజ్ ఆశాకిరణం అనుకునేవాణ్ణి ఒప్పించి ఇద్దరం ఎగ్గొట్టాము. ఆరోజు సాయంత్రం కొంత మంది ఫ్రెండ్స్ కలిసి ఎందుకు రాలేదని అడిగారు. (మా ఇద్దరికీ ఏ విషయంలోనూ పడదు. పైగా వాడు నాలా రెగ్యులర్ స్టూడెంట్ కాదు. రోజూ కాలేజ్ కి వస్తుంటాడు). కారణం చెప్పి అందరినీ ఎగ్గొట్టమన్నాము. ఒకరిద్దరు తప్ప వేరేవాళ్ళు ఒప్పుకోలేదు. రెండు రోజులయ్యాక ఆ సెక్షన్లో బాగా చదువుతాడనే పేరున్న కుర్రాడి దగ్గరకు వెళ్ళి మా ఆలోచన చెప్పాము. (ఇక్కడికి ఐదుగురమున్నాము). వాడు ముందు తటపటాయించినా, మేము మామూలుగా ఎగ్గొట్టం లేదనీ, మా ఎగ్గొట్టుడు వెనుక ఒక పర్పస్ ఉందనీ, అది కూడా మా కోసం కాదనీ, వాళ్ళ సెక్షన్ కోసమనీ తెలిశాక/మా మాటలకు కనివిన్స్ అయ్యాక తనే కాదు, ఇంకో ఇద్దరిని ముగ్గులోకి దించాడు. ఎప్పుడూ నాతో తగూ వేసుకునే వాడే నాతో కలిశాక ఇంతకు ముందు అనుమానాలు వ్యక్తం చేసిన మా సెక్షన్ వాళ్ళు కూడా జాయినయ్యారు.


అలా అలా మొత్తం పాతిక మందిమయ్యాము పది రోజుల్లో ఇళ్ళకు నోటీసులెళ్ళాయి. కాకపోతే మా ఇంట్లో ముందే చెప్పి (ఇంట్లో అంటే నాన్నకి అని అర్థం) ఉండటం వల్ల పెద్ద ప్రాబ్లమ్ కాలేదు. కాకపోతే ఇలా ఎన్నాళ్ళు? దీని వల్ల ఉపయోగం ఏమిటి? ఎప్పటికో ఒక రోజు క్లైమాక్స్ చేరాల్సిందే కదా. అందుకే ఏంచేద్దామని అందరం సమావేశమయ్యాము. అక్కడ చర్చల్లో చాలా మంది నెగటివ్ గానే మాట్లాడారు. మా ప్రయత్నమే తప్పనీ, సెకండియర్లో ఇలాంటి సాహసమే కూడదనీ, ఇంకా ఎగ్గొడితే సిలబస్ అందుకోలేమనీ. ఇంతలో మా సమావేశాన్ని ఒక లెక్చరర్ చూశారు. అది గమనించిన నేను ఆయన్ని ఇంటి దగ్గర కల్సి, మా సమస్యని వినిపించాను. ముందు కాసేప తిట్టినా నా వాదన విన్నాక ఆయన ఎలా ఐనా అందరికీ ఒకే లాంటి కోచింగు వచ్చేలా మాట్లాడతాననీ, రేపటి నుంచీ కాలేజ్ కి రమ్మనీ అన్నారు.


అలా కాదు సార్. మేమొస్తే మాకు వాయింపుడే తప్ప ఏమీ ఉండదు. ముందు మీరు మాట్లాడండి. సమస్యకి పరిష్కారం వస్తేనే మేము మళ్ళా వస్తామని చెప్పాను. అది పద్ధతి కాదు. రేపు నాతో నువ్వు రా. నేను నీ ఎదురుగానే చెప్తాను. నువ్వు కూడా నీ ఆర్గ్యుమెంట్ చెప్పొచ్చక్కడ. అప్పుడు నువ్వనుకున్నదే జరగొచ్చేమో కదా అని నన్ను తీసుకెళ్ళి డైరెక్టర్లతో సమావేశం పెట్టించారు. ఆరోజంతా అదే గొడవ. కొంత మంది నాకు టీసీ ఇప్పించి పంపాలనే దాకా వెళ్ళారు. నేను మాత్రం కూల్ గా నా ఆర్గ్యుమెంట్ ని వినిపించాను. కనీసం క్లాస్ టాపర్ కూడా కాదు. వాడి మాటకి వాల్యూ ఇస్తారేంటండి అని నన్ను వెనుకేసుకొచ్చిన లెక్చరర్ని విమర్శించారు.


ఆ మాటన్నాక నాకు నిజంగానే మండింది. అంటే క్లాస్ టాపర్ కాందే మాట్లాడ కూడదా? మిగతా వాళ్ళ కి వాయిస్ ఉండకూడదనా? అదే కదా నా బాధ. మార్కులు తక్కువ వచ్చిన వాళ్ళ దగ్గర ఎక్కువ ఫీజు వసూలు చేసి తక్కువ చదువు చెప్తారు. అదే మార్కులెక్కువ వచ్చిన వాళ్ళకి తక్కువ ఫీజు, ఎక్కువ చదువూనా? అందుకే కోపంగా, "పావలా ఫీజోడికి ముప్పావలా చదువా? అదే ముప్పావలా చదువోడికి పావలా ఫీజా? బాగానే ఉంది. చదివే వాడికి ప్రోత్సాహం అనుకుందాము.


"కాకపోతే నాకో డౌట్. మీ జురాసిక్ పార్కోళ్ళు (రెసిడెన్షియల్ కాలేజోళ్ళు) చెప్ఫే మాటలేమిటి? సామాన్య విద్యార్థులతో అసామాన్య ఫలితాలనే కదా. మరి మీరు చేస్తోందేమిటి? బాగా చదివే వాళ్ళ మీదే ఎక్కువ కాన్సంట్రేషన్ చేసి, వాళ్ళకు మార్కులు తెప్పించటమేనా? మీ ప్రచారానికి అర్థం?" అని అన్నాను. "డల్లర్స్ అనుకునే వాళ్ళలో కూడా బాగా మార్కులొచ్చే వాళ్ళున్నారు. వాళ్ళలో కూడా ఎంసెట్ ర్యాంకులొచ్చేవాళ్ళుంటారు. మీకు పాఠం చెప్పటం రాక పిల్లని అంటే ఎలా? ఏ స్టూడేంట్ కి ఎలా చెప్పాలో కూడా తెలియందే మీరు ఏమి గురువులు? బాగా చెప్తారనే కదా ఇంతలేసి ఫీజులిచ్చి చేరేది? చదవలేని వాళ్ళని వదిలేసేట్టయితే ఇక్కడే ఎందుకు?"


ఇలా వాదించాను. ఇంతలో నాతో ఉన్న నేస్తులిద్దరు కూడా పేరెంట్స్ తో వచ్చారు. వాళ్ళు లోపలకి వస్తే ఏమవుతుందో తెలిసిన పెద్దలు తలొగ్గి, అందరికీ ఒకే లాంటి కోర్స్ ని ఇస్తామని చెప్పారు.


నేను పనైన సంతోషంలో బయటకొస్తుంటే ఒక డైరక్టర్ నన్ను ఉండమన్నారు. మిగతా వాళ్ళు వెళ్ళాక. ఏమౌతుందో అని భయ పడుతుంటే ఆయన చిన్నగా నవ్వి, "నువ్వంటే నాకు బాగా మంట. నీ మాటలకీ, చేతలకీ. బాగా arrogant. పైకి మాట్లాడవు కానీ... అది సరే. నువ్విప్పుడు చెప్పిమ్ది బాగానే ఉంది. మాకా ఆలోచన రాలేదు. ఏదేమైనా చేసిన పద్ధతి బాలేకున్నా, చేసింది మంచి పనే," అన్నారు.


నేను నవ్వుతూ తల పైకెత్తి నించున్నాను. ఆయన కళ్ళలోకి చూస్తూ. ఆయన కొనసాగించారు. "ఇలాగే ఒక నవలలో హీరో చేస్తాడు. అచ్చమ్ ఇలాగే. కాకపోతే అతను నీలా స్టూడెంటు కాదు. ఒక ఫిజిసిస్టు. ఆ పుస్తకంలో ఒక భాగం నా దగ్గర ఉంది. అది నీకిస్తాను. అర్థమవుతుందేమో చూడు."


ఆయన ఇచ్చిన పుస్తకం పేరు Atlas Shrugged. అది 2000 ఆగస్టు. నేనా పుస్తకాన్ని తీసుకున్నాననే కానీ, నాకు దాని మీద ఆసక్తి కలుగలా. పైగా నన్ను ఒకళ్ళతో కంపేర్ చేస్తే మంట. దాన్నో ప్రక్క పడేశాను. పడేశానంటే ఆయన గిఫ్ట్ ని అగౌరవ పరచటం కాదు. ఆ పుస్తకాన్ని చదవలేదంతే.


2003 లో ఒక ఆదివారం నాడు ఆంధ్రజ్యోతి సండే స్పెషల్ లో The Fountainhead గురించి వ్రాశారు. "వికాసం" అనే శీర్షిక క్రింద. ఆ వ్యాసం నన్నాకర్షించింది. పైగా Howard Roark కాలేజ్ నుంచీ expel చేయబడటం నా దృష్టిలో ఆ హీరోని గ్లోరిఫై చేసింది. అందులోనే అట్లాస్ ష్రగ్డ్ గురించి చెపుతూ ఆ నవల ప్రపచాన్ని నిజంగానే ష్రగ్ చేసిందని ఉంది. అంతే. నాకా పుస్తకాల మీద ఆసక్తి పెరిగిపోయి, చాలా మందినడిగాను. నాకు తెలిసిన ఎవరూ ఆ పేర్లే వినలేదనీ, ఆ పుస్తకాలు ఇక్కడెక్కడా దొరకవనీ చెప్పారు. అప్పుడప్పుడే ఇంటర్‍నెట్ వాడకం మొదలెడుతున్న నేను గూగుల్ గాదినడిగాను. అలా అట్లాస్ సొసైటీ గురిమ్చి తెలిసింది. అందులో అట్లాస్ ష్రగ్డ్ ప్లాట్ సినాప్సిస్ ఉంటే అది ప్రింటు తీయించుకుని చదవాలని పది రోజులు డబ్బులు సేవ్ చేసి, (మొత్తం పేజీలు పదహారు. అప్పట్లో మా ఊళ్ళో ప్రింటు ఐదు రూపాయలు. బొమ్మలుంటే పదిహేను. రెండు బొమ్మలున్నాయందులో) అది ప్రింటు తీసుకుని చదివాను. నాకా కథ బాగా నచ్చి, ఎలాగైనా నవలని చదవాలని డిసైడ్ అయ్యాను. నా వెతుకులాటలో The Fountainhead సినాప్సిస్ లాంటిదేదీ దొరకలేదు. పైగా ఆ నవల గురించి AS లాగా అర్థమయ్యే సమాచారం దొరకలేదు. దాంతో నాకు Roark కన్నా, గాల్ట్ బాగా దగ్గరయ్యాడు.


కాలం గిర్రున తిరిగి 2005 విజయవాడ బుక్ ఫెస్టివల్ సమయం. వెళ్ళాలి. వెళ్ళాలి అనుకుంటూ వాయిదాలేసి, చివరకి జనవరి తొమ్మిదిన కదిలాను. కనిపించిన ప్రతి కౌంటర్లో ఆ పేర్లు చెపుతూ తిరిగాను తిరిగాను. విశాలాంధ్రాలో అడిగితే వాడు కాస్త గట్టిగానే విసుక్కున్నాడు. కాస్త అసభ్య కరమైన పదం కూడా వాడాడు. అప్పుడే డిసైడ్ అయ్యా. ఎలాగైనా విశాలాంధ్రాలో రాండ్ పుస్తకాన్ని కొనాలని. మధ్యలో కొన్ని పుస్తకాలు కొనుక్కుంటూ నవోదయా వాళ్ళ స్టాల్ దగ్గరకెళ్ళి పాత కథ మొదలెట్టాను. అక్కడో పెద్దాయన, "బాబూ ఆ పుస్తకాన్ని ఇందాకన జ్యోతీ బుక్ డిపోలో చూశాను." అని ఆ స్టాల్ నంబరు చెప్పారు.


అంతే. టైటానిక్ టికెట్లు గెల్చుకున్న జాక్ డాసన్ లా గంతులేస్తూ పరిగెత్తాను ఆ స్టాల్ దగ్గరకు. తీరా వెళ్ళాక TF, AS రెండూ ఉన్నాయి కానీ రేటు మాత్రం 264. నా దగ్గర ఉంది 169. ఎలా? ఎన్నాళ్ళ నుంచో వెతుకుతున్న పుస్తకాలు. ఆలోచించి ప్రీతికి ఫోను చేసి, ఓ రెండొందలు పట్టుకొస్తే, వచ్చే నెల్లో ఇస్తానన్నాను. రెండొందలు లేవు కానీ, వందైతే ఇప్పుడే వస్తానంది. సరే. ఏదోకటి. అసలు లేకుండే దానికన్నా ఏదోకటి తీసుకుంటే సరి అని ఓకే అన్నాను. ఇంతకీ దేన్ని తీసుకోవాలి? ప్రీతీ వచ్చెసరికి పావు గంట పడుతుంది. ఆలోగా ఆలోచించి, రెండు పుస్తకాలనీ తీసుకుని అటు తిప్పీ, ఇటు తిప్పీ, చివరకి ఏడొందల పేజీలు కూడా లేని (694) TF కన్నా వెయ్యి పేజీల పైన (1069) ఉన్న AS బెటరని దాన్నే డిసైడయ్యా. అలా ఈ జనవరికి AS దొరికి ఐదేళ్ళైంది. So, this is a celebration time. 5 years of Atlas Shrugged.


కొసమెరుపేంటంటే... ఈ నవలని నేను 169 రోజులు చదివితే కానీ పూర్తి కాలేదు (జీర్ణించుకుంటూ).

జనవరి 9, 2010

బుక్స్ అండ్ గాళ్^ఫ్రెండ్స్ లో వ్రాసిన ఆర్టికిల్ ఇది. ఈ మధ్యన దీనికి ఎక్కువ హిట్స్ వచ్చాయి. సగటున రోజుకు పాతిక దాకా. అందుకే ఇక్కడ పెడితే దీని రేగ్యులర్స్ చదువుతారు అని. Did it because it is a good post. Thatz all

/bye

Read more...